30 C
Phnom Penh

ស្ត្រី​ខ្មែរ​ត្រូវ​បាន​គេ​​នាំ​ទៅ​លក់​​ទៅ​ចិន​តាម​រយៈ​ការ​សន្យា​រៀប​ការ​

ដោយ ឌឹ ខេមបូឌា ដេលី

បទវិភាគ

ស្រុក​កៀនស្វាយ​, ខេត្ត​កណ្តាល​-បន្ទាប់​ពី​ស្លៀក​ពាក់​ស្អាត​​ដើម្បី​​មើល​ទៅ​​ឲ្យ​ដូចជា​ប្រពន្ធ​​ត្រឹម​ត្រូវ​​​តាម​ច្បាប់​​​ដូច​ដែល​​ពួក​គេ​ចង់​​បាន​​នោះ ស្ត្រី​បី​នាក់​​ដែល​ទើបមក​ដល់​​ថ្មី​ពីប្រទេស​កម្ពុជា​​បាន​អង្គុយ​នៅលើ​​សាឡុង​​មួយ​រង់ចាំ​អនាគត​ប្តី​ជន​ជាតិ​ចិន​របស់​ខ្លួន​។

ក្នុង​វ័យ​២៩​ឆ្នាំ​ កញ្ញា ខៃ សុជឿន គឺជា​ស្ត្រី​​​​ដែល​មាន​អាយុ​ច្រើន​​ជាងគេ​ក្នុង​ចំណោម​​ស្ត្រី​ទាំង​បីនាក់​​ដែល​គ្រាន់​តែ​ដឹង​ថា ពួក​គេ​បាន​ទៅ​ដល់​​ភាគ​ខាង​ត្បូង​ប្រទេស​ចិន​។ ​នាង​​គឺ​​ជា​ជម្រើស​ចុង​ក្រោយ​ ហើយ​​បាន​ធ្វើ​​ជា​កូន​ក្រមុំ​របស់​ក​សិ​ករ​ជនជាតិ​ចិន​ក្រីក្រ​ម្នាក់​​ ដែល​រក​ចំណូល​បាន​បន្ថែម​ខ្លះៗ​ពីការ​ងារ​ជា​កម្មករ​សំណង់​ម្តង​ម្កាល​នៅតាម​តំបន់​ជន​បទ​ដែល​មាន​ចម្ងាយ​ធ្វើ​ដំណើរ​ជាច្រើន​ម៉ោង​ពី​ទីក្រុង​គ័ងចូវ​​​។

កញ្ញា ខៃ សុជឿន បាន​និយាយ​រៀប​រាប់​ពី​ការ​ធ្វើ​ជាកូនក្រមុំ​ទាំង​បង្ខំ​រយៈ​ពេល​ពីរ​ខែ​របស់​បុរស​ម្នាក់​ដែល​បាន​ឃុំខ្លួន​គាត់​ និង​រំលោភ​គាត់​ជាច្រើន​ដង​ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃ​នោះថា “ នៅ​ពេល ​ដែល​ខ្ញុំ​អង្គុយ​នៅទីនោះ​ បុរស​ជន​ជាតិ​ចិន​សម្លឹង​មើល​ខ្ញុំ​។​ខ្ញុំ​ដឹង​ថា ខ្ញុំ​ត្រូវ​បាន​​គេ​លក់​។ពួក​គេ​ជ្រើ​សរើស​យក​យើង​ ហើយ​ខ្ញុំ​មាន​អារម្មណ៍​ដូចជា​ស្ត្រី​ពេស្យា ពីព្រោះខ្ញុំ​ត្រូវ​បាន​​គេ​ប្រាប់​ឲ្យស្លៀក​ពាក់​ស្អាត​ និង​លាប​ម្សៅក្រែម ដើម្បី​ធ្វើ​ឲ្យ​ពួក​គេ​ចាប់​អារម្មណ៍​មក​​លើ​ខ្ញុំ​”។

១០​ថ្ងៃ​មុន​ពេល​នាង​​​ត្រូវ​បាន​គេ​នាំ​ទៅ​រៀបការ​នៅ​ចិន​​ កញ្ញា ខៃ សុជឿន រស់​នៅ​​លើ​ដី​​តូច​មួយ​របស់​គ្រួសារ​​នាង​​នៅក្នុង​ស្រុក​កៀន​ស្វាយ​ ខេត្ត​កណ្តាល​ ​ដោយ​ពឹង​ផ្អែក​លើ​​​​​ការ​​ធ្វើ​ស្រែ​​ និង​​ដាំ​បន្លែ​។

នាង​បាន​និយាយ​ថា “ខ្ញុំ​មិនដែល​រៀ​ប​ការ​នៅទីនេះ​ទេ​ ពីព្រោះ​ប្រសិន​បើ​ខ្ញុំ​រៀប​ការ​ គឺត្រូវ​រៀបការ​ជាមួយ​កសិករ​ក្រីក្រ​ដូច​ខ្លួន​ខ្ញុំ​​ដែរ​។ ប្រុស​ៗ​នៅ​ទី​នេះ​ស្រវឹង​ស្រា​គ្រប់​ពេល​ ហើយ​ការ​រៀបការ​នៅ​ទី​នេះ​​មិន​ធ្វើ​ឲ្យ​ជីវិត​ល្អប្រសើរ​ឡើយ​​”​។

ប៉ុន្តែ​ នៅពេល​ទៅ​លេង​ផ្ទះ​ឪពុក​មា​គាត់​នៅក្នុង​ភូមិមួយ​នៅជិត​នោះ​កាល​ពីខែ​មិថុនា​ឆ្នាំមុន​ ឱកាស​មួយ​បាន​កើត​ឡើង​​ គឺ​រៀបការ​ជាមួយ​បុរ​សជន​ជាតិ​ចិន​។ គំនិត​ដ៏សំខាន់​​របស់​នាង​ក្នុង​ការ​ធ្វើ​ជា​កូន​ក្រមុំ​របស់​បុរ​ស​ជន​ជាតិ​ចិន ​ដែល​ពួកគេ​មិន​ដែល​បាន​ជួប​​នោះ​គឺ​​​ដោយ​សារ​ថា ​​នាង​អាច​​ទៅ​រស់​នៅ​ក្នុង​ជីវិត​​ដ៏​ទំនើប និង​​មិន​ត្រូវ​ចំណាយ​លុយ​មួយ​សេន​ឡើយ​ ព្រោះ​ការ​ចំណាយ​សម្រាប់​លិខិត​ឆ្លង​ដែន​របស​់​នាង​​ និង​​ថ្លៃ​សំបុត្រ​យន្ត​ហោះ ​​គឺ​​ប្តី​អ្នក​មាន​របស់​​នាង​​ជា​អ្នក​ចំណាយទាំង​អស់​ ហើយ​នាង​អាច​​​ទទួល​បាន​ថ្លៃ​បណ្ណាការ​​​​​ច្រើន​ជាង​បី្ត​ខ្មែរ​ទៅ​ទៀត​។

កញ្ញា សុជឿន​ បាន​និយាយថា “ស្ត្រី​ម្នាក់​បាន​មក​ជួប​ខ្ញុំ​ និង​បាន​និយាយថា ខ្ញុំ​គួរ​តែ​ទៅ​ប្រទេស​ចិន​ និង​រៀប​ការ​នៅ​ទី​នោះ​។ ស្ត្រី​នោះ​បាន​និយាយថា ខ្ញុំ​នឹង​ទទួល​បាន​ការងារ​មួយដែល​អាច​រក​លុយ​បាន​យ៉ាង​តិច​៥០០​ដុល្លារ​ក្នុង​មួយ​ខែ​ ហើយខ្ញុំ​នឹង​មាន​ប្តី​អ្នក​មាន​រស់នៅក្នុង​ប្រទេស​រីក​ចម្រើន​ទៀត​ផង​”។​​

នាង​បាន​បន្ថែម​ថា ​នាង​​ស្គាល់​ប្រទេស​ចិន​​តាម​​​​រយៈ​រឿង​ចិន​តែ​ប៉ុណ្ណោះ​ ​ដែល​មាន​មនុស្ស​ទាន់​សម័យ​រស់​នៅក្នុង​ទេស​ភាព​ល្អៗ និង​ក្នុង​ទី​ក្រុង​ទំនើប​ៗ​។

ថ្លៃបណ្ណាការដែល​កញ្ញា សុជឿន បាន​ដឹង​នៅពេល​ក្រោយ​មក​គឺមាន​ចំនួន​​ប្រហែល​១៥.០០០ដុល្លារ​ បើ​ប្រៀបធៀប​ទៅនឹង​​ថ្លៃ​បណ្ណាការដែល​បុរស​ជន​ជាតិ​ចិន​ចំណាយ​សម្រាប់​រៀបការ​ជាមួយ​ស្ត្រី​ជន​ជាតិ​ចិន​ យ៉ាង​ហោច​ណាស់​ក៏​៣០.០០០ដុល្លារ​ដែរ​។

កញ្ញា សុជឿន បាន​និយាយ​ថា យ៉ាង​ហោច​ណាស់​​មាន​ស្ត្រី​ខ្មែរ​ពីរនាក់​​រស់​នៅ​ជិត​ខាង​គាត់​​ក្នុង​ទីក្រុងមួយ​ដែល​គាត់​​ស្គាល់​ថា ឈ្មោះ​ ហ្វូចា (Fuja) ។កាល​ពីខែ​មិថុនា​ ឆ្នាំមុន​មាន​ស្ត្រី​ពីរ​នាក់​​ទៀត​បាន​ឡើង​ជិះយន្ត​ហោះ​ជាមួយ​គាត់​នៅក្នុងទីក្រុង​ភ្នំពេញ។

ពេល​ពួកគេ​​ទៅ​ដល់​ទី​នោះ​ ស្ត្រី​ខ្មែរ​ម្នាក់​និង​បុរស​ជន​ជាតិ​ចិន​ចំនួ​​​ន​​​បួន​នាក់បាន​ទៅ ​ទទួល​ពួ​ក​គេ​ ហើយ​ពួកគេ​ក៏​​បាន​​រៀបការ​ភ្លាមៗ​តែ​ម្តង​។

ប៉ុន្តែ ជីវិត​ថ្មី​របស់​កញ្ញា សុជឿន  គឺខុស​គ្នា​ពី​​ជីវិត​អាពាហ៍​ពិពាហ៍ ​ដែល​នាង​សង្ឃឹម​ទុក​មុន​ ទេសភាពស្អាត​ៗ​បាន​ក្លា​យ​ជា​វាល​ស្រែ​ស្រដៀង​​នឹង​ស្រុក​កំណើត​របស់​នាង​ ហើយ​​​​​​​ទីក្រុង​ទំនើ​ប​បាន​ក្លាយ​ជាភូមិ​ក្រីក្រ​តូច​មួយ​។

គ្មាន​ការ​ងារ​ដែលមាន​ប្រាក់ខែ​៥០០​ដុល្លារ​​រង់ចាំនាង​ទេ​ ហើយ​នាង​បាន​ដឹង​ភ្លាមៗ​​​ថា គោល​បំណង​តែ​មួយ​របស់​នាង​គឺ​សម្អាត​​ផ្ទះ​ និង​បង្កើត​កូន ដោយ​ត្រូវ​នៅ​​រួម​ភេទ​ជា​​​រៀង​រាល់​ថ្ងៃ​។

កញ្ញា​ សុជឿន បាន​និយាយថា “ខ្ញុំ​មិន​ដឹង​ថា នោះជាការ​រំលោភ​ឬ​អត់​ទេ ប៉ុន្តែ នៅ​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​មិន​ចង់​ដេក​ជា​​មួយ​គាត់​​ និង​នៅ​ពេល​ដែល​ខ្ញុំ​ព្យាយាម​​ជំទាស់​នោះ​គាត់​​បាន​ចាប់​ទាញ​ខ្ញុំ​។ បុរស​នោះ​ខឹង​ ហើយ​រុញ​ខ្ញុំ​ទៅ​លើ​គ្រែរួម​ភេ​ទ​ជាមួយខ្ញុំ​តែម្តង​”។ កញ្ញា​បាន​បន្ថែម​ថា ប្តី​នោះ​ទាម​ទារ​រួម​ភេទ​បួន​ទៅ ប្រាំ​ដង​ក្នុង​មួយថ្ងៃ​។

នាង​​​បាន​និយាយថា “ ​ បុរស​នោះ​ឆេវ​ឆាវ​ណាស់​។ គាត់​គឺជា​បុរស​ទី១មួយដែល​ខ្ញុំ​ដេក​ជា​មួយ​ ខ្ញុំ​មិនដែល​មាន​បទ​ពិសោធ​ទេ​ ខ្ញុំដឹង​ថា ធ្វើ​ដូច្នេះ​វា​មិន​ត្រឹម​ត្រូវ​ទេ គួរ​ឲ្យ​ខ្លាច​ណាស់​”។ ពេល​រៀបការ​បាន​ប្រហែ​ល​មួួយខែ​ នាង​បាន​​រក​វិធី​គេច​ខ្លួន​ទាំង​អស់​សង្ឃឹម​។

​នាង​បាន​​រក​លេខ​ទូរស័ព្ទរបស់​​វិទ្យុ​សម្បុក​ឃ្មុំ​នៅក្នុង​កូន​សៀវ​ភៅ​តូចមួយ​ដែល​​នាង​​យក​ទៅ​ពីប្រទេស​កម្ពុជា​ ហើយ​បាន​ទូ​រ​ស័ព្ទ​ឲ្យគេ​ជួយ​។ នាង​បាន​និយាយថា វិទ្យុ​សម្បុក​ឃ្មុំ​ប្រាប់​នាង​ឲ្យ​​ទូរស័ព្ទទៅ​អង្គការ​លី​កា​ដូ​។

លោក​ អំ សំអាត នាយក​គ្រប់​គ្រង​ផ្នែក​បច្ចេក​ទេស​របស់​អង្គការ​លីកាដូ បាន​មាន​​ប្រសាសន៍​កាល​ពីម្សិ លមិញថា ករណី​របស់​កញ្ញា​ សុជឿន  គឺជា​​ករណី​មួយ​​ក្នុង​ចំណោម​​ករណី​​ដំបូង​​ដែ​ល​លោក​ទទួល​បាន​អំពីស្ត្រី​ ដែល​ត្រូវ​បាន​គេ​នាំ ទៅ​លក់​នៅ​ប្រទេស​ចិន​ដោយ​ផ្ទាល់​ ឬ​ដោយ​សមាជិក​គ្រួសារ​របស់​ពួកគេ​។

រហូត​មក​ទល់​ពេល​នេះ​ អង្គការ​លីកាដូ បាន​ជួយ​បញ្ជូន​ស្ត្រី​ខ្មែរ​១៥​នាក់​មក​ពី​ប្រទេស​ចិន​វិញ​។ ស្ត្រី​ម្នាក់​ក្នុង​ចំណោម​នោះគឺ​កញ្ញា​ សុជឿន ​។

ការ​សិក្សា​មួយ​របស់​ទស្សនាវដ្ដី​វេជ្ជសាស្ត្រ​អង់គ្លេស​បាន​ប៉ាន់​ប្រមាណថា ត្រឹម​ឆ្នាំ​២០០៥​​ប្រទេសចិន​មាន​មនុស្ស​ប្រុស​​​ច្រើន​ជាង​ស្ត្រី​ចំនួន​៣២​​លាននាក់​ដែល​មាន​អាយុ​ក្រោម​២០ឆ្នាំ​ដោយសារ​គោល​នយោបាយ​កូន​មួយ​របស់​ខ្លួន​​ដែល​បាន​បណ្តាល​ឲ្យគ្រួសារ​ដែល​ចង់​បាន​កូន​ប្រុស​ត្រូវ​​រំលូត​កូនស្រី​ចោល​។

ដោយសារ​អតុល្យ​ភាព​ភេទ​ បុរស​​ចិន​ក្រី​ក្រ​រាប់​រយ​នាក់​ត្រូវ​ស្វែង​រក​ស្ត្រី​ដែល​សមរម្យ​​និង​អាច​លៃលក​បាន​នៅក្រៅ​ប្រទេស​​។ យោង​តាម​អង្គការ​លីកាដូ​បាន​ឲ្យដឹង​ថា មាន​សេចក្តីរាយការណ៍​ជាយូរ​មក​ហើយ​អំពី ការ​​នាំ​​ស្ត្រីពី​ប្រទេស​ភូមា និងឡាវ​ទៅ​​លក់​នៅ​ប្រទេស​ចិន ​ប៉ុន្តែ​ ទើប​តែ​ថ្មី​ៗ​នេះ​ទេ​ដែល​​កម្ពុជា​​មាន​ឈ្មោះនៅក្នុង​រឿង​នេះដែរ​។

កាល​ពីម្សិលមិញ​ អង្គការ​អាដ​ហុក​បាន​ទទួល​ពាក្យ​បណ្តឹងពីរ​​ពី​គ្រួសារ​ ដែល​កូនស្រី  ខ្លួន​ត្រូវ​បាន​គេ​នាំទៅ​ប្រទេស​ចិន​។ កាលពី​សប្តាហ៍​មុន​​ គ្រួសារ​ដែល​អស់សង្ឃឹម​របស់​ស្ត្រី​វ័យ​ក្មេង​បួន​នាក់បាន​​ស្វែង​រក​ជំនួយ​ពី​អង្គការ​សិទ្ធិមនុស្ស​ ហើយ​ក្រសួង​មហាផ្ទៃ​បាន​ឲ្យដឹង​ថា ខ្លួន​​បាន​ចាប់ខ្លួន​អ្នក​ជួញ​ដូរ​​មនុស្ស​បាន​​២០​នាក់​ និង​ជួយ​រំដោះ​ស្ត្រី​ដែល​ត្រូវ​បាន​គេ​នាំទៅ​លក់​នៅ​​ប្រទេស​ចិន​បាន​៣៥​នាក់​នៅ​​​ក្នុង​​​ឆ្នាំ​២០១៣​។

លោក​ អំ សំអាត បាន​មាន​ប្រសាសន៍​ថា “ការ​ជួញ​ដូរ​មនុស្ស​ទៅ ប្រទេស​ចិន​បាន​កើត​​ឡើង​ដំបូង​នៅពាក់​កណ្តាល​ឆ្នាំ​២០១៣​ ហើយ​វា​បាន​កើន​ឡើង​យ៉ាងខ្លាំង​នៅក្នុង​រយៈ​ពេល​ប៉ុន្មាន​ខែថ្មីៗ​នេះ”។ កាល​ពីឆ្នាំ​មុន ​​អង្គការ​លីកាដូ​ដោះស្រាយ​បាន​​៣០​ករណ​ី​នៃ​ស្ត្រីខ្មែរ​ដែលត្រូវ​បាន​គេ​នាំ​ទៅ​រៀប​ការ​នៅប្រទេស​ចិន​។

លោក​បាន​មាន​ប្រសាសន៍ថា ក្នុង​រយៈ​ពេល​ពីរ​ខែមក​នេះ​ អង្គការ​បាន​ទទួល​ពាក្យ​បណ្តឹង​អំពី​ស្ត្រី​ដែល​ត្រូវ​បាន​ជួញ​ដូរ​ចំនួន​១៣​​នាក់​ហើយ​​។ លោក​បាន​មាន​ប្រសាសន៍ថា “វាជា​បទ​ល្មើស​រៀបចំទុក​ជាមុន​។ អ្នក​ជួញ​ដូរ​បាន​បង្កើត​បណ្តាញ​ទូទាំង​ប្រទេស និង​មនុស្ស​ដែល​អាច​រក​ស្ត្រី​ដើម្បី​នាំទៅ​ប្រទេសចិន​ដោយ​ការ​សន្យា​ផ្តល់​ការ​ងារ​ និង​​ប្រាក់ខែខ្ពស់​”។

លោក​បាន​បន្ថែម​ថា ជន​រងគ្រោះ​បាន​រងការ​រំលោភ​បំពាន​ផ្លូវ​ភេ​ទ​ និង​រាង​កាយ ​​ព្រម​ទាំង​ការ​ឃុំខ្លួន​​​ហើយ​ថា ​ស្ត្រី​មួយ​ចំនួន​គឺជាអ្នក​រងគ្រោះពីរ​ដង​នៅពេល​ដែល​ពួកគេ​ត្រូវបានលក់​បន្តទៅ​ឲ្យ​​ផ្ទះ​បន។

ពេល​ត្រឡប់​ម​កដល់​ស្រុក​កំណើត​របស់​នាង​វិញ​នៅក្នុង​ភូមិ​ស្តៅ​កន្លែង​ ក្នុង​ឃុំ​ដី​ឥដ្ឋ​ កញ្ញា​ សុជឿន ​បាន​និយាយ​ថា នាង​មាន​អារម្មណ៍​  ធូរ​ស្រាល​នៅពេល​នាង​​បាន​មក​ជួប​ជុំ គ្រួសារ របស់​នាង​វិញកាល​ពីខែ​សីហា​។ នាង​​បាន​និយាយថា “ខ្ញុំ​មាន​អារម្មណ៍​ដូច​ជា​មាន​ឱកាស​ទី​២​ គឺ​ដូច​ជា​​បាន​កើត​ម្តង​ទៀត​អ៊ី​ចឹង​”៕​គឹម​ហឿន

© 2024, ខេមបូឌា ដេលី. All rights reserved. No part of this article may be reproduced in print, electronically, broadcast, rewritten or redistributed without written permission.

អត្ថបទទាក់ទង

អត្ថបទអានច្រើន

សេចក្ដីរាយការណ៍ពិសេស