28 C
Phnom Penh

ការ​សិក្សា​មួយ​រក​ឃើញ​ថា ​ការ​អនុវត្ត​ច្បាប់​ស្តី​ពី​ការ​​ទប់​ស្កាត់​ការប្រើ​​អំពើ​ហិង្សា​ក្នុង​គ្រួសារ​មាន​តិច​តួច​

ដោយ ឌឹ ខេមបូឌា ដេលី

បទវិភាគ

យោង​តាម​ការ​សិក្សា​ស្រាវ​ជ្រាវ​បឋម​នៅ​​ក្នុង​ខេត្ត​ចំនួន​ពីរ​ បាន​រក​ឃើញ​ថា កង្វះ​ការ​អនុ​វត្ត​​ច្បាប់​ស្តីពី​ការ​ទប់​ស្កាត់​ការ​ប្រើ​អំពើ​ហិង្សា​ក្នុង​គ្រួសារ គឺ​ជា​កត្តា​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យស្ត្រី​នៅ​តែ​បន្ត​រង​ការ​រំលោភ​បំពាន ​ហេតុ​ដូច្នេះ​​ការ​ចាត់​វិធានការ​បន្ថែម ​ គឺ​ជា​រឿង​ចាំ​បាច់​ត្រូវ​ធ្វើ​ ដើម្បី​ធានា​ឲ្យ​បាន​ថា អ្ន​ក​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ហិង្សា​នៅក្នុង​គ្រួសារ​ ត្រូវ​តែ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​ចំពោះ​អំពើ​ដែល​​ខ្លួន​បាន​ធ្វើ​។

លោក​ស្រី​ ខាធើរីន ប្រ៊ីកកែល​ (Katherine Brickell) សាស្ត្រា​ចារ្យ​ជាន់​ខ្ពស់​ផ្នែក​ភូមិវិទ្យា​មនុស្ស​នៅ​សាកល​វិទ្យាល័យ​ Royal  Holloway​ដែល​មាន​មូលដ្ឋាន​នៅ​ក្នុង​ទី​ក្រុង​ឡុងដ៍​ បាន​ចំណាយ​​ពេល​ពីរ​​ឆ្នាំ ដើម្បី​ធ្វើ​ការ​ស្ទង់​មតិ​លើ​បុរស​និង​ស្ត្រី​ដែលមាន​អាយុ​លើស​ពី​១៨​ឆ្នាំ​​​ ចំនួន​១.១៧៧នាក់​ក្នុង​គោល​បំណង​​ចង់​ដឹង​ថា តើ​ច្បាប់​ស្តី​អំពី​ការ​ទប់​ស្កាត់​ការ​ប្រើ​អំពើ​ហិង្សា​​នៅ​ក្នុង​គ្រួសារ និង​ការការ​ពារ​ជន​រង​គ្រោះ​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា​ដែល​​ត្រូវ​បាន​អនុម័ត​​ កាល​ពី​ឆ្នាំ​២០០៥​ អាច​​ទប់​ស្កាត់​ការ​ប្រើ​​​​អំពើ​ហិង្សា​ក្នុង​គ្រួសារ​បានតាម​របៀប​ណា​​។​

ការ​រក​ឃើញ​បឋម​ ដែល​ធ្វើ​ឡើង​ដោយ​មាន​ការ​សហ​ការ​គ្នា​រវាង​ អង្គការយេនឌ័រ​ និង​ការ​អភិវឌ្ឍន៍ដើម្បីកម្ពុជា​ (GADC) និង​លោក​បណ្ឌិត ប៉ូច​ ប៊ុណ្ណៈ​ បាន​រក​ឃើញ​ថា ស្ត្រី​ចំនួន​៨​ភាគ​រយ​ដែល​ត្រូវ​បាន​គេ​ធ្វើ​ការ​ស្ទង់​មតិ​ នៅ​ក្នុង​ខេត្ត​សៀម​រាប​ គឺ​ជា​ជន​រង​គ្រោះ​នៃ​ការ​ប្រើ​អំពើ​ហិង្សា​នៅ​ក្នុង​គ្រួសារ​ បើ​ធៀប​នឹង​ខេត្ត​ពោធិ៍សាត់​ ដែល​​មាន​ស្ត្រី​រង​គ្រោះដោយ​សារ​ការ​ប្រើ​អំពើ​ហិង្សា​ចំនួន​១៦​ភាគរយ​នោះ​។

លោក​ស្រី​ ប្រ៊ីកកែល​ បាន​លើក​ឡើង​នៅ​​ក្នុង​សេចក្តី​ថ្លែង​ការណ៍​មួយ​ដែល​ត្រូវ​បាន​បង្ហោះ​នៅ​លើ​គេហទំព័រ​របស់​លោក ​ស្រី​ថា “ របាយការណ៍​នេះ​មាន​គោល​ដៅ​ចង់​ធ្វើ ឲ្យ​មាន​ការ​យល់​ដឹង​កាន់​តែ​ស៊ី​ជម្រៅ​ថា តើ​ហេតុ​អ្វី​បាន​ជា ច្បាប់​ទប់​ស្កាត់​ការ​ប្រើ​អំពើ​ហិង្សា​ក្នុង​គ្រួសារ​ ពុំ​សូវ​មានការ​អនុវត្ត​ខ្លាំង​ហើយ​ថា  តើ​វិធានការ​អ្វី ដែល​នឹង​ត្រូវ​ចាត់​ឡើង​ដើម្បី​ដោះ​ស្រាយ​បញ្ហានេះ​”។

លោក​ស្រី​បាន​លើក​ឡើង​បន្ត​នៅ​ក្នុង​សេច​​ក្តី​ថ្លែង​ការណ៍​នោះ​ថា “ ការ​សិក្សា​នេះ​ចង់​បង្ហាញ​ឲ្យ​ឃើញ​កាន់​តែ​ច្បាស់​អំពី​បញ្ហា​ប្រឈម​នឹង​ការ​លំបាក​ដែល​កើត​ឡើង​នៅ​ក្នុង​ប្រទេសកម្ពុជា​​ដែល​អាជ្ញាធរ​ មន្ត្រី​នគរ​បាល​​​និង​​សាធារណៈ​ជន​ទូទៅ​​ មិនសូវ​យល់​ដឹង​អំពី​​ច្បាប់​ ឬ​ក៏ច្បាប់​ដែល​មាន​ស្រាប់​។

ការ​សិក្សា​ស្រាវ​ជ្រាវ​នេះ​ ​រក​ឃើញ​ថា គម្លាត​រវាង​ច្បាប់​និង​ការ​​អនុវត្ត​ច្បាប់​កើត​មាន​ដោយ​ផ្នែក ដោយ​សារ​តែ​​មិន​មាន​​ការ​អនុវត្ត​​ច្បាប់​ឲ្យ​បាន​ត្រឹម​ត្រូវ​​ ហើយ​ក៏​ព្រោះ​តែ​ស្ត្រី​កម្ពុជា​​សព្វ​ថ្ងៃ​មិន​​មានសិទ្ធិ​​ជា​ពលរដ្ឋ​សកម្ម​។

ទោះ​បី​ជា​ការ​សិក្សា​ស្រាវ​ជ្រាវ​នេះ​បាន​រក​ឃើញ​ថា បុរស​៩២​ភាគរយ​និង​ស្ត្រី​៩០​​ភាគរយ​មាន​ការ​យល់​ដឹង​ខ្លះៗ​អំពី​ច្បាប់​ទប់​ស្កាត់​ការ​ប្រើ​អំពើហិង្សា​ក្នុង​គ្រួសារ​ក៏ដោយ​ក៏​នៅ​តែ​មាន​ការ​យល់​ច្រឡំ​ចំពោះ​សិទ្ធិ​របស់​ស្ត្រី​និង​ការ​បក​ស្រាយ​អំពី​ច្បាប់​នេះ​។

មាន​តែ​បុរស​៦​ភាគរយ​ប៉ុណ្ណោះ​បាន​និយាយ​​ថា ខ្លួន​ដឹង​អំពី​សិទ្ធិរបស់​ស្ត្រី​ក្នុង​ការ​រួច​ផុត​ពី​ការ​ប្រើ​អំពើ​ហិង្សា​ក្នុង​គ្រួសារ​ ខណៈ​មាន​តែ​បុរស​១៨​ភាគរយ​បាន​ដឹង​ថា ស្ត្រី​មាន​សិទ្ធិ​ស្មើ​នឹង​បុរស​ និង​មាន​ការ​ពារ​ដោយ​ច្បាប់​។

របាយ​ការណ៍​នេះ​បានរក​ឃើញ​ថា ការ​រើស​អើង​ចំពោះ​យេនឌ័រ​ការ​អនុវត្ត​ច្បាប់​មិន​បាន​ត្រឹម​ត្រូវ ​ប្រពៃ​ណី និង​ទំនៀម​ទម្លាប់​ និង​​​​កង្វះ​ការ​អប់រំ​អំពី​ច្បាប់​ គឺជា​​កត្តា​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​គ្មាន​ការ​អនុវត្ត​ច្បាប់​ឲ្យ​បាន​ត្រឹម​ត្រូវ​។

កត្តា​សេដ្ឋកិច្ច​ដែល​ពឹង​ផ្អែក​តែ​លើ​បុរស​ក៏​ជា​បញ្ហា​មួយ​សម្រាប់​ជន​រង​គ្រោះ​ដែល​ជា​ស្ត្រី​ផង​ដែរ​ ដោយ​ធ្វើ​ឲ្យ​ស្ត្រី​មាន​គ្មាន​ជម្រើស​ចាក​ចេញ​ពី​ប្តី​ដែល​តែង​​តែ​រំលោភបំពាន​មក​លើ​ខ្លួន​ ឬ​ក៏​អះអាង​ពីសិទ្ធិ​ស្រប​ច្បាប់​របស់​ខ្លួន​។ ស្ត្រី​ចំនួន​៨១​ភាគរយ​និង​បុរស​ចំនួន​៧៥​ភាគ​រយ​ យល់​ឃើញ​ថា ស្ត្រី​គួរ​តែ​នៅ​ផ្ទះ​ហើយ​​មើល​ថែ​កូន​ចៅ​ក្នុង​គ្រួសារ​។

របាយ​ការណ៍​នេះ​បាន​រក​ឃើញ​ទៀត​ថា ជួន​កាល​អាជ្ញាធរ​បាន​ប្រើ​កត្តា​ដែល​ពឹង​ផ្អែក​តែ​លើ​បុរស​នេះ​ដើម្បី​ជំរុញ​ឲ្យស្ត្រី​រស់​នៅ​ជា​មួយ​ប្តី​ដែល​រំលោភ​បំពាន​លើ​ខ្លួន​។

យោង​តាម​ពាក្យ​សម្តី​របស់​ចៅ​ក្រម​ម្នាក់​ដែល​មិន​បញ្ចេញ​ឈ្មោះ​មក​ពី​ខេត្ត​ពោធិ៍​សាត់​ បាន​លើក​ឡើង​ថា “ ស្ត្រី​ខ្មែរ​ភាគច្រើន​ពឹង​ផ្អែក​​​តែ​ទៅ​លើ​ប្តី​របស់​ខ្លួនរក​ស៊ីចិញ្ចឹម​។ ខ្ញុំ​គាំ​ទ្រ​ការបង្កើត​ច្បាប់​បែបនេះ​ ប៉ុន្តែ​ខ្ញុំ​​លំបាក​នឹង​ជំរុញ​ឲ្យ​មាន​ការ​អនុវត្ត​ច្បាប់​នេះ​ខ្លាំង​ណាស់​ព្រោះ​វា​ខ្វះ​ជម្រើស​សម្រាប់​ជន​រង​គ្រោះ​ និង​គ្រួសារ​របស់ពួក​គាត់​”។

លោក​ចៅ​ក្រម​រូបនេះ​បាន​មាន​ប្រសា​សន៍​ថា “ ប្រសិន​បើខ្ញុំ​ផ្តន្ទាទោស​ជន​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ហិង្សា​ក្នុង​គ្រួសារ​ដាក់​ពន្ធនាគារ​ គឺ​វា​មាន​ន័យ​ថា​​ ខ្ញុំ​បាន​យក​អ្នក​​ផ្គត់​ផ្គង់​ក្នុង​គ្រួសារ​ដ៏​សំខាន់​ចេញ​ពី​គ្រួសារ​ជន​រង​គ្រោះ​”។

មន្ដ្រី​នគរបាលម្នាក់​​​នៅ​ក្នុង​ខេត្ត​ពោធិ៍សាត់​​បាន​និយាយថា ស្ត្រី​ដែល​ដាក់​ពាក្យ​បណ្តឹង​ទាក់ទិន​នឹង​ការ​ប្រើ​អំពើ​ហិង្សាក្នុង​គ្រួសារ​គួរតែ​ប្តូរ​គំនិត​របស់​ខ្លួន​ បន្ទាប់​ពី​ប្តឹង​ឲ្យ​នគរ​បាល​​ឲ្យ​ចាប់​ប្តី​របស់​ខ្លួន​ដាក់​ពន្ធនាគារ​នោះ​។
លោក​បាន​ប្រសាសន៍​ថា “ ច្បាប់​នៅ​ទី​នេះ​​ ប៉ុន្តែ​បញ្ហានោះ​គឺ​នៅ​ត្រង់​ថា តើ​ជន​រង​គ្រោះ​​អាច​ទទួល​យក​ច្បាប់​នេះ​បាន​ក៏​អត់​”។

នៅ​ពេល​​របាយការណ៍​ពេញលេញ​នៅ​ពុំ​ទាន់​អាច​ចេញ​បាន​រហូត​ដល់​ចុង​ឆ្នាំ​នោះ ការ​សិក្សា​​ស្រាវ​ជ្រាវ​បឋម​បាន​រក​ឃើញ​ថា ការ​បង្កើន​ការ​យល់​ដឹង​អំពី​ច្បាប់​នេះ​ និង​ការ​កាត់​បន្ថយ​ការ​ពឹង​ផ្អែក​សេដ្ឋកិច្ច​របស់​ស្ត្រី​លើ​ប្តី​របស់​ខ្លួន​ គឺ​ជា​វិធីសាស្ត្រ​ខ្លះៗ​ដែល​អាច​ជួយ​ធ្វើ​ឲ្យ​ច្បាប់ និង​ការ​អនុវត្ត​ច្បាប់​បាន​ត្រឹម​ត្រូវ​ពុំ​សូវ​មាន​គម្លាត​ខ្លាំង​ ៕ ស៊ុយឈាង​ 

© 2024, ខេមបូឌា ដេលី. All rights reserved. No part of this article may be reproduced in print, electronically, broadcast, rewritten or redistributed without written permission.

អត្ថបទទាក់ទង

អត្ថបទអានច្រើន

សេចក្ដីរាយការណ៍ពិសេស