28 C
Phnom Penh

ពលរដ្ឋ​ត្រូវ​គេ​បណ្តេញ​ចេញ​ចុះ​កិច្ចព្រមព្រៀង​ទទួល​សំណង​ដែល​ពួកគេ​មិន​អាច​អាន​បាន​និង​គ្មាន​មេធាវី

ដោយ ឌឹ ខេមបូឌា ដេលី

បទវិភាគ

គ្រួសារ​មួយ​ចំនួន​ដែល​ពាក់ព័ន្ធ​ក្នុង​ជម្លោះ​ដីធ្លី​ដ៏​អូស​បន្លាយ​ជាមួយ​ក្រុមហ៊ុន​ចម្ការ​អំពៅ​២​កន្លែង​របស់​ថៃ​ក្នុង​ខេត្ត​កោះកុង និយាយ​ថា ពួកគេ​បាន​រង​គំនាប​កាលពី​ចុង​សប្តាហ៍​ឲ្យ​ចុះ​ហត្ថលេខា​កិច្ច​ព្រមព្រៀង​ទទួល​សំណង​ជាមួយ​ក្រុមហ៊ុន គឺ​ជា​កិច្ចព្រមព្រៀង​ដែល​ពួកគេ​មិន​ចេះ​អាន ត្បិត​កិច្ចព្រមព្រៀង​ទាំងនោះ​សរសេរ​ជា​ភាសា​ថៃ ហើយ​ក៏​គ្មាន​មេធាវី​របស់​ខ្លួន​ចូលរួម​ទៀតផង។

ក្រុម​សិទ្ធិ​មនុស្ស​បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា ប្រជាពលរដ្ឋ​ជាង​៤០០​គ្រួសារ​បាន​បាត់បង់​ផ្ទះ​សំបែង ឬ​ស្រែ​ចម្ការ​របស់​ខ្លួន ចាប់តាំងពី​ចម្ការ​អំពៅ​ទាំង​នេះ​បង្កើត​ឡើង​កាលពី​ឆ្នាំ​២០០៦ ហើយ​ធ្វើ​ឲ្យ​ពួកគេ​ធ្លាក់ខ្លួន​ជាប់​បំណុល និង​ត្រូវ​ឲ្យ​កូនៗ​របស់​ខ្លួន​ឈប់​រៀន​ទៀតផង។

កាលពី​ថ្ងៃ​សៅរ៍ ប្រជាពលរដ្ឋ​១៨​គ្រួសារ​បាន​ទទួល​ប្រាក់២.០០០​ដុល្លារ​ក្នុង​មួយ​គ្រួសារ​ពី​ក្រុមហ៊ុន​ចម្ការ​អំពៅ​ទាំងនោះ បន្ទាប់​មក​បាន​ចុះ​ហត្ថលេខា​លើ​ឯកសារ​ដែល​សរសេរ​ជា​ភាសា​ថៃ ដែល​ពួកគាត់​និយាយ​ថា ពួកគាត់​មិន​អាច​យល់​បាន ហើយ​គេ​មិន​បាន​ពន្យល់​ពួកគាត់​ឡើយ។ ប្រជា​ពលរដ្ឋ​៥​គ្រួសារ​ក្នុង​ចំណោម​នោះ​ស្ថិត​ក្នុង​ចំណោម​២០០​គ្រួសារ​ដែល​ពាក់ព័ន្ធ​ក្នុងបណ្តឹង​ក្តីរួម ដែល​ប្តឹង​នៅ​ទីក្រុង​ឡុង ប្រឆាំង​ក្រុមហ៊ុន​របស់​អង់គ្លេស​និង​អាមេរិក ដែល​បាន​ទិញ​ស្ករ​ស​ពី​ក្រុមហ៊ុន​ចម្ការ​អំពៅ​ទាំង២​រយៈ​ពេល​២​ឆ្នាំ គឺ​ក្រុមហ៊ុន Tate & Lyle Industries នៅ​អង់គ្លេស និង​ក្រុមហ៊ុន T&L Sugar នៅ​អាមេរិក។

លោក ឈុន គួង ដែល​និយាយ​ថា លោក​បាន​បាត់បង់​ដី​៨​ហិកតា​ទៅលើ​ចម្ការ​ទាំង​២ ជា​ភាគី​មួយ​ក្នុង​ចំណោម​២០០​ភាគីក្នុង​រឿង​ក្តី​នៅ​ទីក្រុង​ឡុង ដែល​បាន​ទទួល​យក​ប្រាក់​កាលពី​ថ្ងៃ​សៅរ៍។

នៅពេល​ទាក់ទង​កាលពី​ម្សិលមិញ លោក គួង បាន​និយាយ​ថា លោក​ជឿ​ថា ប្រាក់​២.០០០​ដុល្លារ​នេះ​គឺ​គ្រាន់តែ​ជា​ប្រាក់​ថ្លៃ​ដី​ដែល​លោក​បាន​បាត់​បង់​ប៉ុណ្ណោះ ហើយ​ថា​លោក​មិន​បាន​បោះបង់​ការ​ទាមទារ​សំណងពី​ក្រុមហ៊ុន​អង់គ្លេស និង​ក្រុមហ៊ុន​អាមេរិក ដែល​បាន​ទិញ​ស្ករ​ស​ដែល​បាន​ដាំ​លើដីនោះ​ទេ។ ប៉ុន្តែ លោក​បាន​ទទួល​ស្គាល់​ថា លោក​មិន​ដឹង​ថា ឯកសារ​ដែល​លោក​បាន​ចុះ​ហត្ថលេខា​នោះ មាន​ខ្លឹមសារ​ពិតប្រាកដ​យ៉ាងណា​ទេ។

លោក​បាន​និយាយ​កាលពី​ម្សិលមិញ​ថា “ក្រុមហ៊ុន​បាន​ឲ្យ​ខ្ញុំ​នូវ​ស្រោម​សំបុត្រ​មួយ​មាន​លុយ​ក្នុង​នោះ បន្ទាប់ពី​ខ្ញុំ​បាន​រាប់​រួច គេ​ឲ្យ​ឯកសារ​មក​ខ្ញុំ​ចុះ​ហត្ថលេខា។ ខ្ញុំ​បាន​ចុះ​ហត្ថលេខា បើទោះជា​វា​ជា​ភាសា​ថៃ ហើយ​ខ្ញុំ​មិន​ដឹង​ថា វា​មាន​ន័យ​យ៉ាង​ម៉េច​ទេ​ក្តី”។

លោក គួង ដែល​ជា​មន្ត្រី​នគរបាល​មូលដ្ឋាន​ម្នាក់ បាន​និយាយ​ថា មេ​របស់​គាត់​បាន​ដាក់​សម្ពាធ​លើ​គាត់​ឲ្យ​ទទួល​យក​ប្រាក់​និង​ចុះ​ហត្ថលេខា។

លោក​បាន​និយាយ​ថា “ខ្ញុំ​បាន​ទទួល​យក​សំណង ពីព្រោះ​ខ្ញុំ​ធ្វើការ​នៅ​អធិការ​ដ្ឋាន​នគរបាល​ស្រុក ហើយ​មេ​របស់​ខ្ញុំ​បង្ខំ​ខ្ញុំ​ឲ្យ​ទទួល​យក។ ខ្ញុំ​ពិបាក​ពន្យល់​ណាស់ ប៉ុន្តែ​លោក​គួរ​យល់​ថា​វា​បែប​ណា​ហើយ ពេល​លោក​ធ្វើការ​ឲ្យ​នរណា​ម្នាក់ ហើយ​លោក​មាន​បញ្ហា​ជាមួយ​គេនោះ”។

លោក អិុត គង់ ដែល​ប្រាប់​ថា លោក​បាន​បាត់បង់​ដី​១០​ហិកតា បាន​និយាយ​ថា លោក​ក៏​បាន​ទទួល​យក​លុយ​និង​ចុះ​ហត្ថលេខា​លើ​ឯកសារ​ជា​ភាសា​ថៃ ដែល​ក្រុមហ៊ុន​បាន​ដាក់​នៅ​មុខ​លោក ដោយ​គ្មាន​ការ​បកប្រែ ឬ​ការ​ពន្យល់​ពី​ខ្លឹមសារ​ដែរ។

លោក​បាន​ឲ្យ​ដឹង​ទៀតថា “កាលពី​ម្សិលមិញ ខ្ញុំ​បាន​ទទួល​យក​លុយ​ពី​ក្រុមហ៊ុន​នេះ ពីព្រោះ​គ្រួសារ​របស់​ខ្ញុំ​អស់​លុយ​ចាយ​ហើយ”។ ប្រជាពលរដ្ឋ​ជាច្រើន​គ្រួសារ​ទៀត​មិន​ទទួល​បាន​ឯកសារ​ដែល​ពួកគេ​បាន​ចុះ​ហត្ថលេខា​ហើយ​នោះ​ទេ។

លោក ថាណានុត ទួប្រាខន ជា​អ្នក​គ្រប់គ្រង​ម្នាក់​របស់​ក្រុមហ៊ុន​មួយ​ដែល​បាន​ចូលរួម​ក្នុង​ការ​ប្រគល់​ប្រាក់​កាលពី​ថ្ងៃ​សៅរ៍ នៅ​ការិយាល័យ​ក្រុមហ៊ុន​ក្នុង​ខេត្ត​កោះកុង ដំបូង​ឡើយ​បាន​ប្រាប់​អ្នក​កាសែត​ម្នាក់​កាលពី​ម្សិលមិញ​ថា ឯកសារ​ផ្តល់​ឲ្យ​មិនមែន​សុទ្ធតែ​ជា​ភាសា​ថៃ​ទេ ប៉ុន្តែ​ក៏​មាន​ជា​ភាសា​ខ្មែរ​និង​អង់គ្លេស​ដែរ។

ទោះជា​យ៉ាង​នេះ​ក្តី នៅ​ពេល​​ប្រាប់​ថា អ្នក​ភូមិ​ដែល​បាន​ទទួល​យក​លុយ បាន​អះអាង​ផ្សេង​ពី​នេះ​វិញ​នោះ ទើប​លោក ថាណានុត បាន​និយាយ​ថា លោក​លែង​ប្រាកដ​ហើយ​អញ្ចឹង។

លោក​បាន​និយាយ​ថា “ខ្ញុំ​មិន​ប្រាកដ ថាតើ​ឯកសារ​ទាំង​នោះ​ជា​ភាសា​ថៃ អង់គ្លេស ឬ ​ខ្មែរ​ទេ ពីព្រោះ ខ្ញុំ​មិន​បាន​នៅ​ជិត​ប្រជាជន​ដែល​បាន​ចុះ​ហត្ថលេខា​លើ​ឯកសារ​ទាំង​នោះ”។ លោក ថាណានុត មិន​បាន​ឲ្យ​ដឹងថា ឯកសារ​អ្វី​ដែល​លោក​លើក​មក​និយាយ​នេះ​ទេ។

បន្ទាប់ពី​ការ​ចុះ​ហត្ថលេខា ប្រជាពលរដ្ឋ​ជាង​១០០​គ្រួសារ​ដែលមិន​យល់​ស្រប​តាម​ការ​ប្រឹងប្រែង​ចុង​ក្រោយ​របស់​ក្រុមហ៊ុន​ក្នុង​ការ​ដោះស្រាយ​ជម្លោះ​ដ៏​រ៉ាំរ៉ៃ​នេះ បាន​តវ៉ា​នៅ​មុខ​ការិយាល័យ​ឃុំ​របស់​ខ្លួន ស្នើ​សុំ​ជំនួយ​ពី​រដ្ឋាភិបាល។

អាន ហាយ៉ា ជា​តំណាង​គ្រួសារ​ប្រជាពលរដ្ឋ​និង​ជា​ភាគី​មួយ​ក្នុង​រឿងក្តី​នេះ​នៅ​ទីក្រុង​ឡុង​បាន​និយាយ​ថា “ប្រជាពលរដ្ឋ​បាន​តវ៉ា​ដើម្បី​បង្ហាញ​ថា ពួកគាត់​មិន​ចង់​បាន​លុយ​ទេ ពួកគាត់​ចង់​បាន​ដីធ្លី​របស់​ខ្លួន​មក​វិញ ដើម្បី​ពួកគាត់​អាច​ធ្វើ​ស្រែ​ចម្ការ​បាន”។

យោងតាម​ឯកសារ​ទទួល​បាន​កាលពី​ម្សិលមិញ ក្រុមហ៊ុន​ច្បាប់​អង់គ្លេស​ដែល​តំណាង​ឲ្យ​ប្រជាពលរដ្ឋ​២០០​គ្រួសារ គឺ​ក្រុមហ៊ុន Leigh Day បាន​ស្នើ​ឲ្យ​ក្រុមហ៊ុន​ចម្ការ​អំពៅ​ទាំង​នេះ​ផ្អាក​ការ​ប្រជុំ​នៅ​ថ្ងៃ​សៅរ៍​ជាមួយ​កូនក្តី​របស់​ខ្លួន បន្ទាប់ពី​ដឹង​ផែនការ​របស់​ពួកគេ។

ក្នុង​លិខិត​ជាច្រើន​ចុះ​ថ្ងៃ​ទី​១២​ខែតុលា លោក ថាណាកន ប៊ូរិនតារាឆាត អគ្គនាយក​ក្រុមហ៊ុន​ចម្ការ​អំពៅ បាន​អញ្ជើញ​សហភាព​អឺរ៉ុប និង​អង្គការ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​ជាច្រើន​មក​ពិនិត្យ​ការ​ប្រគល់​ប្រាក់​សំណង​នៅ​ថ្ងៃ​សៅរ៍។

កាលពី​ថ្ងៃ​ទី​២០​ខែ​តុលា ក្រុមហ៊ុន ឡេហ៍ ដេ បាន​ផ្ញើ​លិខិត​មួយ​ច្បាប់​ទៅ​លោក ថាណាកន ស្នើ​ឲ្យ​លោក​ផ្អាក​សិន ដើម្បី​ឲ្យ​ក្រុមហ៊ុន​ច្បាប់​ និង​មជ្ឈ​មណ្ឌល​អប់រំ​ច្បាប់​សម្រាប់​សហ​គមន៍​(CLEC) ជា​អង្គការ​មិនមែន​រដ្ឋាភិបាល​ក្នុង​ស្រុក​ដែល​ជួយ​គ្រួសារ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ទាំងនេះ អាច​ពិគ្រោះ​ជាមួយ​និង​ផ្តល់​យោបល់​កូន​ក្តី​របស់​ខ្លួន​ជាមុន​សិន។

ក្រុមហ៊ុន​ច្បាប់​​នេះ​ឲ្យ​ដឹង​ក្នុង​លិខិត​នោះ​ថា “ទាំង CLEC ទាំង ឡេហ៍ ដេ មិន​បាន​ទទួល​ការ​ជូន​ដំណឹង​អំពី​ការ​ប្រជុំ​នេះ​ទេ។ ជា​ការ​សំខាន់ណាស់​ដែល​កូនក្តី​របស់​យើង​មាន​ឱកាស​ស្វែង​រក​យោបល់​សមរម្យ​ទាក់ទិន​នឹង​សំណើ​ណាមួយ​ដែល​អ្នក​បាន​ស្នើ​ឡើង។ ផ្អែក​លើ​មូលដ្ឋាន​នេះ យើង​ចាត់ទុក​ថា ការ​ប្រជុំ​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​២៥​ខែ​តុលា គួរ​ផ្អាក​សិន”។

ប៉ុន្តែ លោក ថាណានុត អ្នក​គ្រប់គ្រង​ក្រុមហ៊ុន​ចម្ការ​អំពៅ បាន​និយាយ​ថា ការ​ប្រជុំ​នេះ​ត្រូវតែ​ធ្វើ ព្រោះថា ក្រុមហ៊ុន KSL របស់​ថៃ​ចង់​បាន​អ្នក​បញ្ជា​ទិញ​អង់គ្លេស​វិញ​ខ្លាំង​ណាស់ ហើយ​សង្ឃឹម​ថា នឹង​ដោះស្រាយ​ជាមួយ​គ្រួសារ​ដែល​នៅ​សេសសល់​ក្នុង​រយៈ​ពេល​៣​ខែ។

យោងតាម​តួលេខ​ពាណិជ្ជកម្ម​ចុងក្រោយ​របស់​សហភាព​អឺរ៉ុប​ឲ្យ​ដឹង​ថា ភាគច្រើន​បំផុត​នៃ​ស្ករស​ពី​ក្រុមហ៊ុន​ចម្ការ​អំពៅ​នេះ​លក់​ទៅ​បណ្តា​ប្រទេស​អឺរ៉ុប​ផ្សេងទៀត។

កាលពី​ថ្ងៃ​សៅរ៍ សហភាព​អឺរ៉ុប ដែល​បាន​បញ្ជូន​មន្ត្រី​មួយ​រូប​ដើម្បីពិនិត្យ​ការ​ប្រគល់​ប្រាក់​សំណង បាន​និយាយ​ថា គ្រួសារ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ទាំង​នោះ​គួរ​មាន​ឱកាស​និយាយ​ទៅ​កាន់​អ្នក​តំណាង​របស់​ខ្លួន និង​យល់​កិច្ច​ព្រមព្រៀង​ណាមួយ ដែល​ពួកគាត់​អាច​ធ្វើ​ជាមួយ​ក្រុមហ៊ុន​មុន​ពេល​ប្រគល់​ប្រាក់​ថែមទៀត។

ការិយាល័យ​ប្រចាំ​ប្រទេស​របស់​សហភាព​អឺរ៉ុប​បាន​ឲ្យ​ដឹង​ក្នុង​ការ​ថ្លែង​មួយ​ថា “ការ​ប្រឹងប្រែង​ណាមួួយ​ក្នុង​ការ​ស្វែង​រក​ដំណោះស្រាយ ចាំបាច់​ត្រូវ​ធ្វើ​តាម​រយៈ​ការ​ចរចា​ដោយ​ផ្ទាល់​និង​តម្លា​ភាព​ជាមួយ​សហគមន៍​និង​តំណាង​របស់​ពួកគាត់”។

“សហគមន៍​ដែល​រងផល​ប៉ះពាល់​ទាំងអស់​ត្រូវតែ​អាច​ទទួល​បាន​ការ​យល់​ដឹង​ត្រឹមត្រូវ​នូវ​អ្វី​ដែល​គេ​ផ្តល់​ឲ្យ សុំ​យោបល់​ពី​ដៃគូ​របស់​ខ្លួន និង​ធ្វើ​ការ​សម្រេច​ចិត្ត​ដោយ​ត្រឹមត្រូវ។ ទាល់តែ​មាន​ការ​ចូលរួម​សកម្ម​របស់​ពួកគាត់​ ទើប​មាន​ដំណោះស្រាយ​អចិន្ត្រៃយ៍​ទៅ​នឹង​ស្ថានការណ៍ ដែល​ជាទី​ពេញ​ចិត្ត​សម្រាប់​គ្រប់​ភាគី​ទាំងអស់ អាច​ទទួល​យក​បាន”៕មានិត

 

© 2022, ខេមបូឌា ដេលី. All rights reserved. No part of this article may be reproduced in print, electronically, broadcast, rewritten or redistributed without written permission.

អត្ថបទទាក់ទង

អត្ថបទអានច្រើន

សេចក្ដីរាយការណ៍ពិសេស