30 C
Phnom Penh

សកម្ម​ភាព​កាប់​ឈើ​​​ខុស​ច្បាប់​​​​កំពុង​កើត​​មាន​យ៉ាង​​​គគ្រឹក​​គគ្រេង​​​នៅ​ឧទ្យា​ន​ជាតិ​វីរជ័យ

ដោយ ឌឹ ខេមបូឌា ដេលី

បទវិភាគ

ឧទ្យាន​ជាតិ​វីរជ័យ, ខេត្ត​រតនគិរី​​​ធ្វើ​ដំណើរ​ពី​របី​ម៉ោង​ពីភូមិ​ប្រជា​ជន​រស់​នៅ​​ទៅ​កាន់​​តំបន់​ដាច់​ស្រយាល​មួយ​កន្លែង​​ដែល​មាន​ព្រៃ​ភ្នំ​ពណ៌​​ខៀវ​ស្រងាត់​ និង​ចំណោទ​ខ្ពស់ៗនោះ​ ​គេ​ឃើញ​មាន​ការ​លួច​កាប់​ឈើ​​ក្នុង​តំបន់​ការ​ពារ​យ៉ាង​គគ្រឹក​គគ្រេង​។

អ្នក​កាប់​ឈើ​សរសេរ​សញ្ញា​នៅ​លើ​ឈើ​ធ្នង់​ដែល​ទើប​​កាប់​ និង​អារ​នៅ​ពេល​ថ្មីៗ​នេះ​ក្នុង​ឧទ្យាន​ជាតិ​វីរជ័យ ដើម្បី​ត្រៀម​ដឹក​​​ទៅ​ទន្លេសេសាន​ ឈើ​ភាគ​ច្រើន​ត្រូវ​ដឹក​ទៅ​វៀត​ណាម​តាម​ច្រក​ទ្វារ​ព្រំដែន​អូរយ៉ាដាវ។ Zsombor Peter/The Cambodia Daily
អ្នក​កាប់​ឈើ​សរសេរ​សញ្ញា​នៅ​លើ​ឈើ​ធ្នង់​ដែល​ទើប​​កាប់​ និង​អារ​នៅ​ពេល​ថ្មីៗ​នេះ​ក្នុង​ឧទ្យាន​ជាតិ​វីរជ័យ ដើម្បី​ត្រៀម​ដឹក​​​ទៅ​ទន្លេសេសាន​ ឈើ​ភាគ​ច្រើន​ត្រូវ​ដឹក​ទៅ​វៀត​ណាម​តាម​ច្រក​ទ្វារ​ព្រំដែន​អូរយ៉ាដាវ។ Zsombor Peter/The Cambodia Daily

ចាប់​ពីអ្នក​កាប់​ឈើ​ដែល​​បាន​បោះ​ជំរំ​នៅ​ក្នុង​ឧទ្យាន​នេះ ​រហូត​ដល់​ក្មេង​ជំទង់​​ជិះ​​ម៉ូតូ​ដឹក​ឈើ​​ដុំ​តូច​ៗ​ និង​អ្នក​បើក​បរ​រថយន្ត​ដឹក​ឈើ​ធំៗ​ ព្រម​ទាំង​កម្មករ​ក្បូន​ដឹក​ឈើ​ឆ្លង​ទន្លេ​សេសាន​ក្រោយ​​ថ្ងៃ​លិច​ និងមាន​​អ្នក​បើក​បរ​រថ​យន្ត​​ធំៗ​រង់​ចាំ​ពួកគេ​នៅ​ត្រើយ​ម្ខាង​ទៀត​នោះ​ ​ការ​រក​ស៊ី​ដឹក​ឈើ​ធ្នង់​ខុស​ច្បាប់​ចេញ​​​ពី​ឧទ្យាន​​ជាតិ​នេះ​កំពុង​មាន​សកម្មភាព​​​យ៉ាង​រលូន​​។

នៅ​ពេល​សួ​រ​ថា​​ តើ​នរណា​ជា​អ្នក​ទិញ​ឈើ​ទាំង​អស់នេះ​ ពួកគេ​ទាំង​អស់​គ្នា​និយាយ​ថា មាន​​​មនុស្ស​ពីរ​នាក់​ គឺ​ឈ្មួញ​ក្នុង​មូល​ដ្ឋាន​ម្នាក់​​​ឈ្មោះ មេ​​​ គ្រី និង​ឧកញ៉ា​​ ទ្រី ភាព​។ កាលពី​ដើម​ឆ្នាំ​នេះ លោក​ ទ្រី ភាព ដែល​មាន​កាស៊ីណូ ចម្ការ​កៅស៊ូ និង​ដីសម្បទាន​រ៉ែ​នៅ​ទូទាំង​ប្រទេស ​​បាន​ទទួល​សិទ្ធិ​ផ្ដាច់​មុខ​ក្នុង​​ការ​ទិញ​យក​ឈើ​ទាំង​អស់​ ដែល​គេ​បាន​កាប់​នៅ​​ក្នុង​ដីសម្បទាន​សេដ្ឋកិច្ច​​ក្នុង​ខេត្ត​រតនគិរី។ ដោយ​​មាន​ដី​សម្ប​ទា​ន​សេដ្ឋកិច្ច​ជាង​១០​កន្លែង​នៅ​ក្នុង​ខេត្ត​នេះ​ ហើយ​​ភាគ​​​ច្រើន​នៃ​ដីសម្បទាន​សេដ្ឋ​កិច្ច​ទាំង​នោះ​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​តំបន់​មាន​ព្រៃ​ក្រាស់​នោះ លោក ទ្រី ភាព ដែល​មាន​ដីសម្បទាន​សេដ្ឋកិច្ច​ផ្ទាល់​ខ្លួន​ពីរ​កន្លែង​នៅ​ក្នុង​ឧទ្យាន​វីរជ័យ មាន​ការ​មមា​ញឹក​ណាស់​។

ប៉ុន្តែ​ដោយ​ព្រៃ​ធំៗ​ទាំង​អស់​មាន​ការ​ការ​ពារ​​​​ពី​ច្បាប់​តិច​តួច​​មិន​ថា​ នៅ​​ក្រៅ​ ឬ​ក្នុង​ដី​សម្ប​​ទាន​សេដ្ឋកិច្ច​នោះ អង្គកា​​រផ្នែក​បរិស្ថាន​ និង​សិទ្ធិមនុស្ស​ និយាយ​ថា ការ​ផ្ដល់​ដីសម្បទាន​​ធ្វើ​ឲ្យ​បាន​បង់​ព្រៃ​ឈើ​នៅ​ក្នុង​ខេត្ត​នេះ​យ៉ាង​លឿន​។ អង្គការ​ទាំង​នេះ​ក៏​និយាយ​ដែរ​ថា ដី​សម្បទាន​សេដ្ឋកិច្ច​​ធ្វើ​ឲ្យអ្នក​កាប់​​ឈើ​ខុស​ច្បាប់​កាប់​ឈើ​​​ដោយ​​សេរី​នៅ​ក្នុង​ដី​សម្ប​ទាន​​សេដ្ឋកិច្ច​នោះ​ និង​ស្ទើរ​តែ​គ្មាន​ការ​ត្រួត​ពិនិត្យ​​ ដើម្បី​កំណត់​ថា ​តើ​ឈើ​ដែល​គេ​កំពុង​លក់​ និង​ទិញ​នោះ បាន​មក​ដោយ​ស្រប​​​ច្បាប់​ ឬ​យ៉ាង​ណា​នោះទេ​។

អ្នក​នាំពាក្យ​ និង​អ្នក​គ្រប់​គ្រងក្រុម​ហ៊ុន​ អាហរ័ណ​ នីហរ័ណ ដែល​ដាក់​​ឈ្មោះ​តាម​ឈ្មោះលោក ទ្រី ភាព បាន​បដិសេធ​ថា មិន​បាន​ជាប់​ពាក់​ព័ន្ធ​នៅ​ក្នុង​ការ​រក​ស៊ី​​ឈើ​ខុស​ច្បាប់​នេះទេ​។ ពួកគេ​ចោទ​អ្នក​កាប់​ឈើ​ខុស​ច្បាប់​ថា ​បាន​​ទៅ​កាប់​ឈើ​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​​ ហើយ​ប្រើ​​ប្រាស់​ឈ្មោះ​​ពាណិជ្ជករ​រូប​នេះ​ដើម្បី​លាក់​បាំង​ទង្វើ​របស់​ខ្លួន​។

ធ្វើ​ដំណើរ​តាម​រថយន្ត​ប្រហែល​មួយ​ម៉ោង​​ទៅ​ភាគ​ខាង​ជើង​​ក្រុង​បាន​លុង គឺ​ភូមិ​តាវែង​​​នៅជិត​​ចំណោទ​ច្រាំង​ទន្លេ​សេសាន​​ដែល​មាន​សុទ្ធតែ​ភក់​។ បន្ទាប់ពី​បាន​ធ្វើ​ដំណើរ​​​អ៊ូអរ​​​តាម​​ទឹក​ល្អក់​ គឺ​​ត្រូវ​ធ្វើ​ដំណើរ​តាម​រថយន្ត​រយៈ​ពេល​​​​មួយ​ម៉ោង​ទៀត​ទើប​ទៅ​ដល់​ជាយ​ឧទ្យាន​​ដែល​​​មាន​ទំហំ​ ៣៣៣.០០០​ហិក​តា នៅភាគ​ឦសាន្ត​ខេត្ត​​នេះ​ ដែល​​មាន​ព្រំប្រទល់​ជាប់​ប្រទេស​វៀត​ណាម និង​ប្រទេស​ឡាវ​។ ​នៅ​ទី​នោះ​គ្មាន​ប៉ុស្តិ៍​យាម គ្មាន​សញ្ញា​សម្គាល់​ពី​ព្រំប្រទល់​ឧទ្យាន​នេះ​ទេ។

អ្នក​នាំ​ផ្លូវ​របស់​យើង​ គឺ​អតី​ត​​ឧទ្យានុរក្ស​​វីរជ័យ ​ម្នាក់​ដែល​បាន​បដិសេធមិន​ប្រាប់​ឈ្មោះ​ដោយ​​​សារ​ខ្លាច​​មាន​ការ​ធ្វើបាប​ពីអ្នក​កាប់​ឈើ​ខុស​ច្បាប់​នៅ​តំបន​់​នេះ ​បាន​ឈប់​ភ្លាម​នៅ​ត្រង់​ផ្លូវ​​​បំបែក​តូច​មួយ​។ អតីត​ឧទ្យានុរក្ស​រូប​នេះ បាន​និយាយ​មុន​ពេល​បន្ត​ដំណើរ​ទៀត​ថា “ឧទ្យាន​នេះ​ចាប់​ផ្ដើម​ពីនេះទៅ​”។ ពាក់​អាវ​ធំ​ដើម្បី​ការ​ពារ​សីតុណ្ហ​ភាព​ត្រជាក់​នៅ​ភ្នំនេះ គាត់​បាន​និយាយ​​​តិច​តួច​ និង​បើក​បរ​លឿន​ ហើយ​​អុជ​​បារី​ជក់​​ជាប់​ជានិច្ច​។

ធ្វើ​ដំណើរ​មិន​យូរ​ប៉ុន្មាន​ ​មាន​ព្រៃ​ក្រាស់​ទៅ​ៗ​ និង​មានដើម​ឈើ​ខ្ពស់​ទៅៗ​។ បុរស​វ័យ​ក្មេង​ៗ​ដឹក​ឈើ​ខ្លឹម​ជា​បន្ទះ​ៗ​​​តាម​ម៉ូតូ​យ៉ាង​លឿន​ចេញ​ពី​ឧទ្យាន​នេះ​។ នៅ​​​តាម​ផ្លូវ​នោះ មាន​ឈើ​ធ្នង់​ទើប​កាប់​ថ្មីៗ​ទុក​ចោល​នៅទី​នោះ ឈើ​ខ្លះ​ទើប​តែ​កាប់​ផ្ដួល​ ហើយ​ឈើ​ខ្លះទៀត​ត្រូវ​បាន​អារ​​ជា​ដុំ​វែង​ៗ​រាប់​ម៉ែត្រ​​រួច​ហើយ​ និង​​ប្រើ​ថ្នាំ​សរសេ​រ​ជាលេខ​ដើម្បី​ត្រៀម​ដឹក​ចេញ​។

ធ្វើ​ដំណើរ​បាន​ពីរ​បី​ម៉ោង​​នៅ​​​ក្នុង​ឧទ្យា​ន​​​នេះ​ មនុស្ស​មួយ​ក្រុម​មាន​គ្នា​បួន​នាក់​​​ស្ថិត​​នៅ​ជុំវិញ​ភ្នក់​ភ្លើង​តូច​មួយ​ ​ហើយ​សម្លៀក​បំពាក់​ និង​អង្រឹង​របស់​ពួកគេ​ ព្យួរ​​និង​ចង​ភ្ជាប់​ជា​មួយ​​ដើម​ឈើ​​ ហើយ​នេះ​គឺ​ជា​កន្លែង​បោះទីតាំង​សម្រាប់​កាប់​ឈើ​មួយ​ ​ក្នុង​ចំណោម​ទីតាំង​ជា​ច្រើននៅ​​ក្នុង​ឧទ្យាន​នេះ​។ នៅលើ​ដីជិ​ត​នោះ​​​គេ​ឃើញ​រណារយន្ត​មួយ និង​ពូថៅពីរ​។

ឌឿន រ៉ា អាយុ​១៩​ឆ្នាំ​​បាន​និយាយ​ដោ​យ​ទន់​ភ្លន់​ថា គាត់​បាន​មក​ដល់ទីនេះ​កាលពីមួយ​ថ្ងៃ​មុន​េនះ ហើយ​គ្រោង​ស្នាក់​នៅ​ទីនេះ​១០​ថ្ងៃ​ទៀត​។ បុរសវ័យ​ក្មេង​រូប​នេះ​និយាយ​ថា “ មាន​មេ​ម្នាក់​ឈ្មោះ ម៉ាប់។ គាត់​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​ចំពោះឈើ​ទាំង​នេះ​ ហើយ​គាត់ឲ្យ​យើង​២០​០.០០០​រៀល​ក្នុង​មួយ​ម៉ែត្រ​គូប សម្រាប់​ក្រុម​ខ្ញុំដែល​មាន​គ្នា​បួន​នាក់។ មេខ្ញុំ​បាន​ប្រាប់​ខ្ញុំ​ថា មេ​ភូមិ និង​មេឃុំ​អនុញ្ញាត​ឲ្យ​យើង​កាប់​ឈើ​នៅ​ទីនេះ​”។

នៅ​ក្នុង​ក្រុង​បាន​លុង​ឯណោះ​វិញ ឈើ​ធ្នង់​មួយ​ម៉ែត្រ​គូបអាច​មាន​តម្លៃ​​រហូត​ដល់​៨០០​ដុល្លារ​ ហើយ​កាន់​តែថ្លៃជាង​នេះ​ទៅ​ទៀត​នៅ​ក្នុង​ទីក្រុង​ភ្នំពេញ ឬ​នៅ​​ប្រទេស​វៀត​ណាម​។

ប្អូន រ៉ា បាន​និយាយ​ថា ឈ្មោះ ម៉ាប់​ គឺ​ជា​ឈ្មួញ​កណ្ដាល​ក្នុង​ការ​រក​ស៊ី​ឈើ​ធំៗ។ គាត់​បាន​និយាយ​ថា “ខ្ញុំ​កាប់​ឈើ​ឲ្យ​មេ​ ​គ្រី ដែលជា​ឈ្មួញ​ម្នាក់​នៅ​ភូមិ​តាវែង។ ខ្ញុំ​ធ្វើ​ការ​ងារ​នេះ​ ពីព្រោះ​ខ្ញុំ​ត្រូវ​ការ​លុយ​”​។

នៅ​តាម​បណ្ដោយ​ផ្លូវ​លំទៅ​កាន់​ទន្លេ​នោះ​ រថយន្ត​បែក​កង់​មួយ​គ្រឿង​​បាន​ជាប់​នៅ​កណ្ដាល​ផ្លូវ​ជិត​កន្លែង​កាប់​ឈើ​នោះ។ អ្នក​បើក​បរ​វ័យ​ក្មេង​ឈ្មោះ អាន ឌី បាន​ចង​អង្រឹង​​ដេកភ្ជាប់​ពី​រថយន្ត​នោះ​ទៅ​នឹង​​​​មែក​ឈើ​មួយ​។ នៅ​ពីក្រោ​យ​រថយន្ត​​មាន​ឈើ​ធ្នង់​ធំៗ​ប្រាំមួយ​កង់​ដឹកឆ្ពោះទៅ​ទន្លេ​នោះ​។

នៅពេល​ថ្ងៃ​ជិត​លិច​ អាន ឌី កំពុង​រង់​ចាំ​​ឲ្យ​គេ​មក​ជួយ​។នៅពេល​សួរ​ថា តើ​ឈើ​ទំាង​នេះ​យក​ចេញ​​ពីណា គាត់​បាន​និយាយ​ថា “យក​ចេញ​​ពីឧទ្យាន​វីរជ័យ។ ខ្ញុំ​ដឹក​ឈើ​នេះ​ឲ្យមេ គ្រី។ គាត់ឲ្យ​ខ្ញុំ​២០០​ដុល្លារ​សម្រាប់​​​ដឹក​ឈើ​ពីរ​ម៉ែត្រគូប​ ​ហើយ​ឈើទាំង​អស់​នេះ​​យក​ទៅ​ដាក់​នៅ​មាត់​ទន្លេសេសាន”។ គាត់​បាន​និយាយ​ទៀត​ថា “ មេខ្ញុំ​បាន​ប្រាប់​​​ខ្ញុំ​ឲ្យ​ដឹក​ឈើ​នេះ​​ឲ្យ​ក្រុម​ហ៊ុន​ ទ្រី ភាព។ ខ្ញុំ​ដាក់​​​ឈើ​នេះ​នៅ​មាត់​ទន្លេ​ ហើយ​បន្ទាប់​មក​គេ​ដឹក​ឈើ​នេះ​តាម​​ក្បូន​​ទៅ​ត្រើយ​ម្ខាង​ទៀត​។​បន្ទាប់​មក​គេ​ដឹក​តាម​រថយន្ត​ទៅ​កាន់​ឃ្លាំង​មួយ​នៅ​ភូមិ​តាវែង​”។

មាន​ឈើ​ធំៗ​គរ​នៅ​តាម​មាត់​ទន្លេ​នេះ​នៅ​​​​កន្លែង​ឆ្លង​ទន្លេ​ពីរ​កន្លែង​ផ្សេង​គ្នា​​។ នៅ​កន្លែង​ឆ្លង​​មួ​យ​កន្លែង ​​​គេ​បាន​​យក​ម៉ាស៊ីន​ភ្លើង​តូច​មួយ​បញ្ឆេះ​​បំភ្លឺ​ភ្លើង​ពេល​រៀប​​​ចំ​ដឹក​ឈើ​។ យ៉ាង​ហោច​ណាស់​មាន​មនុស្ស​ជាង​ ១០​នាក់​ ​ដែល​មាន​វ័យ​ចំណាស់​ជាងអ្នក​កាប់​ឈើ​ និង​អ្នក​ដឹក​ឈើ​តូចៗ​តាម​ម៉ូតូ​ កំពុង​វាស់​ឈើ​ធំៗ​ ហើយ​​រមៀល​ចុះ​​ច្រាំង​​​ទន្លេ​​ដែល​មាន​​ក្បូន​រង់​ចាំ​​នៅ​ទីនោះ​។

បុរសទាំង​នោះ​បាន​និយាយ​​ដោយ​គ្រវី​ដៃ​ដាក់​កាមេរ៉ា​របស់​អ្នក​យក​ព័ត៌មាន​ និង​មិន​ព្រម​ប្រាប់​ឈ្មោះ​ថា “កុំ​ថត​” ។ ពួកគេ​និយាយ​​​​ថា ​ឈើ​ទាំង​នេះ​គឺ​ជា​ឈើ​ធ្នង់​មក​ពី​ឧទ្យាន​វីរជ័យ។ បុរស​ម្នាក់​និយាយ​ថា “ ឈើ​នេះ​មាន​ម្ចាស់​ពីរ​។ ឈើ​ខ្លះ​ដឹក​ទៅ​ឲ្យ​ក្រុម​ហ៊ុន​ ទ្រី ភាព និង​​​ឈើ​ខ្លះទៀត​ដឹក​ទៅ​ឲ្យ​ឧកញ៉ា ខ្ញា”។

បុរស​រូប​នេះ​និយាយ​ថា ឧកញ៉ា​​នោះ​​លក់​​ឈើ​ទាំង​នេះ​ទៅ​ឲ្យ​​​ដី​សម្បទាន​មួយ​កន្លែង​ក្នុង​ចំណោម​ដីសម្បទាន​ជាង​២៤​កន្លែង​ដែល​​​លោក​ ទ្រី ភាព មាន​សិទ្ធិផ្ដាច់​មុខ​ទិញ​ឈើ​។ ងា​ក​មក​ភូមិ​តាវែងវិញ មាន​រថយន្ត​ជា​ច្រើន​​​គ្រឿង​ដឹក​ឈើ​ធំ​ៗ​តាម​ផ្លូវ​ជាតិ។

អតីត​ឧទ្យានុរក្ស​រូប​នេះ​បាន​​និយាយ​ថា ចាប់​ពី​ទីនេះទៅ​ឈើ​ភាគ​ច្រើន​ត្រូវ​ដឹក​ទៅ​ប្រទេស​វៀតណាម​​តាម​ច្រក​ទ្វារ​ព្រំ​ដែន​នៅ​ក្នុង​ស្រុក​អូរយ៉ាដាវ​។ លោក បាន​និយាយថា លោក​ធ្លាប់​ល្បាត​នៅ​តំបន់ឧទ្យាន​នេះ​​សម្រាប់​គម្រោងមួយ​ដែ​ល​ផ្តល់​មូលនិធិ​ដោយ​ធនាគារ​ពិភព​លោក​​​​ ហើយ​​​គម្រោងនេះ​​​​បាន​បញ្ចប់​កាលពី​ឆ្នាំ​​​​​​​ ២០​​​០៨​​​​។​​​បន្ទាប់​មក​លោក​បាន​បន្ត​ល្បាត​ឧទ្យាន​នេះ​ទៀត​ ប៉ុន្តែ​​​ធ្វើ​​​ការ​​​ឲ្យ​​​​ស្រុក​នេះ​ ហើយ​​​មុន​​​ពេល​​​ឈប់​​​ពី​​​ការ​​​ងារ​​​នោះ ​​​​​​នៅ​​​សល់​​​​ប្រាក់​​​​ខែជិត​ពាក់​កណ្តាល​​​ សម្រាប់​​​​បើក​​​​ហាង​លក់​គ្រឿង​ទេស​មួយកន្លែង​​​​នៅ​ក្នុង​​​ទី​​​ប្រជុំ​ជន​ខេត្តនេះ។ លោក​បាន​និយាយថា សកម្មភាព​កាប់​ឈើ​​​​បាន​កើនឡើង​ បន្ទាប់​ពី​ធនាគារ​ពិភពលោក​បាន​បញ្ចប់​​​គម្រោង​របស់​ខ្លួន។ធនាគារ​ពិភព​​​លោក​ម៉ត់​ចត់​ខ្លាំង​ណាស់​។

មុន​ឆ្នាំ​២០០៨​មាន​ការ​កាប់​ឈើ​ខុស​ច្បាប់​ខ្លះ​ ប៉ុន្តែ​វា​​​គ្រាន់​​​តែ​ជា​បញ្ហា​តូចតាចប៉ុណ្ណោះ​នៅ​ទីនេះ​។វា​មិន​មែន​ជា​បញ្ហា​ធំ​ដូច​សព្វថ្ងៃ​នេះទេ។ លោក​បាន​និយាយថា ចាប់​ពី​ពេ​ល​នោះ​​​​មក អ្នក​កាប់​ឈើបានកាប់​​​ឈើ​​​​​​ជា​លក្ខណៈ​​​ប្រព័ន្ធ​ ដោយ​កាប់​ឈើដែល​មាន​តម្លៃ​​​​ខ្ពស់​​​​ជាមុន​ហើយ​បន្ត​កាប់​ឈើ​ផ្សេងៗតាម​ក្រោយ​​​​។​​​​​​​​​លោកបាន​និយាយថា “ពួកគេ​បំផ្លាញ​ឈើ​គ្រប់​ប្រភេទ​ទាំង​អស់​។ដំបូង​ ពួកគេ​កាប់​ឈើគ្រញូង​ បន្ទាប់​មកនាង​នួន​ បេង ហើយ​ឥឡូវនេះធ្នង់”។

លោក​​បន្ត​ថា “ ខ្ញុំ​មិន​ពេញ​ចិត្ត​នឹង​សកម្ម​​​ភាព​បែប​នេះទេ​ ពីព្រោះ​ខ្ញុំ​ធ្វើ​ការ​​ឲ្យ​ធនា​​​គារ​​​​​​ពិភព​លោក​​ ហើយ​ខ្ញុំ​មិន​ដែ​ល​បាន​កាប់​ឈើមួយ​ដើម​ផង​។ឥឡផូវនេះ​ពួកគេ​កាប់​ឈើ​ទាំង​អស់​។ឥឡូវនេះ​ឧកញ៉ា​ជា​ច្រើន​​​បាន​​​​ចាប់​ផ្តើម​រក​ស៊ី​នៅ​ក្នុង​ខេត្ត​រត​នគិរី​ ដូច្នេះ​គេ​ចាប់​ផ្តើម​បំផ្លាញ​ព្រៃ​ឈើ។​ប្រសិន​បើការ​​​កាប​​​់​​​ឈើ​​​​នៅ​តែ​​​​​បន្ត ឈើ​នឹ​ង​លែង​មាន​​ទៀត​​​​​​​ហើយ”​។

ប៉ុន្តែ​ក្រោយ​មក​អតីតឧទ្យានុរក្ស​រូប​នេះ​បាន​សារភាព​ថា លោក​ខ្លួនឯង​​​ក៏ធ្លាប់​​​ចូលរួម​​​​​​ជាមួយ​​​ក្រុម​​​កាប់​​​ឈើ​​​ខុស​​​ច្បាប់នេះ​​​ដែរ​​​ដោយ​​​ដឹក​​​ឈើ​​​ឲ្យ​​​មេ គ្រី ក្នុង​​​មួយ​​​ម៉ែត្រ​​​គូប​​​តម្លៃ​​​១០០​​​ដុល្លារ​​​។ ប៉ុន្តែក្រោយ​​​​​​ពី​​​បែង​​​ចែក​​​ឲ្យ​​​សមាជិក​​​ក្រុម​​​របស់​​​លោក​​​រួច លោក​​​សល់​​​តែ​​​២០ដុល្លារ​​​សម្រាប់​​​ខ្លួន​​​ឯង​​​។ លោក​​​បាន​​​និយាយ​​​ថា “ខ្ញុំ​​​ដឹង​​​ថា ខ្ញុំ​​​ដឹក​​​ឈើ​​​ឲ្យ​​​គាត់​​​គឺ​​​ជា​​​រឿង​​​មិន​​​ត្រឹម​​​ត្រូវទេ​​​ ប៉ុន្តែ​​​ខ្ញុំ​​​ធ្វើ​​​ដូច​​​នេះ​​​ដើម្បី​​​ប្រាក់​​​តែ​​​ប៉ុណ្ណោះ”​។

នៅ​​​ក្រុង​​​បាន​​​លុងឯណោះ​​​វិញ ​​​ក្រុម​​​ហ៊ុន​​​ ទ្រី ភាព បាន​​​បើក​​​អាជីវកម្ម​​​ក្នុង​​​មូល​​​ដ្ឋាន​​​​​​នៅ​​​ឯ​​​អគារ​​​កម្ពស់​​​បីជាន់​​​មាន​​​កញ្ចក់​​​ពណ៌​​​ខៀវ​​​បំពាក់​​​ពីខាង​​​មុខ​​​ ហើយ​​​ស្ថិត​​​​​​នៅមិន​​​ឆ្ងាយ​​​ពី​​​រង្វង់​​​មូល​​​នៅ​​​ក្នុង​​​ក្រុង​​​នេះ​​​។ នៅ​​​ការិយាល័យ​​​ជាន់​​​ផ្ទាល់​​​ដី​​​ លោក ​​​ប៉ុល ​​​វិសាល ប្រធាន​​​រដ្ឋបាល​​​របស់​​​ក្រុម​​​ហ៊ុន​​​ប្រចាំ​​​ខេត្ត​​​រតនគិរី កំពុង​​​មមាញឹក​​​ត្រួត​​​ពិនិត្យ​​​ឃ្លាំង​​​ស្តុក​​​ឈើ​​​ដ៏ធំមួយ​​​របស់​​​ក្រុម​​​ហ៊ុន​​​នេះ​​​ក្នុង​​​ស្រុក​​​​​​ក្បែរ​​​ខាង។ លោក​​​បាន​​​បដិសេធ​​​មិន​​​ធ្វើ​​​អត្ថាធិប្បាយ​​​ ហើយ​​​បាន​​​បង្វែរ​​​សំណួរ​​​ឲ្យ​​​ទៅ​​​សួរ​​​លោក​​​ ជ័យ សិដ្ឋ ​​​ជា​​​ប្រធាន​​​រដ្ឋបាល​​​ប្រចាំ​​​​​​ការិយាល័យ​​​កណ្ដាល​​​របស់​​​ក្រុម​​​ហ៊ុន ​​​ទ្រី ​​​ភាព ​​​ក្នុង​​​ទីក្រុង​​​ភ្នំពេញ ដែល​​​ក៏​​​បាន​​​បដិសេធ​​​មិន​​​ធ្វើ​​​អត្ថាធិប្បាយ​​​ផង​​​ដែរ​​​។

គេ​​​មិនអាច​​​ទាក់​​​ទង​​​ក្រុម​​​មន្ត្រី​​​ឃុំ​​​ និង​​​មន្ត្រី​​​​​​ស្រុក​​​តាវែង​​​ ដើម្បី​​​សុំ​​​ការ​​​អត្ថា​​​ធិប្បាយបានទេ​​​។​​​លោក ​​​​​​ជួ សុភក្តិ ដែល​​​ជា​​​ប្រធាន​​​មន្ទីរ​​​បរិ​​​ស្ថាន​​​​​​ខេត្ត​​​បា​​​ន​​​បដិសេធ​​​មិន​​​ធ្វើ​​​អត្ថាធិប្បាយ​​​។ លោក យិន គឹមស៊ាន រដ្ឋលេខាធិការ​​​នៅ​​​ក្រសួង​​​បរិស្ថាន​​​បាន​​​ទទួ​​​ល​​​ស្គាល់​​​ថា មាន​​​ការ​​​កាប់ឈើ​​​ខុស​​​ច្បាប់​​​នៅ​​​ក្នុង​​​ឧទ្យាន​​​​​​វីរ​​​ជ័យ ​​​ប៉ុន្តែ​​​លោក​​​​​​បាន​​​មាន​​​ប្រសាសន៍​​​ថា វា​​​កើត​​​មាន​​​យូរៗ​​​ម្ដង​​​ និង​​​ទ្រង់​​​ទ្រាយ​​​តូច​​​តែប៉ុណ្ណោះ។

លោក​​​បាន​​​មាន​​​ប្រសាសន៍​​​ថា“យើង​​​ទទួល​​​​​​ស្គាល់​​​ថា ​​​ការ​​​កាប់​​​ឈើ​​​ខុស​​​ច្បាប់​​​កំពុង​​​កើត​​​មាន​​​នៅ​​​ឧទ្យាន​​​វីរជ័យ​​​។ ក្រុម​​​ការ​​​ងារ​​​របស់​​​យើង​​​កំពុង​​​ធ្វើការ​​​ងារ​​​លើ​​​រឿង​​​នេះ​​​ ប៉ុន្តែ​​​​​​ពិបាក​​​ទប់​ស្កាត់​ណាស់​​​។ យើង​​​​​​ប្រឹង​​​ប្រែង​​​ដើម្បី​​​ទប់​​​ស្កាត់​​​ការ​​​កាប់​​​ឈើ ប៉ុន្តែ​​​យើង​​​មិន​​​អាច​​​ធ្វើ​​​បាន​​​ ពីព្រោះ​​​មនុស្ស​​​មួយចំនួន​​​លួច​​​កាប់​​​ឈើ​​​នៅ​​​ក្នុង​​​ឧទ្យាន​​​នេះ​​​។ ប៉ុន្តែ​​​វា​​​គ្រាន់​​​តែ​​​កើត​​​ឡើង​​​ម្ដង​​​ម្កាល​​​ មិន​​​មែនកើត​​​ឡើង​​​​​​រាល់​​​ថ្ងៃ​​​ដូច​​​ជា​​​លោក​​​និយាយនោះ​​​ទេ”​។

ក្រុម​​​មន្ត្រី​​​នៅ​​​ការិយាល័យ​​​កណ្ដាល​​​​រដ្ឋ​បាល​​​ព្រៃ​​​ឈើ​​​ក្នុង​​​ទីក្រុង​​​ភ្នំពេញ​​​បាន​​​បដិ​​​សេធ​​​​​​ថា​​​ មិនបាន​​​ដឹង​​​អំពីការកាប់​​​ឈើ​​​ខុស​​​ច្បាប់ណាមួយ​​​នៅ​​​ក្នុង​​​ខេត្ត​​​រតនគិរី​​​ទេ ហើយ​​​បាន​​​បង្វែ​​​រសំណួរ​​​ឲ្យ​​​ទៅ​​​សួរនគរបាល​​​និង​​​ខណ្ឌ​​​​​​រដ្ឋបាល​​​ព្រៃ​​​ឈើ​​​ក្នុង​​​មូល​​​ដ្ឋាន​​​។

លោក ធន់ សារ៉ាត់ អនុ​​​ប្រធាន​​​នាយក​​​ដ្ឋាន​​​​​​រដ្ឋបាល​​​ ផែន​​​ការ និង​​​ហិរញ្ញវត្ថុ​​​ នៅ​​​រដ្ឋបាល​​​ព្រៃ​​​ឈើ​​​បាន​​​មាន​​​ប្រសាសន៍​​​ថា“ វា​​​ជា​​​កាតព្វ​​​កិច្ច​​​របស់​​​ខណ្ឌ​​​រដ្ឋបាល​​​ព្រៃ​​​ឈើ​​​​ខេត្ត​​​ក្នុង​​​ការ​​​ចាត់​​​វិធាន​​​ការ​​​។ យើង​​​គ្រាន់​​​តែ​​​ជា​​​អាជ្ញាធរ​​​ថ្នាក់​​​ជាតិ”​។

ប៉ុន្តែ​​​លោក វង្ស​​​ សុខសេរី ជានាយខណ្ឌ​​​រដ្ឋបាល​​​ព្រៃ​​​ឈើ​​​ខេត្ត​​​រតនគិរី ​​​មាន​​​ប្រសាសន៍​​​ថា​វា​​​អាស្រ័យ​​​ទៅ​​​លើ​​​មន្ទីរ​​​បរិស្ថាន​​​ខេត្ត​​​ក្នុង​​​កា​​​រ​​​គ្រប់​​​​​​គ្រង​​​ឧទ្យាន​​​វីរ​​​ជ័យ ហើយ​​​បាន​​​បដិ​​​សេធ​​​​​​មិនធ្វើ​​​អត្ថាធិប្បាយ​​​បន្ថែ​​ម។ នគរ​​​បាល​​​ក្នុង​​​មូល​​​ដ្ឋាន​​​ក៏​​​មិន​​​ចង់​​​ពាក់​​​ព័ន្ធ​​​ជាមួយ​​​បញ្ហា​​​នេះ​​​ផង​​​ដែរ។ លោក ​​​រ៉ាយ រ៉ៃ ​​​ស្នង​​​ការ​​​នគរ​​​បាល​​​ខេត្ត​​​រតនគិរី មាន​​​ប្រសាសន៍​​​​​​ថា មន្ត្រី​​​របស់​​​លោក​​​ចូល​​​រួម​​​​​​ក្នុង​​​ការ​​​បង្ក្រាប​​​ករណី​​​កាប់​​​ឈើ​​​ខុស​​​ច្បាប់​​​នៅ​​​ពេល​​​ណា​​​ខណ្ឌ​​​រដ្ឋបាល​​​ព្រៃ​​​ឈើ​​​ស្នើ​​​សុំ​​​តែប៉ុណ្ណោះ​​​ ដើម្បី​​​​​​ចាប់​​​​​​ឡា​​​ន​​​ដឹក​​​ឈើ​​​ហ៊ុប​​​ម្ដង​​​ម្កាល​​​ ប៉ុន្តែ​​​ថា ​​​មន្ត្រី​​​របស់​​​លោក​​​មិន​​​ដែល​​​បាន​​​ធ្វើការ​​​បង្ក្រាប​​​ណាមួយ​​​នៅ​​​ក្នុង​​​ឧទ្យា​​​នវិរជ័យ​​​ទេ។ លោក​​​បាន​​​មាន​​​ប្រសាសន៍​​​ថា​ “នេះ​​​មិន​​​មែន​​​ជា​​​ភារ​​​កិច្ច​​​របស់​​​នគរ​​​បាល​​​យើង​​​ទេ។ យើង​​​គ្រាន​​​់​​​តែ​​​សហការ​​​នៅពេលណា​​​ពួកគេ​​​ត្រូវ​​​ការ​​​ជំនួយ​​​​​​ពី​​​យើង​​​តែ​​​ប៉ុណ្ណោះ។ វា​​​ជា​​​ភារកិច្ច​​​របស់ខណ្ឌ​​​រដ្ឋបាល​​​ព្រៃឈើ”​។

លោក ឆាយ ធី មន្ត្រី​​​សម្រប​​​សម្រួល​​​របស់​​​អង្គការ​​​អាដ​​​ហុក​​​ប្រចាំ​​​ខេត្ត​​​រតនគិរី ដែល​​​បុគ្គលិក​​​របស់​​​លោក​​​បាន​​​ចុះ​​​ទៅ​​​ស្រុក​​​តាវែង​​​ដើម្បី​​​ស៊ើប​​​អង្កេ​​​ត​​​ករណី​​​​​​កាប់​​​ឈើ​​​ខុស​​​ច្បាប់​​​នៅ​​​ក្នុង​​​តំបន់​​​នោះ បាន​​​មាន​​​ប្រសាសន៍​​​ថា ការ​​​ឆ្លើយ​​​ដាក់​​​គ្នា​​​នៅ​​​ក្នុង​​​ចំណោម​​​អាជ្ញាធរ​​​​​​​​​មូល​​​ដ្ឋាន​​​ គឺ​​​ជា​​​រឿង​​​ធម្មតា​​​ទៅ​​​ហើយ​​​។ លោ​ក ​ឆាយ​ ធី​ ដែល​បំពេញ​ការ​​​ងារ​នៅ​​​​ក្នុង​​​ផ្ទះ​​​បែ​​​ប​​​ខ្មែរ​​​មួយ​​​ខ្នង​​​នៅ​​​មិន​​​ឆ្ងាយ​​​ពីកា​រិយា​​​​ល័យ​​​របស់​​​​​​ក្រុម​​​ហ៊ុន ទ្រី ភាព នោះ​​​ជឿ​​​ថា កិច្ច​​​ព្រម​​​ព្រៀង​​​របស់​​​រដ្ឋាភិបាល​​​ជាមួយ​​​អ្នក​​​ជំនួញ​​​​​​​​​​​រូប​​​នេះ​​​ក្នុង​​​ការ​​​ប្រមូល​​​ទិញ​​​ឈើទាំង​​​អស់​​​ដែល​​​ត្រូវ​​​បាន​​​កាប់​​​នៅ​​​ក្នុង​​​តំបន់​​​ដី​សម្បទាន​​​សេដ្ឋ​​​កិច្ច​​​ក្នុង​​​ខេត្ត​​​នេះ​​​ គឺ​​​រឹត​​​តែ​​​ធ្វើ​​​ឲ្យ​​​មាន​​​ការ​​​ជួញ​​​ដូរ​​​ឈើ​​​ខុស​​​ច្បាប់​​​បន្ថែម​​​ទៀត។ លោក​​​បាន​​​អំពាវ​​​នាវ​​​ឲ្យ​​​លុប​​​ចោល​​​អាជ្ញាប័ណ្ណ​​​នេះ​​​។

លោក​​​​​​មាន​​​ប្រសាសន៍​​​ថា “ យើង​​​មើល​​​ឃើញ​​​ថា បន្ទាប់ពី​​​រដ្ឋាភិបាល​​​ផ្ដល់​​​អាជ្ញាប័ណ្ណ​​​ឲ្យ​​​លោក ទ្រី ​​​ភាព ការ​​​កាប់​​​ឈើ​​​ខុស​​​ច្បាប់​​​បាន​​​កើន​​​ឡើង​​​។ យើង​​​ចង់​​​ឲ្យ​​​រដ្ឋាភិបាល​​​ចាត់​​​វិធាន​​​​​​ការ​​​តឹង​​​រ៉ឹង​​​ប្រឆាំង​​​នឹង​​​ការ​​​កាប់ឈើ​​​ខុស​​​ច្បាប់​​​នេះ​​​បើ​​​មិន​​​ដូច្នោះទេ ព្រៃ​​​ឈើ​​​នឹង​​​ត្រូវ​​​បំផ្លាញ​​​​​​​​​អស់​​​នាពេល​​​អនាគត​”​។

ការ​​​សិក្សា​​​មួយ​​​ដោយ​​​ក្រុម​​​អ្នក​​​ស្រាវ​​​ជ្រាវ​​​នៅ​​​សាកល​​​វិទ្យាល័យ​​​ មែរីលែន ​​​(University of Maryland)​ ដោយ​​​ប្រើ​​​ប្រាស់​​​រូប​​​ភាព​​​ទទួល​​​បាន​​​ពីផ្កាយ​​​រណ​​​ប​​​អាមេរិក​​​ និង​​​ត្រូវ​​​បាន​​​ចុះ​​​ផ្សាយ​​​ក្នុង​​​​ទស្សនាវដ្ដី​វិទ្យាសាស្ត្រ​​​ (Science) កាលពីខែ​​​មុន​​​បាន​​​រក​​​ឃើញ​​​ថា ក្នុង​​​រយៈ​​​ពេល​​​១២​​​ឆ្នាំ​​​ចុង​​​ក្រោយ​​​នេះ​​​​​​​​​ កម្ពុជា​​​មាន​​​អត្រា​​​កាប់​​​បំផ្លាញ​​​ព្រៃ​​​ឈើ​​​លឿន​​​បំផុតលំដាប់​​​ទី​​​៥ក្នុង​​​ពិភព​​​លោក​​​។

នៅ​​​ក្នុង​​​ស្រុក​​​តាវែង លោក វាសនា ជា​​​និស្សិតទៅ​​​​​​​​​ពីភ្នំពេញ​​​​​​​​​ចុះ​​​ទៅលេង​​​តំបន​​​់​​​នោះ និង​​​ការ​​​​​​ស្ទាក់​​​ស្ទើរ​​​មិន​​​ចង់​​​ប្រាប់​​​នាម​​​​​​​​​​​​ត្រ​​​​​កូល​​​របស់​​​ខ្លួន​​​នោះ ក៏ បាន​​​ចាត់​​​ទុក​​​ការ​​​ជួញ​​​ដូរ​​​ឈើ​​​ខុស​​​ច្បាប់នេះ​​​ថា បណ្ដាល​​​មកពី​​​អំពើ​​​ពុក​​​រលួយ​​​ដែរ​​​។ លោក​​​បាននិយាយ​​​ថា “បើ​​​តាម​​​ទ្រឹស្ដី​​​​​​គេ​​​និយាយ​​​ថា ​​​ត្រូវ​​​ស្រឡាញ់​​​បរិស្ថាន ការ​​​ពារ​​​បរិស្ថាន​​​ ប៉ុន្តែ​​​តាម​​​ពិត​​​គឺ​​​ផ្ទុយ​​​គ្នា​​​ស្រឡះ​​​។ ​​​នៅ​​​ទី​​​នេះ​​​មាន​​​ការ​​​កាប់​​​ឈើ​​​ច្រើន​​​ណាស់​​​ប៉ុន្តែ​​​ពិបាក​​​នឹង​​​ទប់​​​ស្កាត់​​​។ មាន​​​អំពើ​​​ពុក​​​រលួយ​​​​​​ច្រើនណាស់”។

លោក​​​បាន​​​និយាយ​​​ថា លោក​​​ស្គាល់​​​ឈ្មួញ​​​ជួញដូរ​​​ឈើ​​​ក្នុង​​​ស្រុក​​​ខ្លះ​​​ ប៉ុន្តែ​​​លោក​​​មិន​​​ប្រាប់​​​ឈ្មោះរបស់​​​ពួកគេ​​​ទេ។ លោក​​​និយាយ​​​ថា រយៈ​​​​​​ពេល​​​ពីរ​​​បី​​​​​​សប្ដាហ៍​​​ដែលលោក​​​ស្ថិត​​​នៅ​​​ទីនេះ ​​​លោក​​​បាន​​​​​​​​​ឃើញ​​​រថយន្ត​​​ដឹក​​​ឈើ​​​រហូត​​​ដល់​​​១០​​​គ្រឿង​​​​​​​​​ក្នុង​​​មួយ​​​យប់​​​ឆ្លង​​​កាត់ទីនេះ ហើយ​​​​​​​​​ឈើ​​​​​ទាំង​​​នោះ​​​ដឹក​​​​ចេញពី​​​ឧទ្យាន​​​វិរ​​​ជ័យ។ លោក​​​បាន​​​​​​និយាយ​​​ថា “បើ​​​អ្នក​​​ស្នាក់​​​នៅទីនេះ អ្នក​​​នឹង​​​​​​ឃើញ”​៕​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​គឹមហឿន​ /សូនី

© 2024, ខេមបូឌា ដេលី. All rights reserved. No part of this article may be reproduced in print, electronically, broadcast, rewritten or redistributed without written permission.

អត្ថបទទាក់ទង

អត្ថបទអានច្រើន

សេចក្ដីរាយការណ៍ពិសេស