29 C
Phnom Penh

នៅ​​​ពេល​​​កម្មករ​​​ចំណាកស្រុកជា​​​ច្រើន​​​បន្ត​​​ចាកចេញ​​​ពី​​​ថៃ ពួកគេ​​​គិត​​​អំពីជម្រើស​ការ​​​ងារថ្មី

ដោយ ឌឹ ខេមបូឌា ដេលី

បទវិភាគ

ប៉ោយប៉ែត, ខេត្ត​​​បន្ទាយ​​​មាន​​​ជ័យ-​​​ ពេល​​​កម្មករ​​​ចំណាក​​​ស្រុក​​​រាប់​​​ពាន​​​់​​​នាក់​​​ដើរ​​​ចុះ​​​ដើរ​​​ឡើង​​​នៅ​​​ជុំវិញគាត់​​​ លោក ភឿន ផាន បានអង្គុយ​​​រង់​​​ចាំ​​​ដោយ​​​ស្ងាត់​​​ស្ងៀមនៅ​​​ច្រក​​​ទ្វារ​​​ព្រំដែននេះកាលពីម្សិលមិញ ឲ្យ​​អាជ្ញាធរ​​​ប្រាប់​​​គាត់ថា ​​​ សាក​​​សព​​​ប្អូន​​​ស្រី​​​របស់​​​គាត់​​​ត្រូវ​​​បាន​​​បញ្ជូន​​​មកពី​​​ប្រទេស​​​ថៃ​​​។

កម្មករ​ខ្មែរ​ត្រូវ​បាន​យោធា​ថៃ​ចាប់​បញ្ជួន​មក​ច្រក​​​ទ្វារ​​​ព្រំដែន​អន្តរ​ជាតិ​ ប៉ោយ​ប៉ែត​ជា​បន្ត​បន្ទាប់​តាំង​ពីសប្តាហ៍មុន​។ សំាង​ សុឥន្ទរិទ្ធ/ ខេម​បូឌា​ ដេលី​
កម្មករ​ខ្មែរ​ត្រូវ​បាន​យោធា​ថៃ​ចាប់​បញ្ជួន​មក​ច្រក​​​ទ្វារ​​​ព្រំដែន​អន្តរ​ជាតិ​ ប៉ោយ​ប៉ែត​ជា​បន្ត​បន្ទាប់​តាំង​ពីសប្តាហ៍មុន​។ សំាង​ សុឥន្ទរិទ្ធ/ខេម​បូឌា​ ដេលី​

យោងតាម​​​អាជ្ញាធរ​​​ និង​​​អង្គការ​​​អាដហុក​​​បាន​​​ឲ្យ​​​ដឹង​​​ថា អ្នក​​​ស្រី​​​ ភឹម ភឿប អាយុ​​​៤៤​​​ឆ្នាំ​​​ និង​​​បង​​​ប្អូនជីដូនមួយ​​​របស់​​​គាត់​​​ឈ្មោះ កាន ជាន អាយុ​​​៣៨​​​ឆ្នាំ​​​ បាន​​​ស្លាប់​​​កាលពី​​​ថ្ងៃអាទិត្យ បន្ទាប់ពី​​​រថយន្ត​​​ទួរីស​​​ ដែលពួកគាត់បាន​​​​​ជួល​​​ជិះ​​​គេច​​​ខ្លួន​​​ពីការ​​​បង្ក្រាប​​​​​​គួរ​ឲ្យ​​​ភ័យ​​​ខ្លាច​​​​​​ពីសំណាក់​​​របប​​​យោធាថៃ​​​មក​​​លើកម្មករ​​​ខុស​​​ច្បាប់​​​នោះ បាន​​​ផ្ទុះ​​​កង់​​​ក្រឡាប់​​​។

ប្ដី​​​របស់​​​អ្នកស្រី ភឹម ភឿប ក៏បាន​​​រង​​​របួស​​​នៅ​​​ក្នុង​​​ឧបទ្ទវហេតុ​​​នេះ​​​ដែរ។ រហូត​​​មក​​​ទល់​​​ពេល​​​នេះ​​​ពល​​​រដ្ឋខ្មែរ​​​យ៉ាង​​​តិច​​ប្រាំ​​​បី​​​នាក់​បានស្លាប់ និង​​​រង​​​របួស​​​១៩​​​នាក់​​​នៅ​​​ក្នុង​​​គ្រោះ​​​ថ្នាក់​​​ចរាចរណ៍​​​បី​​​ករណី​​​ដោយ​​​ឡែក​​​ពីគ្នា​​​​​​ពាក់ព័ន្ធ​​​រថយន្ត​​​ដឹក​​​កម្មករ​​​ចាក​​​ចេញពី​​​ប្រទេស​​​ថៃ។

លោក ផាន រៀប​​​រាប់​​​ប្រាប់​​​ក្មួយ​​​ស្រី និង​​​ក្មួយ​​​ប្រុស​​​របស់​​​គាត់​​​ថា ម្ដាយ​​​របស់​​​ពួក​​​គេ​​​បាន​​​ស្លាប់​​​ ហើយ​​​ឪពុក​​​របស់​​​ពួកគេ​​​បាន​​​រង​​​របួស​​​។លោក ផាន ដែល​​​បាន​​​មើល​​​ថែទាំ​​​កូន​​​របស់​​​ប្ដី​​​ប្រពន្ធទាំង​​​ពីរ​​នេះ នៅពេល​​​ឪពុក​​​ម្ដាយ​​​របស់​​​ពួកគេ​​​ធ្វើការ​​​នៅ​​​ក្នុង​​​ប្រទេស​​​ថៃ​​​បាន​​​និយាយ​​​ថា ” កូនៗ​​​របស់​​​ពួកគេ​​​យំ​​​​​​នៅពេល​​​ខ្ញុ​​ំ​​​ប្រាប់​​​ពួកគេ ប៉ុន្តែ​​​ខ្ញុំ​​​មិន​​​ហា៊ន​​​ឲ្យ​​​ពួកគេ​​​មក​​​ទេ ពីព្រោះ​​​មាន​​​មនុស្ស​​​ច្រើន​​​ណាស់​​​នៅ​​​ទីនេះ ហើយ​​​ខ្ញុំគិត​​​ថា នៅពេល​​​ពួកគេ​​​ឃើញ​​​សាក​​​សព​​​ម្ដាយ​​​ពួកគេ​​​នឹង​​​កាន់​​​តែ​​​ពិបាក​​​ចិត្ត​​​”។

អ្នកស្រី ភឹម ភឿប និង​​​ប្ដី​​​របស់​​​គាត់​​​បាន​​​ចាក​​​ចេញពី​​​កន្លែង​​​ធ្វើការ​​​ងារ​​​សំណង់​​​នៅ​​​ក្នុង​​​ប្រទេស​​​ថៃ​​​ នៅពេល​​​ដែល​​​ក្រុម​​​គ្រួសារ​​​មាន​​​ការ​​​ព្រួយ​​​បារម្ភ​​​កាន់​​​តែ​​​ខ្លាំង​​​អំពី​​​ការ​​​ប្រព្រឹត្ត​​​លើ​​​កម្មករ​​​ចំណាក​​​ស្រុកពីសំណាក​​​់របបយោធាថៃ។ ដោយ​​​មាន​​​ការ​​​ទូរស័់ព្ទ​​​ហៅពីសាច់​​​ញាតិ​​​ដែលមាន​​​ការ​​​ព្រួយ​​​បារម្ភ​​​ឲ្យ​​​ពួកគេ​​​ត្រឡប់​​​មក​​​ផ្ទះវិញ និង​​​មាន​​​ការ​​​ប្រមូល​​​ចាប់​​​ពី​​​អាជ្ញាធរ​​​ ឬ​​​ដោយមាន​​​ការ​​​ភ័យ​​​ខ្លាច​​​អំពី​​​អំពើ​​​ហិង្សា​​​នោះ កម្មករ​​​ចំណាក​​​ស្រុក​​​ខ្មែរ​​​ជិត​​​១៤០.០០០​​​នាក់​​​បាន​​​ភៀស​​​ខ្លួន​​​នៅ​​​សប្ដាហ៍​​​នេះ ដោយ​បង្កការលំបាក​ភ្លាមៗ​ដល់​អាជ្ញាធរ​ និង​បុគ្គលិកជំនួយ​នៅ​តាម​​ព្រំដែន​​​​បាន​​​ទៅ​​​ផ្ដល់​​​ជំនួយ​​​ដល់​​​ពួកគេ​​។

ដោយចំនួនអ្នក​​​ធ្វើ​​​មាតុភូមិនិវត្ត​កាលពីម្សិលមិញ​​​បា​​​ន​​​ធ្លាក់មក​​​នៅ​​​ត្រឹម​​​ក្រោម​​​១០.០០០​​​នាក់​​​ បន្ទាប់ពី​​​បាន​​​កើន​​​ឡើង​​​ច្រើន​​រហូត​​​ដល់​មួយ​​​ថ្ងៃ​​​មាន​​៤៥​​​.០០០​​​នាក់​​​កាលពីថ្ងៃ​​​សៅរ៍​​​នោះ ប្រតិបត្តិការដ៏​​​ធំ​​​ដែល​​​បាន​​​បញ្ជូន​​​មនុស្សទាំង​​​នេះ​​​មក​​​ស្រុក​​​កំណើត​​​វិញ​​​ទទួល​​​បាន​​​ជោគ​​​ជ័យ​​​។

លោក ប្រេដ ឌីកសុន ប្រធាន​​​ក្រុមការ​​​ងារ​​​របស់​​​អង្គការ​​​អន្តរជាតិ​​​ទេសន្តរ​​​ប្រវេសន៍​​​ប្រចាំ​​​នៅ​​​ប៉ោយ​​​ប៉ែត បាននិយាយ​​​ថា ” ប្រតិបត្តិការ​​​នេះ​​​ធ្វើ​​​បាន​​​ល្អ​​​ណាស់​​​ និង​​​ចំណាយ​​​ពេល​​​ខ្លី​​​ ប៉ុន្តែ​​​វា​​​ជា​​​បទ​​​ពិសោធ​ថ្មីមួយ​​​ យើង​​​មិនដែ​​​លជួប​​​ប្រទះ​​​ការ​​​បញ្ជូន​​​កម្មករ​​​ចំណាក​​​ស្រុក​​​ដ៏ច្រើនបែប​​​នេះ​​​ទេ​​​ពីមុន។ ក្នុង​​​រយៈពេល​​​មួយ​​​ឆ្នាំ​​​យើង​​​អាច​​​ទទួល​​​កម្មករ​​​៩០.០០០​​​នាក់​​​ ប៉ុន្តែ​​​វា​​​ឈាន​​​ដល់​​​ចំនួន​​​នេះ​​​តែ​​​ក្នុង​​​រយៈពេល​​​មួយ​​​សប្ដាហ៍​​​”។

ទាហាន​​​ នគរ​​​បាល ក្រុម​​​កាយឫទ្ធិ​​​ និង​​​យុវជន​​​រាប់​​​រយ​​​នាក់​​​ រួម​​​ជាមួយនឹង​​​ទីភ្នាក់​​​ងារ​​​ផ្ដល់​​​ជំនួយ​​​ និង​​​បុគ្គលិក​​​អង្គការ​​​ក្រៅ​​​រដ្ឋាភិបាល​​​មាន​​​នៅ​​​ពេញ​​​ផ្លូវ​​​ក្នុង​​​ក្រុង​​​ប៉ោយ​​​ប៉ែត។ ទាហាន​​​និង​​​ក្រុម​​​កាយឫទ្ធិ​​​បានទៅជួប​​​គ្រប់​​​រថយន្ត​​​ក្រុង​​​ រថយន្ត​​​ទាហាន និង​​​រថយន្ត​​​ទួរីស ហើយបាន​​​ជួយ​​​យក​​​អីវ៉ាន់​​​ និង​​​នាំ​​​កម្មករ​​​ចំណាក​​​ស្រុក​​​ទៅកាន់​​​ដំបូល​​​តង់​​​មួយ​​​ដែលនៅ​​​ទីនោះ សិស្ស​​​និស្សិត និង​​​ព្រះសង្ឃ​​​ចែក​​​អាហារ​​​ និង​​​កញ្ចប់​​​អីវ៉ាន់​​​ប្រើ​​​​​​ប្រាស់​​​​​​ ក្រុមមួយ​​​ទៀត​​​លើក​​​ស្លាក​​​សញ្ញា​​​ដែល​​​មានសរសេរឈ្មោះខេត្ត​​​ រីឯភ្នាក់​​​ងារ​​​ក្រុម​​​ហ៊ុន​​​មិត្តហ្វូន​​​​​​បាន​​​ចែក​​​ស៊ីម​​​កាត​​​ទៅ​​​ឲ្យអ្នក​​​ដែល​​​ទើ​​ប​​​មក​​​ដល់​​​ថ្មី។

មុំ អារុណ ជា​​​និស្សិត​​​អាយុ​​​២០​​​ឆ្នាំ ដែល​​​​​​បាន​​​មក​​​ដល់​​​ក្រុង​​​ប៉ោយ​​​ប៉ែត​​​កាលពី​​​សប្ដាហ៍​​​មុន​​​  ក្នុង​​​នាមជា​​​អ្នក​​​ស្ម័គ្រ​​​ចិត្ត​​​ជាមួយ​​​សហភាព​​​សហព័ន្ធយុវជនកម្ពុជា​​​ ដែល​​​ដឹកនាំ​​​ដោយ​​​លោក​​​ ហ៊ុន ម៉ានី កូន​​​ប្រុស​​​ពៅ​​​របស់​​​លោក​​​នាយក​​​រដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន និយាយ​​​ថា យើង​​​ដឹង​​​ថា ពួកគេ​​​មកពីទីណា និង​​​រៀបចំ​​​ដាក់ពួកគេ​​បញ្ជូន​​​ទៅ​​​តាម​​​ខេត្ត”។ អារុណ បាន​​​និយាយ​​​ថា សមាជិក​​​សហភាព​​​សហព័ន្ធយុវជន​​​កម្ពុជា​​​ជាង​​​២០០​​​នាក់​​​ត្រូវ​​​បាន​​​ដាក់​​​នៅ​​​ប៉ោយ​​​ប៉ែត ហើយ​​​រំពឹង​​​ថា នឹង​​​មក​​​បន្ថែម​​​ទៀត​​​។

គាត់​​​បាន​​​និយាយ​​​ថា ” យើង​​​ធ្វើការ​​​ពេញ​​​មួយ​​​ថ្ងៃ​​​ ប៉ុន្តែ​​​ឈប់​​​សម្រាក​​​ប្រសិន​​​បើយើង​​​អស់​​​កម្លាំង​​​”។ នៅពេល​​​កាន់​​​ស្លាក​​​សញ្ញា​​​មួយ​​​ដែល​​​សរសេរ​​​ថា កំពង់ស្ពឺ​​​ លោក អារុណ និយាយ​​​ថា គាត់​​​គិត​​​ថា ក្នុង​​​រយៈពេល​​​ប៉ុន្មាន​​​ថ្ងៃ​​​ខាង​​​មុខ​​​នេះ​​​អាច​​​មាន​​​កម្មករ​​​ចំណាក​​​ស្រុក​​​ជាង​​​៥០០.០០០​​​នាក់​​​ទៀត​​​។

រថយន្តទាហាន​​​តម្រង់​​​ជួរ​​​នៅតាម​​​ផ្លូវ​​​ធំៗ​​​នៅ​​​ក្នុង​​​ក្រុង​​​ប៉ោយប៉ែត ដោយ​​​រថយន្ត​​​នីមួយ​​​ៗ​​​មាន​​​ដាក់​ស្លាក​​​ឈ្មោះខេត្ត​​​ខុសៗ​​​គ្នា​​​។ កម្មករ​​​ចំណាក​​​ស្រុក​​​មួយ​​​ចំនួន​​​ចង់​​​បញ្ចប់​​​ការ​​​ធ្វើ​​​ដំណើរ​​​ដ៏​​​យូរ​​​នេះ ហើយ​​​បានសម្រាក​​​នៅ​​​ក្នុង​​​រថយន្ត​​​ដែល​​​មិន​​​ទាន​​​់​​​មាន​​​មនុស្ស​​​ជិះ​​​។

ចក់ រឿន ជាកម្មករ​​​សំណង់​​​ដែល​​​រង់ចាំ​​​នៅ​​​ជិត​​​រថយន្ត​​​ទៅខេត្ត​​​បាត់​​​ដំបង​​​ ដែល​​​នៅ​​​ទំនេរ​​​ជាមួយ​​​កូន​​​ស្រី​​​អាយុ​​​៥ឆ្នាំ​​​របស់​​​គាត់​​​បាន​​​និយាយ​​​ថា ” ខ្ញុំ​​​កំពុង​​​ធ្វើការ​​​ ហើយ​​​ខ្ញុំមិនបាន​​​ឮអំពីការ​​​​​​ប្រមូល​​​ចាប់​​​នេះទេ ប៉ុន្តែ​​​សាច់​​​ញាតិ​​​របស់​​​យើង​​​បានទូរស័ព្ទ​​​ប្រាប់​​​ឲ្យ​​​ត្រឡប់​​​មក​​​ផ្ទះវិញ ពីព្រោះ​​​ប្រទេស​​​ថៃ​​​កំពុង​​​មាន​​​ចលាចល​​​”។

កូនស្រី​​​ពីរ​​​នាក់​​​របស់​​​អ្នកស្រី រឿន មាន​​​អាយុ​​​២១​​​ឆ្នាំ និង​​​១៧​​​ឆ្នាំ​​​ និង​​​ប្ដី​​​របស់​​​គាត់​​​នឹង​​​ត្រឡប់​​​មកពី​​​ប្រទេស​​​ថៃ​​​នៅ​​​សប្ដាហ៍ក្រោយ​​​។

នៅពេល​​​សួរ​​​ថា អ្នកស្រី​​​នឹង​​​ធ្វើ​​​អ្វីនៅពេល​​​ក្រោយ​​​ អ្នកស្រី​​​បាន​​​និយាយ​​​ថា ” ខ្ញុំមិនដឹង​​​ថា ត្រូវ​​​ធ្វើ​​​អ្វីនៅឡើយទេ។ ខ្ញុំអត់​​​មាន​​​ស្រែ​​​ ខ្ញុំគ្មានចម្ការ ដូច្នេះ​​​ខ្ញុំ​​​ត្រូវ​​​ទៅធ្វើការ​​​​​​នៅ​​​ប្រទេស​​​ថៃ”។

មនុស្ស​​​ជាច្រើននៅ​​​ព្រំដែន​​​បាននិយាយ​​​ថា ពួកគេ​​​មាន​​​បំណង​​​ត្រឡប់​​​ទៅប្រទេស​​​ថៃ​​​វិញ នៅពេល​​​ដែល​​​មាន​​​ភាព​​​ស្ងប់​​​ស្ងាត់​​​។

លោក សៀន អូ៊ ដែល​​​បាន​​​ធ្វើ​​​ដំណើរ​​​ជាមួយ​​​ប្រពន្ធរបស់​​​គាត់​​​ និង​​​កូន​​​ស្រី​​​អាយុ​​​៧ខែ​​​ បាន​​​និយាយ​​​ថា ” យើង​​​ចង់​​​មក​​​ទីនេះ​​​ ទុក​​​ឲ្យ​​​ប្រទេស​​​ថៃ​​​រៀប​​​រយ​​​ និង​​​មាន​​​ភាព​​​ស្ងប់​​​ស្ងាត់​​​សិន​​​ ហើយ​​​យើង​​​នឹង​​​ត្រឡប់​​ទៅ​​​​វិញ​​​។ ប៉ុន្តែ​​​ប្រសិន​​​បើ​​​ខ្ញុំ​​​ត្រឡប់​​​ទៅ​​​​ធ្វើការ​​​នៅ​​​ថៃ​​​ម្ដ​​​ង​​​ទៀត​​​ ខ្ញុំ​​​ត្រូវ​​​ធ្វើ​​​លិខិត​​​ស្នាម​​​”។

នៅពេល​​​លោក អ៊ូ និយាយ​​​ អ្នក​​​ស្រី ឈី ណាល់ បាន​​​ឲ្យ​​​ទារក​​​របស់គាត់​​​ផឹក​​​ទឹក​​​ក្រូច​​​ដែល​​​ទើប​​​​​ទទួល​បាន​​ពី​​​បុគ្គលិក​​​ផ្ដល់​​​ជំនួយ​​​។ ប្ដី​​​ប្រពន្ធនេះហាក់ដូច​​​ជា​​​​​​ស្ងាត់​ស្ងៀម​​ ថ្វីបើ​​​ទើប​​​តែ​​​ចុះចេញពី​​​រថយន្ត​​​នគរ​​​បាល​​​អន្តោ​​​ប្រវេសន៍​​​ថៃ​​​ដូច​​​ទ្រុងញាត់​​​មនុស្សចូល​​​ប្រហែល​​​៥០​​​នាក់​​​។ អ្នកស្រី​​​ ណាល់ បាន​​​និយាយ​​​ថា “យើង​​​ប្ដូរ​​​វេន​​​គ្នា​​​ព​កូន​​​”។

ប្ដីប្រពន្ធ​​​នេះ​​​បាន​​​ចាក​​​ចេញ​​​ពីការ​​​ងារ​​​ដោយ​​​ស្ម័គ្រ​​​ចិត្ត ដោយធ្វើ​​​ដំណើរ​​​តាម​​​រថភ្លើង​​​រយ​​​ៈ​​​ពេល​​​ពីរ​​​ម៉ោង​​​មុនពេល​​​ពួកគេ​​​ជួប​​​ទាហាន​​​ពេល​​​ចុះ​​​ចេញ​​​ពីរថយន្ត​​​ហើយ​​​បាន​​​ចាប់​​​ពួកគេ​​​ជាមួយ​​​អ្នក​​​ផ្សេង​​​ទៀត​​​។ នៅពេល​​​ពួកគេ​​​មក​​​ដល់​​​ប៉ោយ​​​ប៉ែត ពួក​​​គេ​​​បា​​​ន​​​ចំណាយពេល​​​ជិត​​​៩ម៉ោង​​​នៅ​​​ក្នុង​រថយន្ត​​​​ទួរីស​​​។ អ្នកស្រី​​​ ណាល់ បាននិយាយ​​​ថា ” ពីដំបូង​​​ពួកគេ​​​មិន​​​បាន​​​ចាប់​​​ខ្លួន​​​យើង​​​ទេ ប៉ុន្តែ​​​យើង​​​ខ្លាច អ៊ីចឹង​​​ហើយ​​​ទើ​​​បពួកយើង​​​ត្រឡប់មក​​​វិញ​​​”។

ការ​​​ធ្វើ​​​ដំណើរ​​​រយៈពេល​​​យូរ​​​នេះ​​​បាន​​​ធ្វើ​​​ឲ្យ​​​ប៉ះពាល់​​​ដល់​​​មនុស្ស​​​ជាច្រើន​​​។ នៅឯ​​​គ្លីនិក​​​បណ្ដោះ​​​អាសន្ន​​​មួយ​​​ដែល​​​ក្រសួង​​​សុខាភិបាល​​បាន​​​បង្កើតឡើង គិលានុបដ្ឋាក​​​ និង​​​វេជ្ជបណ្ឌិត​​​បាន​​​ព្យាបាល​​​កម្មករ​​​ចំណាក​​​ស្រុក​​​ដែល​​​មាន​​​អារម្មណ៍វិល​​​មុខ​​​ និង​​​អស់​​​កម្លាំង​​​ចូល​​​មកជា​​​បន្ត​​​បន្ទាប់​​​។

លោកវេជ្ជបណ្ឌិត​​​ លាង ឡេនីន បាន​​​និយាយ​​​ថា “ចាប់​​​តាំង​​​ពីយើង​​​បាន​​​បង្កើត​កន្លែង​​​ព្យាបាល​​​​​កាលពី​​​ថ្ងៃ​​​ទី១០ ខែមិថុនា មនុស្ស​​​ប្រហែល​​​២.០០០​​​នាក់​​​បាន​​​ចូល​​​មក​​​ពិនិត្យ​​​និង​​​ព្យាបាល​​​ជំងឺ។ នៅពេល​​​ដែល​​​ពួកគេ​​​មិនមាន​​​អ្វីហូប​​​ ដោយសារ​​​ពួកគេ​​​ត្រូវ​​​រង់​​​ចាំរយៈពេល​​​យូរ​​​នោះ ពួកគេ​​​មាន​​​អារម្មណ៍​​​វិល​​​មុខ​​​”។ លោក​​​បាន​​​បន្ត​​​ថា មនុស្ស​​​ជាច្រើន​​​អត់​​​មាន​​​អាហារ​​​ហូប​​​មួយ​​​ថ្ងៃ​​​ឬពីរ​​​ថ្ងៃ​​​មក​​​ហើយ។ “អ្នក​​​ខ្លះ​​​មក​​​ទាំង​​​សន្លប់ ពីព្រោះពួកគេ​​​មិន​​​បាន​​​ហូបអ្វី​​​បីថ្ងៃ​​​មក​​​ហើយ”។ ដោយ​​​ចំនួនអ្នក​​​វិល​​​ត្រឡប់​​​បាន​​​ធ្លាក់​​​ចុះ​​​ អ្នក​​​រង់ចាំនៅ​​​ទឹក​​​ដី​​​ខ្មែរ​​​បាន​​​ថយចុះ​​​ ហើយ​​​អ្នក​​​ជំងឺ​​​ក៏បា​ន​ថយ​​​ចុះ​​​ដែរ​​​។

គាត់​​​បាននិយាយ​​​ថា “ឥឡូវ​​​នេះ​​​រថយន្ត​​​កំពុង​​​ចត​​​រង​​​់ចាំ ដូច្នេះពួកគេ​​​អាច​​​បន្ត​​​ដំណើរ​​​បាន​​​លឿន។ ប្រសិន​​​បើ​​​មិន​​​ដូច្នេះទេ យើ​​​ង​​​មាន​​​មនុស្ស​​​កាន់​​​តែ​​​ច្រើន​​​នៅទីនេះ។ យើង​​​បាន​​​ព្យាបាល​​​មនុស្ស​​​២.០០០​​​នាក់​​​ក្នុង​​​រយៈ​​​េពល​​​ប៉ុន្មាន​​​ថ្ងៃនេះ ពីព្រោះពួកគេ​​​ប្រញាប់​​​ទៅផ្ទះ​​​”៕ គឹមហឿន​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

 

© 2022, ខេមបូឌា ដេលី. All rights reserved. No part of this article may be reproduced in print, electronically, broadcast, rewritten or redistributed without written permission.

អត្ថបទទាក់ទង

អត្ថបទអានច្រើន

សេចក្ដីរាយការណ៍ពិសេស