27 C
Phnom Penh

ត្រី​​​វៀត​​​ណាម​​​មាន​​​ចំនួន​​​យ៉ាង​​​ច្រើន​​​នៅ​​​ក្នុង​​​ប្រទេស​​​កម្ពុជា​​​

ដោយ ឌឹ ខេមបូឌា ដេលី

បទវិភាគ

នៅ​​​មជ្ឈមណ្ឌល​​​ចែក​​​ចាយ​​​ត្រី​​​ច្រាំង​​​ចម្រេះ​ក្នុង​​​ខណ្ឌ​​​ប្ញស្សីកែវ​​​ រាជ​​​ធានី​​​ភ្នំពេញ​​​ អ្ន​​​ក​​​ជួញ​​​ដូរ​​​ត្រី​​​ជា​​​ច្រើន​​​នាំ​​​គ្នា​​​ចាប់​​​យក​​​ត្រី​​​ផ្ទក់​​​ចេញ​​​ពី​​​​​​ធុងដ៏​​​ធំ​​​មួយ​​​ ហើយ​​​យក​​​ដាក់​​​ចូល​​​ក្នុង​​​កញ្ឆេ។

អាជីវករ​លក់ត្រី​​នៅ​​​មជ្ឈមណ្ឌល​​​ចែក​​​ចាយ​​​ត្រី​​​ច្រាំង​​​ចម្រេះកំពុង​រៀប​ចំត្រី​ ដើម្បី​ចែក​ចាយ​បន្ត​​​ក្នុង​រាជធានី​ភ្នំ​ពេញ​។ ស៊ីវ ចាន់ណា​
អាជីវករ​លក់ត្រី​​នៅ​​​មជ្ឈមណ្ឌល​​​ចែក​​​ចាយ​​​ត្រី​​​ច្រាំង​​​ចម្រេះកំពុង​រៀប​ចំត្រី​ ដើម្បី​ចែក​ចាយ​បន្ត​​​ក្នុង​រាជធានី​ភ្នំ​ពេញ​។ ស៊ីវ ចាន់ណា​

តាំង​​​ពី​​​បាន​​​ចាប់​​​ផ្តើម​​​អាជ​​​ីវកម្ម​​​ក្នុង​​​ឆ្នាំ​​​២០១២​​​រហូត​​​មក​​​ អ្នក​​​រក​​​សីុ​​​ផ្នែក​​​ចែក​​​ចាយ​​​ត្រី​​​ម្នាក់​​​ឈ្មោះ ភី វាសនា​​​ បាន​​​និង​​​កំពុង​​​ទិញ​​​ត្រី​​​ផ្ទក់​​​នាំ​​​ចូល​​​ពី​​​ប្រទេស​​​វៀត​​​ណាម​​​បន្ថែម​​​លើ​​​ត្រី​​​ផ្សេងៗ​​​ទៀត​​​ដែល​​​មាន​​​​​​ទម្ងន់​​​សរុប​​​ជិត​​​មួយ​​​តោន ដើម្បី​​​យក​​​ទៅ​​​លក់​​​ជា​​​រៀង​​​រាល់​​​ថ្ងៃ​​​។

លោក​​​បាន​​​និយាយ​​​កាល​​​ពី​​​ដើម​​​សប្តាហ​​​៍​​​នេះ​​​ថា ” នៅ​​​ក្នុង​​​ប្រទេស​​​កម្ពុជា​​​យើង​​​​​​មិន​​​មាន​​​ត្រី​​​ទេ​​​។ បើ​​​យើង​​​មាន​​​ត្រី​​​ ខ្ញុំ​​​មិន​​​ចាំ​​​បាច់​​​ទិញ​​​ត្រី​​​វៀត​​​ណាម​​​ទៅ​​​លក់​​​ទេ​​​”។ ​​​ក៏​​​ប៉ុន្តែ ប្រទេស​​​កម្ពុជា​​​ពិត​​​ជា​​​មាន​​​ត្រី​​​ ហើយ​​​មាន​​​ច្រើន​​​ទៀត​​​ផង​​​។

តំបន់​​​ត្រី​​​ទឹក​​​សាប​​​ក្នុង​​​ប្រទេស​​​កម្ពុជា​​​ដែល​​​ស្ថិត​​​ក្នុង​​​ចំណោម​​​តំបន់​​​សម្បូរ​​​ត្រី​​​ច្រើន​​​បំផុត​​​នៅ​​​ក្នុង​​​ពិភព​​​លោក​​​ដោយសារ​​​តែ​​​មាន​​​ជង្រុក​​​ត្រី​​​នៅ​​​ជុំ​​​វិញ​​​បឹង​​​ទន្លេ​​​សាប​​​ និង​​​ទន្លេ​​​ជា​​​ច្រើន​​​ទៀត​​​នៅ​​​ក្នុង​​​ប្រទេស​​​នេះ​​​ ត្រូវ​​​បាន​​​គេ​​​ប្រើ​​​ប្រាស់​​​ដើម្បី​​​ទាញ​​​ប្រយោជន៍​​​យ៉ាង​​​ច្រើន​​​ពី​​​ផែន​​​ដី​​​ នេះ​​​បើ​​​យោង​​​តាម​​​អង្គការ​​​ស្រាវ​​​ជ្រាវ​​​អំពី​​​ត្រី​​​​​​មួយ​​​ដែល​​​មាន​​​មូល​​​​​​ដ្ឋាន​​​នៅ​​​ប្រទេស​​​ម៉ាឡេស៊ី​​​ គឺ​​​អង្គការ​​​ វើល​​​ហ្វីស(World Fish) ។

ប្រទេស​​​កម្ពុជា​​​ឈរ​​​នៅ​​​ចំណាត់​​​ថ្នាក់​​ទី​​​៤​​​នៅ​​​ក្នុង​​​ពិភព​​​លោក​​​ បន្ទាប់​​​ពី​​​ប្រទេស​​​ចិន​​​ ឥណ្ឌា និង​​​ប្រទេស​​​បង់​​​ក្លាដេស ក្នុង​​​ផ្នែក​​​ផលិត​​​ភាព​​​នៃ​​​ការ​​​ចាប់​​​ត្រី​​​ទឹក​​​សាប​​​ នេះ​​​បើ​​​យោង​​​តាម​​​អង្គការ​​​ វើល ហ្វីស ។

លោក អាលែន ប្រូ៊ក នាយក​​​អង្គការ​​​ វើល ហ្វីស ប្រចាំ​​​មហាតំបន់ទន្លេ​​​មេគង្គ​​​បាន​​​មាន​​​ប្រសាសន៍​​​ថា “​​​ យើង​​​មាន​​​ភាព​​​អំណោយ​​​ផល​​​ផ្នែក​​​ត្រី​​​ធម្មជាតិ​​​នៅ​​​ក្នុង​​​ប្រទេស​​​កម្ពុជា​​​។ តាម​​​ពិត​​​ទៅ​​​មាន​​​ត្រី​​​ធម្មជាតិ​​​យ៉ាង​​​ច្រើន​​​”។

យោង​​​តាម​​​ទិន្ន​​​ន័យ​​​ជល​​​ផល​​​បាន​​​បង្ហាញ​​​ថា ត្រី​​​ប្រហែល​​​៥០០ពាន់​​​តោន​​​កើត​​​តាម​​​ធម្មជាតិ​​​ក្នុង​​​មួយ​​​ឆ្នាំ​​​ៗ​​​ ក៏​​​ប៉ុន្តែ ត្រី​​​ធម្មជាតិ​​​ភាគ​​​ច្រើន​​​នៅ​​​ប្រទេស​​​កម្ពុជា​​​ត្រូវ​​​បាន​​​នាំ​​​ចេញ​​​ដោយ​​​គេច​​​ពន្ធ​​​ទៅ​​​ក្រៅ​​​ប្រទេស​​​។ នេះ​​​មាន​​​ន័យ​​​ថា សកម្ម​​​ភាព​​​ពាណិជ្ជកម្ម​​​ត្រី​​​ធម្ម​​​ជាតិ​​​មិន​​​ត្រូ​​​វបាន​​​ឆ្លុះ​​​បញ្ចាំង​​​តាម​​រយៈ​​​តួលេខ​​​ផ្លូវ​​​ការ​​​របស់​​​រដ្ឋាភិបាល​​​ទេ​​​ នេះ​​​បើ​​​យោង​​​តាម​​​លោក​​​ យុត​​​ សេង​​​ឡុង​​​ ប្រធាន​​​គ្រប់​​​គ្រង​​​កម្មវិធី​​​អង្គការ​​​ក្រុម​​​ការងារ​​​សម្ព័ន្ធ​​​អភិរក្ស​​​ជល​​​ផល​​​។

នៅ​​​ក្នុង​​​ត្រី​​​មាស​​​ដំបូង​​​នៃ​​​ឆ្នាំ​​​នេះ​​​​​​តម្លៃ​​​នាំ​​​ចេញ​​​ត្រី​​​កើន​​​ឡើង​​​២៦​​​ភាគ​​​រយ​​​ពី​​​២០៣.៣០៩​​​ដុល្លារ​​​ក្នុង​​​ឆ្នាំ​​​២០១៣​​​ដល់​​​២៥៦.១៧៣​​​ដុល្លារ​​​ក្នុង​​ឆ្នាំ​​​នេះ​​​ តម្លៃ​​​នាំ​​​ចេញ​​​ត្រី​​​កាល​​​ពី​​​ឆ្នាំ​​​មុន​​​មាន​​​ចំនួន​​​៩៣៤​​​.៨២៤​​​ដុល្លារ​​​ ឬ​​​ស្មើ​​​មួយ​​​ភាគ​​​​​​​​​​​​នៃ​​​ទំនិញ​​​នាំ​​​ចេញ​​​ដែល​​​មាន​​​តម្លៃ​​​ជិត​​​៧.០០០​​​លាន​​​ដុល្លារ។

ភាគ​​​ច្រើន​​​ក្នុង​​​ចំណោម​​​ត្រី​​​នៅ​​​ក្នុង​​​ប្រទេស​​​កម្ពុជា​​​កំពុង​​​ត្រូវ​​​បាន​​​ចាប់​​​នៅ​​​ក្នុង​​​ដែន​​​ទឹក​​​នៃ​​​ប្រទេស​​​នេះ​​​ ហើយ​​​នាំ​​​ចេញ​​​ទៅ​​​ទី​​​ផ្សារ​​​នៅ​​​ប្រទេស​​​វៀត​​​ណាម​​​នេះ​​​បើ​​​យោង​​​តាម​​​លោក សេង​​​ឡុង​​​។

លោក​​​បាន​​​មាន​​​ប្រសាសន៍​​​ថា សកម្ម​​​ភាព​​​នេសាទ​​​ត្រី​​​ខុស​​​ច្បាប់​​​កំពុង​​​កើន​​​ឡើង​​​ជា​​​ពិសេស​​​នៅ​​​ពេល​​​យប់​​​ និង​​​នៅ​​​កន្លែង​​​ដែល​​​ស្ថិត​​​នៅ​​​ឆ្ងាយ​​​ពី​​​ភ្នែក​​​របស់​​​សហគមន៍ និង​​​សង្គម​​​សីុវិល។ ពួកគេ​​​ប្រើ​​​ប្រាស់​​​បច្ចេកទេស​​​នេសាទ​​​ត្រី​​​ស្រប​​​ច្បាប់​​​ផង​​​ និង​​​​​​ខុស​​​ច្បាប់​​​ផង​​”។ លោក សេងឡុង​​​ បាន​​​ឲ្យដឹង​​​ទៀត​​​ថា ក្រុម​​​អ្ន​​​ក​​​នេសាទ​​​ត្រី​​​ដែល​​​មាន​​​ឧបករណ៍​​​ទំនើប​​​ៗ និង​​​ថ្លៃៗ ដែល​​​ភាគ​​​ច្រើន​​​មក​​​ពី​​​ប្រទេស​​​វៀត​​​ណាម​​​ តែង​​​តែ​​​ផ្តល់​​​ប្រាក់​​​សំណូក​​​ប្រហែល​​​៥០០​​​ដុល្លារ​​​ដល់​​​អាជ្ញា​​​ធរ​​​ដើម្បី​​​កុំ​​​ឲ្យ​​​បើក​​​ភ្នែក​​​ជា​​​ហេតុ​​​បណ្តាល​​​ឲ្យ​​​​​​សកម្ម​​​ភាព​​​នេសាទ​​​ត្រី​​​ទ្រង់​​​ទ្រាយ​​​តូច​​​រង​​​ផល​​​ប៉ះពាល់​​​។

អ្នក​​​នេសាទ​​​តូ​​​ចតាច​​​ពេល​​​ខ្លះ​​​ប្រឈម​​​នឹង​​​បញ្ហា​​​ក្នុង​​​ការ​​​នេសាទ​​​របស់​​​ខ្លួន​​​។ កាល​​​ពី​​​ខែ​​​ឧសភា​​​ មាន​​​ជន​​​ជាតិ​​​វៀត​​​ណាម​​​១៣​​​នាក់​​​ត្រូវ​​​បាន​​​អ្នក​​​នេសាទ​​​ត្រី​​​ខ្មែរ​​​ចាប់​​​ខ្លួន ហើយ​​​បាន​​​សហការ​​​ជាមួយ​​​ទូក​​​នេសាទ​​​តូច​​​ៗ​​​ចំនួន​​​៧០​​​គ្រឿង​​​ដើម្បី​​​ព័ទ្ធ​​​ទូក​​​ដែល​​​មាន​​​បណ្តោយ​​​២២​​​ម៉ែត្រ​​​ម​​​ក​​​ពី​​​ប្រទេស​​​វៀត​​​ណាម​​​ក្នុង​​​គោល​​​បំណង​​​ធ្វើ​​​សកម្ម​​​ភាព​​​នេសាទ​​​ត្រី​​​ពេល​​​យប់​​​ក្នុង​​​ប្រទេស​​​កម្ពុជា​​​។

នៅ​​​យប់​​​មួយ​​​ក្រុម​​​អ្ន​​​ក​​​នេសាទ​​​ត្រី​​​មាន​​​គ្នា​​​ពី​​​ប្រាំ​​​នាក់​​​ទៅ​​​១០​​​នាក់​​​អាច​​​ចាប់​​​ត្រី​​​បាន​​​យ៉ាង​​​ច្រើន​​​ដោយ​​​គិត​​​ជា​​​តម្លៃ​​​បាន​​​ប្រហែល​​​៥.០០០ដុល្លារ​​​ ហើយ​​​ក៏​​​ត្រឡប់ទៅ​​​ប្រទេស​​​វៀត​​​ណាម​​​វិញ​​​ នេះ​​​បើ​​​យោង​​​តាម​​​លោក សេងឡុង ។

មន្ត្រី​​​ជា​​​ច្រើន​​​នៅ​​​រដ្ឋបាល​​​ជល​​​ផល​​​នៃ​​​ក្រសួង​​​រុក្ខា​​​ប្រមាញ់ និង​​​នេសាទ​​​ បាន​​​បដិសេធ​​​មិន​​​ធ្វើ​​​សេចក្តី​​​អត្ថាធិប្បាយ​​​ ចំណែក​​​ឯ​​​ជំនួយ​​​ការ​​​ផ្ទាល់​​​លោក ណៅ​​​ ធួក អគ្គនាយក​​​រដ្ឋ​​​បាល​​​ជល​​​ផល​​​បាន​​​បដិសេធ​​​សំណើរ​​​សុំ​​​ធ្វើ​​​កិច្ច​​​សម្ភាស​​​។

ក្នុង​​​ពេល​​​ដែល​​​ត្រី​​​ខ្មែរ​​​កំពុង​​​ត្រូវ​​​បាន​​​នាំ​​​ចេញ​​​ទៅ​​​ក្រៅ​​​ប្រទេស​​​តម្រូវ​​​ការ​​​ត្រី​​​នៅ​​​ក្នុង​​​ប្រទេស​​​បាន​​​ឆ្លើយ​​​តប​​​ភាគ​​​ច្រើន​​​ដោយ​​​កសិដ្ឋាន​​​ចិញ្ចឹម​​​ត្រី​​​ក្នុង​​​ប្រទេស​​​វៀត​​​ណាម​​​។

សម្រាប់​​​អ្នក​​​លក់​​​ត្រី ដូ​​​ច​​​ជា​​​លោក វាសនា ជា​​​ដើម​​​ត្រី​​​ចិញ្ចឹម​​​ក្នុង​​​ប្រទេស​​​កម្ពុជា​​​ជា​​​ទូ​​​ទៅ​​​មាន​​​តម្លៃ​​​ខ្ពស​​់​​​ណាស់​​​នៅ​​​ពេល​​​យក​​​ទៅ​​​លក់​​​ក្នុ​​​ងទី​​​ផ្សារ​​​ក្នុង​​​ស្រុក​​​។ លោក​​​ទិញ​​​ត្រី​​​ផ្ទក់​​​ពី​​​កសិដ្ឋាន​​​ចិញ្ចឹម​​​ត្រី​​​របស់​​​វៀត​​​ណាម​​​ក្នុង​​​តម្លៃ​​​១,៨​​​ដុល្លារ​​​ក្នុង​​​មួយ​​​គីឡូក្រាម ហើយ​​​លក់​​​ចេញ​​​វិញ​​​ក្នុង​​​តម្លៃ​​​ប្រហែល​​​២,២​​​ដុល្លារ ចំណែក​​​ឯ​​​ត្រី​​​ធម្មជាតិ​​​ក្នុង​​​ប្រទេស​​​កម្ពុជា​​​លោក​​​ត្រូវ​​​ចំណាយ​​​ប្រាក់​​​២,៦​​​ដុល្លារ​​​ក្នុង​​​មួយ​​​គីឡូក្រាម​​​ដើម្បី​​​ទិញ​​​វា​​​។

លោក​​​បាន​​​និយាយ​​​ថា ” ត្រី​​ធម្មជាតិ​​​របស់​​​កម្ពុជា​​​មាន​​​តម្លៃ​​​ថ្លៃ​​​ជាង​​​ត្រី​​​របស់​​​វៀត​​​ណាម​​​។ អ៊ី​​​ចឹង​​​ហើយ​​​បាន​​​ជា​​​ខ្ញុំ​​​ទិញ​​​ត្រី​​​​​​មក​​​ពី​​​វៀត​​​ណាម​​​យក​​​ទៅ​​​លក់​​​”។

រំហូរ​​​ចូល​​​ត្រី​​​ចិញ្ចឹម​​​ដែល​​​មាន​​​តម្លៃ​​​ថោក​​​ មក​​​ពី​​​ទូទាំង​​​តំបន់​​​ព្រំ​​​ដែន​​​ក៏​​​កំពុង​​​តែ​​​ដាក់​​​សម្ពាធ​​​ទៅ​​​លើ​​​និន្នាការ​​​ពង្រីក​​​កសិដ្ឋាន​​​ចិញ្ចឹម​​​ត្រី​​​ក្នុង​​​ប្រទេស​​​កម្ពុជា​​​ផង​​​ដែរ​​​។

នៅ​​​កសិដ្ឋាន​​​ចិញ្ចឹម​​​ត្រី​​​មួយ​​​​​​ក្នុង​​​ខណ្ឌ​​​ប្ញស្សី​​​កែវ​​​  មាន​​​ត្រី​​​ងាប់​​​អណ្តែត​​​លើ​​​ផ្ទៃ​​​ទឹក​​​ស្រះ​​​ដែល​​​មិន​​​ត្រូវ​​​បាន​​​ប្រើ​​​ប្រាស់​​​មួយ​​​។ អ្នកស្រី​​​ ស្រី ម៉ៅ ម្ចាស់​​​កសិដ្ឋាន​​​នេះ​​​បាន​​​និយាយ​​​ថា អ្នក​​​ស្រី​​​ត្រូវ​​​តែ​​​កាត់​​​បន្ថយ​​​សកម្មភាព​​​អាជីវកម្ម​​​របស់​​​អ្នកស្រី​​​ដោយសារ​​​តែ​​​តម្រូវការ​​​ធ្លាក់​​​ចុះ​​​។

ពី​​​ឆ្នាំ​​​២០០៨​​​ដល់​​​ឆ្នាំ​​​២០១២​​​​​​ អ្នកស្រី​​​ម៉ៅ អាច​​​រក​​​ចំណូល​​​បាន​​​ប្រហែល​​​១៧,៥​​​ដុល្លារ​​​ក្នុង​​​មួយ​​​ថ្ងៃ​​​ពី​​​ការ​​​លក់​​​កូន​​​​​​ត្រី​​​ឲ្យ​​​ទៅ​​​អ្នក​​​ចិញ្ចឹម​​​ត្រី​​​ផ្សេង​​​ៗ​​​ទៀត​​​។ ក៏​​​ប៉ុន្តែ តាំង​​​ពី​​​ពាក់​​​កណ្តាល​​​ឆ្នាំ​​​២០១២​​​មក​​​អ្នក​​​​​​ស្រី​​​បាន​​​ឲ្យដឹង​​​ថា ចំណូល​​​ពី​​​ការ​​​លក់​​​របស់​​​អ្នក​​​ស្រី​​​បាន​​​ធ្លាក់​​​ចុះ​​​ដល់​​​២,៥​​​ដុល្លារ​​​ក្នុង​​​មួយ​​​ថ្ងៃ​​​ ហើយ​​​ពេល​​​ខ្លះ​​​ស្ទើរ​​​តែ​​​គ្មាន​​​ទៀត​​​ផង​​​។

ដើម្បី​​​ដោះស្រាយ​​​ថ្លៃ​​​ជួល​​​ស្រះ​​​ចិញ្ចឹម​​​ត្រី​​​ចំនួន​​​៣.០០០​​​ដុល្លារ​​​ក្នុង​​​មួយ​​​ឆ្នាំ​​​សម្រាប់​​​កសិដ្ឋាន​​​ដែល​​​មាន​​​ទំហំ២១៥​​​ម៉ែត្រក្រឡារបស់​​​អ្នកស្រី អ្នក​​​ស្រី ម៉ៅ ត្រូវ​​​តែ​​​បញ្ឈប់​​​កម្មករ​​​ចំនួន​​​ប្រាំ​​​ពីរ​​​នាក់​​​ដែល​​​អ្នកស្រី​​​ធ្លាប់​​​ទទួល​​​ឲ្យ​​​ធ្វើ​​​ការ​​​។

អ្នកស្រី​​​បាន​​​មាន​​​ប្រសាសន៍​​​ថា ” អាជីវកម្ម​​​របស់​​​យើង​​​កំពុង​​​តែ​​​ធ្លាក់​​​ចុះ​​​ ឯ​​​អតិថិជន​​​របស់​​​ខ្ញុំ​​​ក៏​​​បាន​​​ឈប់​​​ចិញ្ចឹម​​​ត្រី​​​ផង​​​ដែរ”។

លោក​​​ ណៃ តាន់​​​ណារិទ្ធ​​​ អាយុ​​​៤២​​​ឆ្នាំ​​​ជា​​​ពេទ្យ​​​វះ​​​កាត់​​​មួយ​​​រូប​​​ដែល​​​មាន​​​កសិដ្ឋាន​​​ចិញ្ចឹម​​​ត្រី​​​ទំហំ​​​ពីរ​​​ហិកតា​​​នៅ​​​តំបន់​​​ជាយក្រុង​​​រាជ​​​ធានី​​​ភ្នំពេញ​​​ បាន​​​ឲ្យដឹង​​​ថា ថ្លៃ​​​ដើម​​​សម្រាប់​​​ដំណើរ​​​ការ​​​កសិដ្ឋាន​​​ចិញ្ចឹម​​​ត្រី​​​កំពុង​​​កើន​​​ឡើង​​​ចំណី​​​ត្រី​​​៤០០តោន​​​ដែល​​​លោក​​​ទិញ​​​ជា​​​រៀង​​​រាល់​​​ឆ្នាំ​​​ដើម្បី​​​ចិញ្ចឹម​​​ត្រី​​​នៅ​​​កសិដ្ឋាន​​​របស់​​​លោក​​​មាន​​​តម្លៃ​​​​​​០,២៥​​​ដុល្លារ​​​ក្នុង​​​មួយ​​​គីឡូក្រាម​​​ក្នុង​​​ឆ្នាំ​​​នេះ​​​ ពោល​​​គឺ​​​កើន​​​ឡើង​​​ពី​​​០,២១​​​ដុល្លារ​​​ក្នុង​​​មួយ​​​គីឡូក្រាម​​​​​​កាល​​​ពីឆ្នាំ​​​មុន​​​។

លោក​​​ ណៃ តាន់​​​ណារិទ្ធ​​​ បាន​​​លើក​​​ឡើង​​​ថា អ្នក​​​ចិញ្ចឹម​​​ត្រី​​​វៀត​​​ណាម​​​ប្រើ​​​ប្រាស់​​​វិធី​​​ចិញ្ចឹម​​​ត្រី​​តាម​​​បែប​​​កែច្នៃ​​​ដើម្បី​​​ចិញ្ចឹម​​​ត្រី​​​ឲ្យ​​​ឆាប់​​​ទទួល​​​បាន​​​ផល​​​សម្រាប់​​​នាំ​​​ចេញ​​​ជា​​​ហេតុ​​​បណ្តាល​​​ឲ្យ​​​អ្នក​​​ចិញ្ចឹម​​​ត្រី​​​នៅ​​​ក្នុង​​​ប្រទេស​​​កម្ពុជា​​​ជួប​​​ការ​​​លំបាក​​​ក្នុ​​​ង​​​ការ​​​ទ្រ​​​ទ្រង់​​​អាជីវកម្ម។

លោក​​​បាន​​​មាន​​​ប្រសាសន៍​​​ថា ” ត្រី​​​វៀត​​​ណាម​​​មិន​​​មាន​​​គុណ​​​ភាព​​​ល្អ​​​ដូច​​​ត្រី​​​ខ្មែរ​​​ទេ​​​ពី​​​ព្រោះ​​​ពួកគេ​​​ប្រើ​​​ចំណី​​​មិនមែន​​​ធម្មជាតិ​​​ក្នុង​​​ការ​​​ចិញ្ចឹម​​​ត្រី​​​។ អ៊ីចឹង​​​ហើយ​​​បាន​​​ជា​​​ពួកគេ​​​ឆាប់​​​បាន​​​ទទួល​​​ផល​​​ក្នុង​​​រយៈ​​​ពេល​​​ពីរ​​​ខែ​​​ ហើយ​​​បាន​​​ប្រមូល​​​យក​​​លក់​​​ ក៏​​​ប៉ុន្តែ​​ត្រី​​​របស់​​​ខ្ញុំ​​​ត្រូវ​​​ចំណាយ​​​ពេល​​​ប្រហែល​​​២​​ឆ្នាំ​​​ទើប​​​អាច​​​ធំធាត់​​​ល្អ”។

លោក  ប្រ៊ូក ​​នៅ​​អង្គការ​WorldFish បានមាន​ប្រសាសន៍ថា​ផលិតកម្ម​វារីវប្បកម្ម​សរុប​ពិតជា​មាន​កំណើន​ប្រមាណ​​​ពី​១០​​ភាគ​រយ​ទៅ​១៥ភាគ​រយ​ឬប្រមាណ​៩០.០០០តោន​​ក្នុង​មួយ​ឆ្នាំ​។ក៏ប៉ុន្តែ អ្នក​ចិញ្ចឹមត្រី​នៅ​ប្រទេស​កម្ពុជាមាន​ការ​​​ការចាញ់ប្រៀប​ច្រើន​​ក្នុងការ​ប្រកួត​ប្រជែង​​​របស់​ខ្លួន​​ជាមួយ​អ្នក​ចិញ្ចឹមត្រី​​ឆ្លង​ដែន។

លោកប្រ៊ូក បាន​មាន​ប្រសាសន៍ថា“ ប្រសិនបើ​មាន​ចំនួន​ត្រី​ច្រើន​កំពុង​​នាំ​ចូល​​ឬ​​​ទម្លាក់​ចោល​នៅក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា​​​ពេលនោះ​​វានឹង​បំផ្លាញ​ឧស្សា​​ហកម្ម​​​ដែល​កំពុង​ចាប់​កំណើត”។

លោកបានបន្ថែម​​ថា” អាច​និយាយ​បាន​​​ថា​យើងគួរតែ​​​ប្រកួត​ប្រជែង​​ជាមួយ​​​ពួក​គេ​ឲ្យមាន​ប្រសិទ្ធភាព​​​ថែម​​ទៀត​។ប៉ុន្តែ​[វៀតណាម​]មាន​ប្រព័ន្ធ​​បច្ចេក​វិទ្យា​​ខ្ពស់​ហើយ​ប្រទេស​នេះ​​ក៏​នៅ​ជិត​ផងដែរ​។​ខ្ញុំ​នឹង​មិន​ផ្តល់​អនុសាសន៍​​អំ​ពី​​​ការ​​យក​​ពន្ធ​​ឆ្លង​​ដែន​​ទេ​ពី​​ព្រោះ​វាជា​​ការ​​​ឆ្លើយត​ប​ទៅ​វិញ​ទៅមក​”។

​វិស័យជលផល​គឺ​​ជា​ប្រ​ភព​សំខាន់​មួយ​​​នៃ​ប្រាក់​ចំណូល​និង​​ជា​​អាហារ​​សម្រាប់​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​ជាង​៦លាននាក់​និង​​ចូលរួមចំណែក​​​ជាង​១០​ភាគ​រយ​ក្នុង​​ផលិតផល​​ក្នុង​ស្រុក​សរុប​នេះ​បើ​យោងតាម​​​របាយការណ៍​​ឆ្នាំ​២០១០​របស់​អង្គ​ការ​ ​WorldFish។

របាយការណ៍មាន​ចំណង​​ជើងថា វារីវប្បកម្មសម្រាប់ប្រជាជន​ក្រីក្រក្នុងប្រទេស​កម្ពុជាមាន​ខ្លឹម​សារថាប្រជា​​​ពលរដ្ឋ​កម្ពុជា​​ស្ថិត​ក្នុង​​ចំណោម​ប្រទេស​ប្រើ​ប្រាស់​ត្រី​​ទឹក​សាប​ខ្ពស់​​បំផុត​​នៅលើ​​ពិភពលោក​​ដោយមាន​ការ​​ប្រើ​​ប្រាស់​​ត្រី​​ប្រចាំ​ឆ្នាំ​​ប្រមាណ​៥២,៤គីឡូក្រាម​ក្នុងម្នាក់​​ៗ។

របាយការណ៍នេះមានខ្លឹម​សារ​ថា“ នៅក្នុងប្រទេស​កម្ពុជា​ជាទូទៅ​សន្តិសុខ​ស្បៀង​នៅក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជាពឹង​ផ្អែក​លើ​​អង្ករ និងត្រី  ​​ហើយ​ជា​យុទ្ធសាស្ត្រ​​​ដ៏សំខាន់​សម្រាប់​ទ្រទ្រង់​ជីវ​​ភាព​​រស់​នៅ​តាម​ជន​បទ​។ប្រូតេអុីន​សត្វ​សរុប​​​ជាង​​៨០ភាគ​រយ​​​ក្នុង​របប​អាហារ​​កម្ពុជាត្រូវបាន​​គេប្រមាណ​​ថា​​ចេញ​​​ពី​ត្រីនិង​សត្វ​ដែល​​​​រស់​នៅក្នុងទឹក​ជា​​​ពិសេស​សត្វ​ចេញ​ពី​ស្រែស្ទឹង ​ទន្លេ ​បឹង​​ធម្មជាតិ​និង​ត្រពាំង​សហគមន៍​”។

ទោះជាយ៉ាងណាលោក យ៉ង សាំង​កុមារប្រធាន​មជ្ឈមណ្ឌល​កម្ពុជា​សម្រាប់​​កា​រ​សិក្សា​និង​អភិ​វឌ្ឍន៍​​កសិកម្ម​បានមាន​​ប្រសាសន៍ថា​​ការ​​​បង្កើត​ការ​ផ្គត់​ផ្គង់​ត្រី​ក្នុង​ស្រុក​​ប្រកប​​​​ដោយ​និរន្តរភាព​​មួយ​​គឺ​ផ្អែក​លើ​ឧស្សាហកម្ម​វារីវប្បកម្មដ៏​ខ្លាំងមួយ​​។ប៉ុន្តែ​​ការ​​​​ចាប់​ផ្តើម​​​និង​ដំណើរ​​​ការ​ចិញ្ចឹម​ត្រី​គឺ​មិន​មែន​ងាយ​ស្រួល​ឬ​ចំណាយ​ប្រាក់​តិច​នោះ​​ទេ។ការ​ចំណាយ​ដើម​​ទុន​ដំបូង​គឺ​​ប្រហែល​១.០០០​ដុល្លារ​​​​ហើយ​គេ​​អាច​​​​ចំណាយ​ដល់​​ទៅ​រយៈពេល​ប្រាំឆ្នាំ​​ទើប​អាច​ទទួល​ផល​ពីការ​វិនិយោគ​​។

លោកបានមាន​ប្រសាសន៍ថា“​មាន​កំណើន​​ប្រជា​​ពលរដ្ឋ​​​នៅក្នុងក្រុង​​យ៉ាង​​រហ័ស​ដូច្នេះក៏មាន​​តម្រូវការ​ត្រី​​​ច្រើន​ផងដែរ​…​ការ​នេសាទ​ត្រី​ធម្មជាតិ​គឺ​​​កើតឡើងតាម​​រដូវកាល​និងមិនអាច​​ផ្គត់​ផ្គង់​​ត្រី​​​ពេញ​មួយឆ្នាំ​បាន​ទេ​ដូច្នេះ​​​យើង​ចាំ​បាច់​ត្រូវ​​​អភិ​វឌ្ឍ​​វារីវប្បកម្ម​។ទោះជា​យ៉ាងណា​ ​វាមិន​អាចផ្តល់​ផល​ចំណេញ​ទេពីព្រោះ​អ្នក​ត្រូវការ​ជំនាញ​​ទុន  និង​​ទឹក​សម្រាប់​ប្រើ​ប្រាស់​ពេញ​មួយ​ឆ្នាំ”។

​ចំពោះអ្នកស្រី ស្រី ម៉ៅ​ពេល​វេលា​សម្រាប់​អាជីវកម្ម​ក្នុង​ឧស្សា​កម្ម​​វារី​វប្បកម្មកំពុង​ជិត​អស់​ហើយ។ “​ប្រសិនបើ​អាជីវកម្មនេះ​នៅតែ​ពិបាក​បែបនេះមួយឆ្នាំ​ទៀត​យើង​នឹង​គ្មាន​ជម្រើស​ក្រៅ​ពី​បិទ​ទេ​​ហើយ​ប្រហែលជា​ត្រូវ​ប្តូរទៅ​ធ្វើ​ចំការ​វិញ​ដូចជា​ដាំ​បន្លែ​ជាដើម​”៕ប៊ុននី​

​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

 

© 2022, ខេមបូឌា ដេលី. All rights reserved. No part of this article may be reproduced in print, electronically, broadcast, rewritten or redistributed without written permission.

អត្ថបទទាក់ទង

អត្ថបទអានច្រើន

សេចក្ដីរាយការណ៍ពិសេស