41.3 C
Phnom Penh

កូដកម្ម​​​​នៅ​​​​តាម​រោង​​​ចក្រ​​​កាត់ដេរ​​​​​​ និង​​​កម្មកររោង​​​ចក្រ​​​ស្បែក​​​ជើងកើន​​​ឡើង​​​បី​​​ដង​​​នៅ​​​ក្នុង​​​ឆ្នាំ​​​២០១២​​​

ដោយ ឌឹ ខេមបូឌា ដេលី

បទវិភាគ

មន្ត្រី​​​ម្នាក់​​​​នៅ​សមាគម​​​​​​រោង​ចក្រ​​​​កាត់ដេរ​​​នៅ​​​ក្នុងប្រទេស​​​កម្ពុជា (GMAC)​ បានមាន​​​ប្រសាសន៍​​​កាល​​​ពី​​​ម្សិល​​​មិញ​​​ថា ​ការ​ធ្វើ​កូដកម្ម​ពីសំណាក់​កម្ម​​​ករ​​​​រោង​ចក្រ​កាត់​​​ដេរ ​​​និង​​​កម្មករ​​​រោង​​​ចក្រ​​​ផលិត​​​​​​ស្បែក​​​ជើង បាន​កើន​ឡើង​ជាង​បី​ដង​​​នៅ​​​ឆ្នាំ​​​២០១២​​​ បើ​​​ប្រៀប​​​ធៀប​​​ទៅ​​​នឹងឆ្នាំ​​​២០១១​​​ដោយ​​​មាន​​​កម្មករ​​​ជាង​​​១០០.០០០​​​​នាក់​​​បាន​​​ចូល​​​រួម​​​​​​ធ្វើ​​​កូដ​​​កម្ម​​​​​យ៉ាង​ហោច​ណាស់​ម្តង។

​ដោយ​មាន​កម្មករ​​​​​​ជាង​​​៤៣០.០០០​​​នាក់​​​ធ្វើ​​​ការ​​​នៅ​​​​តាម​រោង​​​ចក្រ​​​​ជិត​៤០០​​​​ផ្នែក​ឧស្សាហកម្ម​​​​កាត់ដេរ​​​សម្លៀក​បំពាក់​​ និង​​​ផលិត​​​ស្បែក​​​ជើង​នោះ ឧស្សាហកម្ម​ផលិត​សម្លៀក​បំពាក់​​របស់​​​កម្ពុជា នៅ​​​តែ​​​ជា​​​​វិស័យ​មួយ​​​ដ៏​​​សំខាន់​​​ និង​​​អំណោយ​​​ផល​​បំផុត​​ ​និង​​​មាន​ការ​នាំ​ចេញ​​​ជាង​​​​៤​​​ពាន់​​​លាន​​​ដុល្លារ​​​ក្នុង​​​ឆ្នាំ​​​២០១១​​​។

ប៉ុន្តែ​​​ កម្មករ​​​​​​កំពុង​​​ចាប់​​​ផ្ដើម​​​ទាម​​​ទារប្រាក់​​​ឈ្នួល​​​ខ្ពស់​​​ពី​​​​​​ឧស្សាហកម្ម​​​កាត់​​​ដេរ​​​នេះ។​​​យោង​​​​​​តាម​​​តួលេខ​​​របស់​​​សមាគម​រោង​ចក្រ​​​កាត់​ដេរ​នៅ​កម្ពុជា​បង្ហាញថា​ នៅ​​​ក្នុង​​​ឆ្នាំ​​​២០១២​​​ មាន​​​កូដកម្ម​​​ចំនួន​​​១២១​លើក​ ​គឺ​​​​កើន​​​ឡើង​​​ជាង​​​បី​​​ដង បើ​​​ប្រៀប​​​ធៀប​​​ទៅ​​​​​​ឆ្នាំ​​​២០១១​​​​​​​ ដែល​មាន​​​កូដកម្ម​​​៣៤​​​លើក​។

លើស​​​ពី​​​នេះ​​​ទៅ​​​ទៀត​​​ រោង​​​ចក្រ​​​​​​បាន​​​បាត់​​​បង់​​​កម្លាំង​​​ពលកម្ម​​​​​​ជាង៥៤២.០០០​នាក់​​​​ គឺ​​កើន​ឡើង​​ច្រើន​​​​​ពី​​​ការ​​​បាត់​​​បង់​​​កម្លាំង​​​ពល​​​កម្ម​​​​ប្រមាណ​១៣៩.០​​​០០​នាក់​ក្នុង​​​​ឆ្នាំ​​​២០១១។

លោក កែន លូ អគ្គលេខា​​​ធិការសមាគម​រោង​ចក្រ​កាត់​ដេរ​នៅ​កម្ពុជា​​មាន​​​ប្រសាសន៍​​​ថា “ជា​​​ប្រវត្តិ​​​សាស្ដ្រ​ទៅ​ហើយ​ នៅ​​​​មុន​ពេល​​​​​​បោះ​​​ឆ្នោត​​​​ម្តង​ៗ ​​​យើង​ប្រឈម​​​​នឹង​​​​ការ​ធ្វ​ើ​​​​កូដ​​​កម្ម​ជា​ច្រើន​ និង​មាន​​​សម្ពាធ​​​​ជាប់​ជា​និច្ច​ឲ្យ​​​​ដំឡើង​​​ប្រាក់​​​ឈ្នួល​​​ពី​​​គ្រប់​​​ភាគី​​​ទាំង​​​អស់។​​​បណ្ដា​​​​​​អ្នក​​​ទិញ ក៏​​​​ទទួល​រង​សម្ពាធ​ពី​អ្នក​​​​ជាប់​ពាក់​ព័ន្ធ​​​​ផ្សេង​​ៗ​ទៀត​​​​​ដែរ។

លោក កែន លូ មាន​​​ប្រសាសន៍​​​បន្ថែម​​​ថា ​ដោយ​មាន​កម្មករ​​​ចំនួន​​​ជាង​​​១០០.០០០​​​​នាក់​​​បាន​​​ចូល​​​រួម​​​ធ្វើ​​​កូដកម្ម​​​​នោះ​ ​កូដកម្ម​ទាំង​នោះ​​មាន​​​រយៈ​​​ពេល​​​ជា​​​មធ្យម​​​ប្រាំ​​​ថ្ងៃ ​ហើយ​ធ្វើ​ឲ្យ​​​បញ្ហា​​នេះជា ​​​​បញ្ហា​​​ដ៏​​​​ធំ​មួួយ​ក្នុង​ចំណោម​បញ្ហា​ធំៗ​ដែល​​​​​​ប្រឈម​​​​នឹង​​​​ឧស្សាហកម្ម​​​កាត់​​​ដេរ​​​។

លោក កែន លូ មាន​​​ប្រសាសន៍​​​ថា ​​​យើង​​​​​​បាន​​​បាត់​​​បង់​​​កម្លាំង​​​ពល​​​កម្ម​​​ចំនួន​​​៥០០​​​.០០០​​​​​​​នាក់​។ដូច្នេះ​​ហើយ​​តាម​ការសន្និដ្ឋាន​​​ពី​​​តួ​​លេខ​​​នេះ ​បញ្ហា​នេះ​​ធ្វើ​​ឲ្យ​ប៉ះ​​​ពាល់​​​​យ៉ាង​ខ្លាំង​​​​ដល់​​​ផលិត​​​កម្ម ហើយ​​​ប្រហែល​​​ជា​​​ប៉ះ​​​ពាល់​​​ដល់​​​ការ​​​នាំ​​​ចេញ​​​ផង​​​ដែរ”។

លោក អាត់ ធន់ ប្រធាន​​​សម្ពន្ធ​​​សហជីព​​​ប្រជា​​​ធិបតេយ្យ​​​កម្មករ​​​កាត់​​​ដេរ​​​កម្ពុជា បាន​​​មាន​​​ប្រសាសន៍​​​ថា កំ ណើន នៃ​​​ការ​​​ធ្វើកូដកម្ម ​​​គឺ​​​បណ្ដាល​​​មក​​​ពី​​​ការ​​​ផុត​​​កំណត់​​​នៃ​​​កិច្ច​​​ព្រម​​​ព្រៀង​មួយ​​​​រវាង​​​សហជីព ​​​និង​​​ម្ចាស់​​​រោង​​​ចក្រ​​​។

អនុស្សរណៈ​​​​នៃ ការ​យោគយល់​​​គ្នា​​​ដែល​​​បាន​​​ផុត​​​កំណត់​​​កាល​​​ពី​​​ពាក់​​​កណ្ដាល​​​ឆ្នាំ​​​២០១១​ចែង​​​​ថា កម្មករ​​​ត្រូវ​​​តែ​​​ឆ្លង​​​កាត់​​​ការ​​​ចរចា​​​​​រក​ដំណោះ​ស្រាយ​ជម្លោះ​​​តាមគ្រប់​​​មធ្យោ​​​បាយ​​​​​​ច្បាប់​​​​​​ទាំង​​​អស់​​​​​មុន​​​ពេល​​​ធ្វើ​​​ការ​​​តវ៉ា រី​​​ឯ​​​ម្ចាស់​​​រោង​​​ចក្រ​​​​​​ត្រូវ​​​តែ​​​​ប្រកាន់​ខ្ជាប់​ទៅ​នឹង​​​​សេច​​​ក្ដី​​​សម្រេច​​​ទាំង​​​អស់ ដែល​​​ធ្វើ​​​ឡើង​​​ដោយ​​​ក្រុម​​​ប្រឹក្សា​​​អាជ្ញាកណ្ដាល​​​ ជា​​​ស្ថាប័ន​របស់​​​​ក្រ​​​សួង​​​ការងារ​​សម្រាប់​ដោះ​ស្រាយ​​​​​​​វិវាទ​​​ការងារ​។

លោក អាត់ ធន់ បាន​​​មាន​​​ប្រសាសន៍​បន្ថែម​​​​​ទៀត​​​​​​ថា អនុស្សរណៈ​​​​​នៃ​ការ​យោគយល់​​​គ្នា​េនះ​បាន​​​ផុត​​​កំណត់​​​កាល​​​ពី​​​ឆ្នាំ​​​២០១១ ហើយ​​​កម្មករ​​​​បាត់​​​បង់​​​ជំនឿ។​​​ ពួកគេបាន​​​ងាក​​​មក​​​រក​​​សេចក្ដី​​​សម្រេច​​​របស់​​​ក្រុម​​​ប្រឹក្សា​​​អាជ្ញា​កណ្ដាល​​​ ហើយ​ដឹង​ថា ពេល​​​ខ្លះ​​​ក្រុមហ៊ុន​​​មួយ​​​ចំនួន មិន​​​បាន​​​គោរព​​​តាម​​​​សេចក្តី​សម្រេច​នោះទេ”។

លោកស្រី ជីល ថាក់​ឃ័រ (Jill Tucker) ប្រធាន​​​ទី​​​ប្រឹក្សា​​​បចេ្ចក​​​ទេសនៃ​​​កម្មវិធី រោង​​​ចក្រ​​​ល្អ​​​​ប្រសើរ​នៅ​​​កម្ពុជា (Better​​​ Factories Cambodia Program) របស់​​​អង្គការ​​​ពលកម្ម​​​អន្តរជាតិ បាន​​​មាន​​​ប្រសាសន៍​​​ថា  ​មាន​ការ​​​ធ្លាក់​ចុះ​​ក្នុង​ការ​​​ធ្វើ​​​កូដ​​​ក​ម្ម​នៅ​ត្រីមាស​​​​ចុង​​​ក្រោយ​​​នៃ​​​ឆ្នាំ​​​២០១២​​​បន្ទាប់​​​ពី​​​មាន​​​ការ​​​ផ្ដល់​​​ប្រាក់​​​បន្ថែម​​​សម្រាប់​ថ្លៃ​ធ្វើ​​​ដំណើរ​​​​​​ និង​​​ប្រាក់​​​ថ្លៃ​​​​អាហារ​​​​កាល​ពី​​​​ខែ​​​កក្កដា ​ហើយ​អនុស្ស​​​រណៈ​នៃ​ការ​យោគ​យល់​នេះ​​​​បាន​​​ធ្វើ​​​ឡើង​​​វិញ​​​កាល​​​ពី​​​ខែ​​​តុលា​​​។

លោក ស្រី ជីល ថាក់ឃ័រ មាន​​​ប្រសាសន៍​​​​​​បន្ថែម​​​ថា “ រដូវ​​​ក្ដៅ​​​នៅ​​​ឆ្នាំ​​​២០១២ គឺ​​​មាន​​​ភាព​​​ស្រួច​​​ស្រាល់​​​​​​ក្នុង​​​​ការ​​​​ធ្វើ​​​កូដកម្ម។​​រយៈ​​​ពេល​​​ដ៏​​​យូរ​​​នេះ​ពិត​ជា​មាន​មែន​ ​​​​​​ពេល​​​ក្រុម​​​អ្នក​​​ទិញ មិន​​​អាច​​​​គោរព​​​តាម​​​​​​ទៀត​​​នោះ។​​​ប្រសិន​​​បើ​​​កម្មករ​​​រោង​​​ចក្រ​​​បន្ត​​​ធ្វើ​​​កូដកម្ម​​​រយៈ​​​ពេល​​​បី​​​សប្ដាហ៍ ឬ​​​រយៈ​​​ពេល​​​មួយ​​​ខែ​​​នោះ​​​ ​​​អ្នក​​​ទិញនឹង​​​មិន​ទិញ​​​​​​​ទំនិញ​​​របស់​​​ពួក​​​គេ​​​ទេ”។

​តួ​លេខ​​​​របស់​​​សមាគម​រោង​ចក្រ​កាត់​ដេរ​នៅ​កម្ពុជា​​​​ខ្ពស់​​​ជាង​​តួលេខ​​​របស់​ក្រសួង​​​ការ​​​ងារ​​​​​​​សម្រាប់​​​ឆ្នាំ​​​២០១២ ​ដែល​​បង្ហាញថា ​​មាន​​​កូដកម្ម​​​ប្រហែល​​​៦១​​​លើក​ គឺ​​​​កើន​​​ឡើង​​​ពី​​​៣៩​​​​លើក​​​​នៅ​​​ក្នុង​​​ឆ្នាំ​​​២០១១។​​​ក្រុម​​​មន្ត្រី​​​​​​ក្រសួង​​​ការងារ បាន​​​បដិសេធ​​​មិន​​​ធ្វើ​​​អត្ថា​​​ធិប្បាយ​​​​​​អំ​ពី​​​តួ​លេខ​នេះ​កាល​​​ពី​​​ម្សិល​​​មិញ៕ សុខភុំ

© 2024, ខេមបូឌា ដេលី. All rights reserved. No part of this article may be reproduced in print, electronically, broadcast, rewritten or redistributed without written permission.

អត្ថបទទាក់ទង

អត្ថបទអានច្រើន

សេចក្ដីរាយការណ៍ពិសេស