29 C
Phnom Penh

ស្ត្រី​រង​ការ​រំលោភ​បំពាន​ផ្លូវ​ភេទ​ និយាយ​រឿងដ៏គួរឲ្យរន្ធត់​នៃ​អំពើ​​ ហិង្សា​​ផ្លូវភេទ​ក្នុ​ង​របប​ខ្មែរ​ក្រហម​

ដោយ ឌឹ ខេមបូឌា ដេលី

បទវិភាគ

ជុំលីគឺជាស្ត្រី​វ័យ​ក្មេង​ម្នាក់​ ​មាន​កូន​អាយុ​បួន​ខែ​ ដែល​ត្រូវ​បាន​កង​ការ​ពារ​​នៅចំ​ណុច​ត្រួត​ពិនិត្យ​របស់​​ខ្មែរ​ក្រហម​ពីរ​នាក់​ រុញ​នាង​ចូល​ក្នុង​ខ្ទមមួយ​​ រួច​សម្រាត​ខោអាវ​រំលោភ​​នាង​អស់រ​យៈពេល​ជាង​បីម៉ោង។​​

ហុងសាវ៉ាត​គឺជា​ក្មេង​ជំទង់ នៅពេល​គ្រួសារ​របស់នាង​ត្រូវ​គេសម្លាប់​ ហើយ​នាង​ត្រូវបុរសបីនាក់​ចាប់​ចង​ ហើយ​រំលោភ​​។​

សុខ​​សាមិត​ បាន​ប្រាប់​មិត្ត​ភក្តិ​ជនជាតិ​វៀត​ណាម​របស់នាងថា​ នាង​មាន​ផ្ទៃ​ពោះ​ដោយ​សារ​តែ​គេ​រំលោភ​ នាង​ត្រូវ​គេបង្ខំ​ឲ្យ​ធ្វើការ​ទាំងជាប់​ខ្នោះ​ ហើយ​ត្រូវ​គេ​បញ្ជូន​​ទៅពន្ធ​នា​គារ​ ដែល​នៅ​ទី​នោះ​នាង​សម្រាល​កូន​​មុន​ពេល​ត្រូវ​បាន​គេ​សម្លាប់ហើយ​ គឹមថាវី​ ឥឡូវ​នេះ​​មាន​​អាយុ​ជាង​៨០​ឆ្នាំ​ហើយ​នោះ​​គឺជាអ្នកមាន​អាយុ​វែង​ជាងគេ​ក្នុង​ចំណោម​ស្រ្តីជាង​៦០០នាក់​ដែល​គេ​ឃុំ​ឃាំង​នៅ​ក្នុង​មន្ទីរ​ឃុំឃាំង​មួយ​កន្លែង ហើយ​ត្រូវ​បាន​​កង​ការពារ​​នាំចេញ​​ទាំងក្រុមៗ​​យក​ទៅ​សម្លាប់​ចោល។

គ្មាន​នរណាម្នាក់​វិលត្រ​ឡប់​មក​វិញ​នោះទេ​ ប៉ុន្តែ​ អ្នកស្រី​ គឹមថាវី​ បាន​រស់់រាន​មាន​ជីវិត​ ​ទោះ​ជា​​អ្នកស្រី​មាន​សុខ​ភាព​ទន់​​ខ្សោយ​​ខ្លាំង ​ដោយសារខំ​ប្រឹង​វា​រទៅ​រក​កន្លែង​​មាន​សុវត្ថិភាព​​ចម្ងាយ​២០០​​ម៉ែត្រ​​ទាំង​ថ្ងៃ​ទាំង​យប់​។​

ស្ត្រី​ចំនួនបួន​នាក់​បាន​យំសោក​​ជាច្រើន​​ដង​កាលពី​ម្សិល​មិញ​ នៅ​ក្នុង​វេទិកា​ស្ត្រី​ពេល​ពួកគាត់​និយាយ​អំពី​បទ​ឧក្រិដ្ឋដ៏ឃោរឃៅ​​ដែលគេធ្វើ​មក​លើ​ពួកគាត់​ និង​មនុស្សជាទី​ស្រលាញ់របស់​ពួកគាត់​។​

​អ្នក​ចូលរូម​ជាច្រើន​រយ​នាក់​ក៏បាន​យំ​ពាស​ពេញទីនោះដែរ​ ខណៈ​រឿង​រ៉ាវ​មួយ​ចំនួនត្រូវ​បាន​គេរៀប​រាប់​ នៅពេល​បើកវេទិកា​ស្ត្រី​លើកទី២​ ដើម្បី​ឲ្យ​ស្ត្រី​ដែល​នៅ​រស់​​មាន​ជីវិត​ ចែករំលែក​បទ​ពិសោធ​របស់ពួក​គាត់​​អំពី​​អំពើ​ហិង្សា​​ផ្លូវ​ភេទ​អំឡុង​របប​ខ្មែរ​ក្រហម​។​

យោងតាម​ ក្រុមអ្នកច្បាប់​ការ​ពារ​សិទ្ធិ​កម្ពុជា​ដែល​រៀប​ចំ​វេទិកា​នេះ​ក្នុង​រាជ​ធានី​ភ្នំពេញ​បាន​ឲ្យដឹងថា​ ភាពចំាបាច់​នៃការ​ឲ្យអ្នក​រស់​រាន​មាន​ជីវិត​​​លើក​ឡើង​ពី​រឿងរ៉ាវ​ទាំងនេះ​ ដែល​​ពួកគាត់​ភាគច្រើន​​មិនហ៊ាន​និយាយ​អំពី​បញ្ហានេះ​ព្រោះខ្លាច​គេ​មិន​រាប់​រកនោះ​ ដោយ​សារ​ខ្វះ​​ឯកសារ​បង្ហាញពី​អំពើ​​ហិង្សា​ផ្លូវ​ភេទ​​អំឡុង​សម័យ​ខ្មែរ​ក្រហម​។​

ក្រុមអ្នក​ច្បាប់​ការពារ​សិទ្ធិ​កម្ពុជា​ បាន​លើក​ឡើង​នៅក្នុង​សេចក្តី​ថ្លែង​ការណ៍​មួយ​កាលពី​ម្សិលមិញ​ថា​ “ កំណត់ត្រា​ប្រវត្តិ​សាស្ត្រ​​មិនទទួល​ស្គាល់ថា​​ មាន​អំពើ​ហិង្សា​​​ផ្លូវ​ភេទ​ច្រើន​​​​ក្នុង​សម័យ​ខ្មែរ​ក្រហម​នោះ​ទេ”។​​ ​​​​​អំពើ​ហិង្សា​ផ្លូវ​ភេទ​ដែល​កើត​មា​ន​ច្រើន​ អំឡុង​​សម័យខ្មែរ​ក្រហម​​រយៈពេល​បីឆ្នាំ​ ប្រាំបីខែ​ និង​២០ថ្ងៃ​ ដែល​ ប៉ុលពត​​​កាន់​អំណាច​នោះ​ មាន​តែ​ការរៀប​ការ​ដោយ​បង្ខំ (ការ​ប្តេជ្ញា​)ទេ​ ដែលត្រូវ​បាន​​ដាក់​បញ្ជូល​ទៅ​ក្នុង​បទចោទ​ប្រឆាំង​ចុងចោទ​​ទាំង​​បីនាក់​​​​​​ដែល​កំពុង​នាំ​មក​ជំនុំ​ជម្រះ​​​នៅ​សាលាក្តីខ្មែរ​ក្រហម​។​

ប៉ុន្តែ ​ប្រសិន​បើ​​រឿង​រ៉ាវ​ទាំងនេះ​ មិន​ត្រូវ​បាន​គេ​លើកមកនិយាយ​ក្នុង​សាលា​ក្តី​ខ្មែរ​ក្រហម​ទេ​នោះ​ យ៉ាង​ហោច​ណាស់​​រឿង​រ៉ាវ​ទាំង​នេះ​ត្រូវ​បាន​លើកឡើង​ក្នុង​វេទិកាស្ត្រី​ដែល​រៀបចំដោយ​ក្រុមអ្នក​ច្បាប់​ការពារ​សិទ្ធិកម្ពុជា​ដែរ។វេទិកា​នេះ​ត្រូវបានគេ​រៀប​ចំ​ដំបូង​ក្នុង​ខែធ្នូ ​ឆ្នាំ​២០១១​ ដើម្បី​ជួយ​បញ្ចប់​វប្បធម៌​មិនហ៊ាន​និយាយ​អំពី​អំពើ​ដ៏យង់ឃ្នង​បែបនេះ។​

លោកឌួង​ សាវន​ អ្នកសម្រប​សម្រួល​ក្រុម​អ្នកច្បាប់​ការពារសិទ្ធិ​កម្ពុជា​ដែលបាន​​ឈប់​ជា​ច្រើន​ដង​ដោយ​សារ​​អួល​ដើម​ក​​​នៅ​ពេល​លោក​ណែនាំពី​អ្នករស់រាន​មាន​ជីវិត​​ថ្លែង​ថា​ “ ជន​រង​គ្រោះ​ និង​អ្នករស់​រាន​មាន​ជីវិត​ត្រូវ​ការ​គ្រួសារ​ សហគមន៍​ និងការ​គាំទ្រ​ពី​ប្រទេស​​ជាតិ” ។​

លោកមាន​ប្រសាសន៍ថា​ “ ពួក​គាត់​​ត្រូវការ​យុត្តិធម៌​។​ អង្គជំនុំ​ជម្រះ​វិសាមញ្ញ​ក្នុង​​តុលា​ការ​​កម្ពុជា​ នៅតែ​បន្តនីតិវិធី​ដោយ​មិនបាន​លើក​ឡើង​​​ពី​ជន​រងគ្រោះទាំងនេះ​ឡើយ”។​

លោកសាវន​ បានពន្យល់ថាកង្វះ​ការ​ទទួល​ស្គាល់​ពី​អំពើ​​ហិង្សា​ផ្លូវ​ភេទ​ពី​អតីត​កាល​អាច​មាន​ទំនាក់​ទំនង​យ៉ាង​ជិត​ស្និទ្ធ​​ទៅ​នឹង​​បទ​ល្មើស​​​ផ្លូវ​ភេទស្រដៀងគ្នា​​នាពេល​បច្ចុប្បន្ន​​ ដោយ​សារ​​មិនមាន​ការ​​​ដាក់​ទណ្ឌកម្មជន​ល្មើស។​ លោក សាវន បានថ្លែងថា​ “ ខ្ញុំសូម​អំពាវ​នាវ​ឲ្យ​បុរស​ និង​យុវជន​ទាំងអស់​ជួយគាំទ្រ​​ស្ត្រីទាំងនេះ​ ក្នុងគោល​បំណង​កាត់​បន្ថយ​និង​​លុបបំបាត់​អំពើរ​ហិង្សា​លើ​ស្ត្រី​ ចាប់ពី​ពេលនេះ​តទៅ”។

ទោះបី​ជា​​របប​ខ្មែរ​ក្រហម​បាន​ដួលរលំ​ក្នុង១៩៧៩​ក៏ដោយ ក៏ប្រទេស​កម្ពុជា​ ទើប​តែ​មាន​សន្តិភាព​​ចាប់​ពីឆ្នាំ​១៩៩៨ប៉ុណ្ណោះ​ ហើយ​អ្នក​ជំនាញ​មួយ​ចំនួន​លើក​ឡើង​ថា​ អំពើរហិង្សា​ផ្លូវ​ភេទ​បាន​កើត​ឡើង​ច្រើន​ក្នុង​​ប្រទេស​​កម្ពុជា​អស់រយៈពេល​ជាច្រើន​ឆ្នាំ​ បន្ទាប់ពី​ ប៉ុលពត​ ត្រូវ​ទម្លាក់ពីអំណាច​។

លោកស្រី​ ស៊ីលកេ​ ស្ទូដហ្ស៊ីនស្គី​ (Silke Studzinsky) សហមេធាវី​ អន្តរជាតិ​ ​របស់​ដើម​បណ្តឹង​រដ្ឋប្បវេណី​ នៅ​សាលាក្តី​ខ្មែរ​ក្រហម​ បានថ្លែងថា អំពើហិង្សាផ្លូវ​ភេទ​មិនបាន​បញ្ចប់​នោះទេ​ ថ្វីបើ​ជម្លោះ​បាន​បញ្ចប់​ក្តី​​ ហើយ​ក្រោ​យ​​ពីជម្លោះ​​បានបញ្ចប់និទណ្ឌ​ភាព​ពាក់​ព័ន្ធ​​នឹង​អំពើហិង្សាផ្លូវភេទ​នៅតែ​កើតមាន។​

លោកស្រី​បានថ្លែងថា “ ខ្ញុំ​​​ចង់​​​ប្រើ​​​ពាក្យ​​[រំលោភ] ជំនួស​​​​​​​​​​​ពាក្យ​ [​​​អំពើ​​​ហិង្សា​​​ផ្លូវ​​​ភេទ] វិញ ព្រោះ​វា​បង្ហាញ​ថា​ ការ​​​រំលោភ​​​មិន​​​មែន​​​បញ្ជាក់​​​អំពី​​​អំពើ​​​ហិង្សា​​​​ផ្លូវ​​​ភេទ​​​នោះ​​​ទេ”។ លោកស្រី​​​មាន​​​ប្រសាសន៍ថា “ ប្រទេស​​​មួយ​​​ចំនួន​​​ដែល​​​ទើប​​​តែ​​​ងើប​ចេញ​​​​ពី​​​ជម្លោះ​​​ប្រដាប់​​​អាវុធ​​​ ​រាយការណ៍ថា មាន​​​បទ​​​ល្មើស​​​និង​​​​​អំពើ​​​ហិង្សា​​​ក្នុង​​​គ្រួសារច្រើន​​​​”។

លោក សុក​​​ សំអឿន នាយកប្រតិបត្តិ​​​ក្រុម​​​អ្នក​​​ច្បាប់​​​ការ​​​ពារ​​​សិទ្ធិកម្ពុជា​​​បាន​​​ថ្លែង​​​ថា រដ្ឋា​ភិបាល​​​ចាំ​​​បាច់​​​ត្រូវ​​​តែបង្កើត​​​សេវា​​​កម្ម​​​ផ្នែក​​​ច្បាប់​​​ដែល​​​អាច​​​ជួយ​​​ឲ្យ​​​នគរបាល​​​សើុប​​​អង្កេត​​​ករណី​​​ចាប់​​​រំលោភ​​​។ លោក​​​បាន​​​ថ្លែង​​​ថា “ នគរបាល​​​មាន​​​ការ​​​ស្ទាក់​​​ស្ទើរ​​​ក្នុងការ​ចាត់​វិធាន​ការលើក​រ​ណី​ចា​ប់​​​រំលោភ​​​ ដោយ​​​សារតែ​​​មិន​​​មាន​​​ភ័ស្តុតាង​​​គ្រប់​​​គ្រាន់​​​។

លោកស្រី  ហោ  ម៉ាលីន អនុរដ្ឋ​លេខា​ធិការ​​​​ក្រសួង​​​កិច្ចការ​​​នារីដែល​​​ក៏បាន​​​យំ​​​ នៅ​​​ពេល​​​អ្នក​​​​រស់​​​រាន​​​មាន​​​ជីវិត​​​រៀបរាប់​​​អំពី​​​រឿង​​​រ៉ាវ​​​របស់​​​ខ្លួន​​​ក្នុង​​​វេទិកាស្ត្រី​​​ដែរនោះ​​​ បាន​​​លើក​​​​ទឹក​​​ចិត្ត​​​ឲ្យ​​​ស្ត្រី​និយាយ​​​ដោយ​​​ចំ​​​ហ​​​បន្ថែម​​​ទៀត​​​អំពី​​​អំពើ​​​ហិង្សា​​​ផ្លូវ​​​ភេទ​​​ ដើម្បី​​​ជា​​​មធ្យោ​បាយ​​​មួយ​​បង្កើន​​​ការ​​​យល់​​​ដឹង។ លោកស្រី​​​​​​បន្ថែមថា “ យើង​​​ចង់​​​យក​​​បទ​ពិសោធ​ទាំងនេះ​​​ដើម្បី​​​ស្វែងរក​​​ដំណោះ​​​​ស្រាយ​​​ពាក់​​​ព័ន្ធអំពើ​​​ហិង្សា​​​ផ្លូវ​​​ភេទ​​​ទាំង​​​​នៅ​​​​​​ពេល​​​មាន​​​ជម្លោះ​​​និង​​​ក្រោយ​​​ពេល​​​មាន​​​​​​ជម្លោះ​​​” លោក​​​ស្រី​​​បន្ថែម​​​ថា “ យើង​​​​សង្ឃឹ​ម​ថា នឹង​​​

អាច​​​បង្កើត​​​យុទ្ធសាស្ត្រ​​​និង​​​គោលនយោ​បាយ​​​ដើម្បី​​​លើក​​​កម្ពស់​​​សមភាព​​​យេនឌ័រ និង​​​ធ្វើ​​​ឲ្យ​សមភាព​​​យេនឌ័រប្រសើរ​​​ឡើង​​​បន្តិច​ម្តងៗ”៕

ប្រែសម្រួលដោយ ស៊ា ស៊ុយឈាង

 

© 2024, ខេមបូឌា ដេលី. All rights reserved. No part of this article may be reproduced in print, electronically, broadcast, rewritten or redistributed without written permission.

អត្ថបទទាក់ទង

អត្ថបទអានច្រើន

សេចក្ដីរាយការណ៍ពិសេស