26 C
Phnom Penh

ក្រុម​សិទ្ធិ​មនុស្ស​ស្នើ​សុំ​រដ្ឋាភិបាល​បញ្ចេញ​តួលេខ​ដីធ្លី​ពិត​ប្រាកដ

ដោយ ឌឹ ខេមបូឌា ដេលី

បទវិភាគ

យោងតាម​អង្គការ​សិទ្ធិ​មនុស្ស លីកាដូ បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា ក្រុមហ៊ុន​យ៉ាង​ហោច​ណាស់​២៧២​ជា​ម្ចាស់​ចម្ការ​គ្រប​ដណ្តប់​លើ​ផ្ទៃ​ដី​ប្រហែល​២,១៤​លាន​ហិកតា​នៅ​ទូទាំង​ប្រទេស គឺ​ច្រើន​ជាង​ពេល​ដែល​លោក​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន បាន​បញ្ឈប់​ការ​ផ្តល់​សម្បទាន​ដី​សេដ្ឋកិច្ច​ថ្មី (ELCs) កាលពី​បី​ឆ្នាំ​មុន និង​ទោះបី​ជា​មាន​ការ​លុប​ចោល​ដី​សម្បទាន​ជា​បន្ត​បន្ទាប់​នា​ពេល​ថ្មីៗ​ក៏ដោយ។LandConMap

អង្គការ​លីកាដូ បាន​ចេញ​តួលេខ​នេះ​កាលពី​ថ្ងៃ​ច័ន្ទ រួម​ជាមួយ​នឹង​ចំនួន​ប្រទេស ដែល​ក្រុមហ៊ុន​មក និង​ដំណាំ​ដែល​គេ​កំពុង​ដាំ​ដុះ ដើម្បី​ជំរុញ​ឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល​ប្រាប់​សាធារណជន​ឲ្យ​ដឹង​ចំនួន​ពេញលេញ​នៃ​អ្វី​ដែល​ជា​មុខ​ជំនួញ​មិន​ច្បាស់​នោះ។

រដ្ឋាភិបាល​សរសើរ​ការ​ផ្តល់​សម្បទាន​ដី​សេដ្ឋកិច្ច​ ថា​ជា​សសរ​គ្រឹះ​មួយ​នៃ​ការ​អភិវឌ្ឍ​សេដ្ឋកិច្ច​របស់​ប្រទេស ដែល​នាំ​មក​នូវ​ការងារ​ជាច្រើន​ដល់​សហគមន៍​ជនបទ និង​ដាំ​កៅស៊ូ​និង​អំពៅ ដែល​ពិភព​លោក​ចង់​ទិញ។

ក៏​ប៉ុន្តែ អង្គការ​ក្រៅ​រដ្ឋាភិបាល​បន្ទោស​ការ​ផ្តល់​សម្បទាន​ដី​សេដ្ឋកិច្ច​ទាំង​នោះ​ចំពោះ​ការ​ធ្វើ​ឲ្យ​មាន​ការ​រំលោភ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​មួយ​ចំនួន​ក្នុង​ចំណោម​ការ​រំលោភ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​អាក្រក់​បំផុត​និង​ទូទៅ​បំផុត​នៅ​ប្រទេស​កម្ពុជា។ ពួកគេ​ដាក់​កំហុស​លើ​សម្បទាន​ដី​សេដ្ឋកិច្ច ដែល​មាន​ទំហំ​ជាង​ពាក់​កណ្តាល​នៃ​ផ្ទៃ​ដី​ដែល​អាច​ដាំ​ដំណាំ​បាន ចំពោះ​ការ​បណ្តេញ​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​រាប់​ពាន់​គ្រួសារ​ចេញពី​ស្រែ​ចម្ការ និង​ធ្លាក់​ក្នុង​ភាព​ក្រីក្រ បង្ក​ឲ្យ​មាន​ការ​តវ៉ា​ដែល​ប៉ូលិស​និង​ទាហាន​បាន​បង្ក្រាប​ដោយ​ប្រើ​កម្លាំង​បណ្តាល​ឲ្យ​បាត់បង់​ជីវិត​មនុស្ស បំផ្លាញ​ព្រៃ​ឈើ​របស់​ប្រទេស និង​បំពាន​ច្បាប់​ជា​បន្ត​បន្ទាប់។

ពួកគេ​ក៏​ចោទ​រដ្ឋាភិបាល​ថា​បាន​លាក់​ទំហំ​ពេញលេញ​នៃ​ចំនួន​សម្បទាន​ដីសេដ្ឋ​កិច្ច​ដែរ។

លោក​​​ស្រី ណាលី ពីឡូក នាយក​​អង្គការ​​​លីកាដូ បាន​ឲ្យ​ដឹង​ក្នុង​សេចក្តី​ថ្លែងការណ៍​មួយ​កាលពី​ថ្ងៃ​ច័ន្ទ​ថា “សម្បទាន​ទំហំ​ធំ​​មាន​កំណត់ត្រា​កន្លង​មក​ថា​បំផ្លាញ​ការ​រស់​នៅ​និង​ធនធាន​ធម្មជាតិ ព្រមទាំង​មាន​ផល​ប៉ះពាល់​អវិជ្ជមាន​លើ​គម្រោង​អភិវឌ្ឍន៍​ទៀត​ផង។ ប្រសិនបើ​រដ្ឋាភិបាល​ប្រាកដ​ជា​ចង់​ធ្វើ​ឲ្យ​គោល​នយោបាយ​របស់​ខ្លួន​អំពី​ដីធ្លី​ប្រសើរ​ឡើង​មែន រដ្ឋាភិបាល​ត្រូវ​តែ​ប្តេជ្ញា​ខ្លួន​ឯង​ឲ្យ​មាន​តម្លាភាព​ពេញលេញ​ក្នុង​ការ​ដោះស្រាយ។ ពលរដ្ឋ​កម្ពុជា​មាន​សិទ្ធិ និង​ត្រូវ​ដឹង​នរណា​ដែល​កាន់កាប់​ផ្ទៃ​ដី​នៅ​ជាប់​ផ្ទះ​របស់​ពួកគេ”។

អង្គការ​លីកាដូ​និយាយ​ថា ក្រសួង​កសិកម្ម ដែល​ផ្តល់​សម្បទាន​ដី​សេដ្ឋកិច្ច​ច្រើន​បំផុត អះអាង​ថា បញ្ជី​ដី​នោះ​មិន​ពេញលេញ និង​មិន​មាន​បច្ចុប្បន្ន​ភាព​ទេ។ អង្គការ​នេះ​និយាយ​ថា ក្រសួង​បរិស្ថាន ដែល​ផ្តល់​សម្បទាន​ដី​ផ្សេង​ទៀត កាន់តែ​មិន​សូវ​បញ្ចេញ​ឲ្យ​ដឹង​ចំនួន​សម្បទាន​សរុប និង​ចំនួន​ដី​ជួល និង​គ្មាន​សេចក្តី​លម្អិត​ផ្សេងទៀត​ឡើយ។ ក្នុង​ចំណោម​ក្រុមហ៊ុន​១១៣​ដែល​ក្រសួង​បរិស្ថាន​បាន​និយាយ​ថា មាន​សម្បទាន​ដី​សកម្ម​ក្រោម​ដែន​សមត្ថកិច្ច​របស់​ខ្លួន​គិត​ត្រឹម​ខែ​ធ្នូ​នោះ លីកាដូ​និយាយ​ថា ខ្លួន​អាច​បញ្ជាក់​បាន​ត្រឹមតែ​៧៣​ក្រុមហ៊ុន​ប៉ុណ្ណោះ។

អង្គការ​នេះ​និយាយ​ថា ខ្លួន​បាន​បង្ហាញ​តួលេខ​ចុងក្រោយ​ដែល​ប្រើ​វិបសាយ​របស់​ក្រសួង​កសិកម្ម ការ​ជូន​ដំណឹង​ជាផ្លូវ​ការ​បោះផ្សាយ​ក្នុង​សៀវភៅ​ព្រះរាជកិច្ច និង​ការ​ចុះ​ពិនិត្យ​ផ្ទាល់​ដល់​ទីកន្លែង។ អង្គការ​នេះ​ទទួល​ស្គាល់​ថា ទិន្នន័យ​របស់​ខ្លួន​មិន​ពេញលេញ ហើយ​ជួនកាល​អាច​ខុស។

លោក​ស្រី ពីឡូក បាន​ឲ្យ​ដឹង​តាម​រយៈ​សារ​អេឡិកត្រូនិក​ថា “ភាព​មិន​ច្បាស់​លាស់​ជាទូទៅ​នៃ​ការ​ដោះស្រាយ​សម្បទាន​ដី ព្រមទាំង​កង្វះ​ការ​បញ្ចេញ​ឲ្យ​ដឹង​ដែល​អាច​រក​បាន​​និង​ជា​លក្ខណៈ​ប្រព័ន្ធ​ដោយ​រដ្ឋាភិបាល ប្រាកដជា​នាំ​ឲ្យ​មាន​ភាព​មិន​ត្រឹម​ត្រូវ​ដោយ​​អង្គការ​ដែល​ប៉ុនប៉ង​បង្ហាញ​វិស័យ​នេះ​ឲ្យ​ច្បាស់លាស់”។

“ដូច្នេះ​ហើយ យើង​ជឿ​ថា ការ​ផ្សព្វផ្សាយ​នៅ​ថ្ងៃ​នេះ​មិន​អាច​និង​មិន​គួរ​ជា​ការ​ជំនួស​ទិន្នន័យ​ផ្ទាល់​របស់​រដ្ឋាភិបាល​ទេ ហើយ​យើង​អំពាវនាវ​ដល់​ក្រសួង​ពាក់ព័ន្ធ​ឲ្យ​មាន​តម្លាភាព​ពេញលេញ​អំពី​ដី​សម្បទាន”។

អ្នក​នាំពាក្យ​ក្រសួង​បរិស្ថាន​មិន​អាច​ទាក់ទង​សុំ​ការ​អត្ថាធិប្បាយ​បាន​ទេ។

នៅ​ក្រសួង​កសិកម្ម លោក អៀង សុផល្លែត អនុរដ្ឋលេខាធិការ បាន​មាន​ប្រសាសន៍​ថា បញ្ជី​នៅ​លើ​អីុនធឺណិត​របស់​ក្រសួង​ជា​កិច្ចការ​កំពុង​ដំណើរ​ការ ហើយ​មិន​ទាន់​ធ្វើ​បច្ចុប្បន្ន​ភាព​ទេ ពីព្រោះ​ការ​ពិនិត្យ​សម្បទាន​ដី​ឡើង​វិញ​​ដែល​បញ្ជា​ដោយ​លោក ហ៊ុន សែន កាលពី​ឆ្នាំ​២០១២ កំពុងតែ​ធ្វើ​នៅ​ឡើយ។

លោក​បាន​មាន​ប្រសាសន៍​ថា “យើង​បាន​ធ្វើ​បច្ចុប្បន្ន​ភាព​ព័ត៌មាន​ចំពោះ​ក្រុមហ៊ុន​ជាច្រើន ដែល​មិន​បាន​អនុវត្ត​កិច្ច​សន្យា​របស់​ខ្លួន ឬ​មិន​ធ្វើ​តាម​ច្បាប់ ហើយ​យើង​នឹង​ដក​សម្បទាន​ទាំង​នោះ​​ប្រគល់​ឲ្យ​រដ្ឋ​វិញ។

លោក សុផល្លែត មាន​ប្រសាសន៍​ថា សម្បទាន​ដី​សេដ្ឋកិច្ច បាន​រក​ប្រាក់​ឲ្យ​ក្រសួង​ជាង​មួយ​លាន​ដុល្លារ​នៅ​ឆ្នាំ​កន្លង​មក ប៉ុន្តែ​លោក​បាន​និយាយ​ថា លោក​មិន​អាច​ជាក់លាក់​ជាង​នេះ​ទេ ពីព្រោះ​ការ​ពិនិត្យ​សើរើ​ឡើង​វិញ​នេះ​មិន​ទាន់​ចប់​សព្វគ្រប់​នៅ​ឡើយ។

ទាំង​ក្រសួង​កសិកម្ម ទាំង​ក្រសួង​បរិស្ថាន នា​ពេល​ថ្មីៗ​នេះ​បាន​រៀបចំ​សន្និសីទ​ព័ត៌មាន​ដើម្បី​ប្រកាស​ឲ្យ​ដឹង​ថា សម្បទាន​មួយ​ចំនួន​ត្រូវ​បាន​ដកហូត​មក​វិញ​ពីព្រោះ​មិន​បាន​បំពេញ​តាម​លក្ខខណ្ឌ​នៃ​កិច្ចសន្យា​របស់​ខ្លួន​ជាមួយ​រដ្ឋាភិបាល ដែល​ជា​ផ្នែក​មួយ​នៃ​ការ​សើរើ​ដី​សម្បទាន ដែល​លោក​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី​បាន​បញ្ជា ពេល​ដែល​លោក​បញ្ចប់​សម្បទាន​ដី​សេដ្ឋកិច្ច​ថ្មី​នៅ​ខែ​ឧសភា​ឆ្នាំ​២០១២។ ប៉ុន្តែ ក្រសួង​ទាំង​ពីរ​នឹង​មិន​បញ្ចេញ​ឲ្យ​ដឹង​នូវ​ការ​ប្រព្រឹត្ត​បទល្មើស​ជាក់លាក់​នៃ​សម្បទាន​នីមួយ​ដែល​ត្រូវ​លុប​ចោល​នោះ​ទេ ហើយ​ក៏​គ្មាន​សម្បទាន​ណាមួយ​ត្រូវ​ពិន័យ ឬ ជាប់់​ការ​ចោទ​ប្រកាន់​ឡើយ។ ពួកគេ​បាន​និយាយ​ថា សម្បទាន​ខ្លះ​ត្រូវ​លុបចោល ឬ​បន្ថយ​ទំហំ​ផ្ទៃដី ពីព្រោះ​ពួកគេ​បាន​ទទួល​សម្បទាន​លើ​ដី​ដែល​អ្នក​ស្រុក​កំពុង​ធ្វើ​ស្រែ​ចម្ការ​ស្រាប់ តែ​មិន​បាន​ផ្តល់​សេចក្តី​ពិស្តារ​ទេ។

យោងតាម​លីកាដូបាន​ឲ្យដឹង​ថា បើទោះជា​មាន​ការ​លុបចោល​ក៏ដោយ ក៏ប្រទេស​កម្ពុជា​នៅ​មាន​សម្បទាន​ដី​សេដ្ឋកិច្ច​ច្រើន​ទៀត​គ្រប​ដណ្តប់​លើ​ផ្ទៃ​ដី​ច្រើន​ជាង​មុន​មាន​ការ​បញ្ឈប់​ផ្តល់​សម្បទាន​កាលពី​ពាក់​កណ្តាល​ឆ្នាំ២០១២​ទៅ​ទៀត។ នៅ​ខែ​មីនា​ឆ្នាំ​២០១២ អង្គការ​ក្រៅ​រដ្ឋាភិបាល​បាន​និយាយ​ថា ខ្លួន​មាន​ភ័ស្តុតាង​នៃ​ចម្ការ​២២៧​កន្លែង​លើ​ផ្ទៃដី​២.០៤​លាន​ហិកតា។

លោក​ស្រី ពីឡូក បាន​មាន​ប្រសាសន៍​ថា “ទិន្នន័យ[ថ្មី]​នេះ​បង្ហាញ​ថា សូម្បីតែ​ក្រោយ​ការ​ដកហូត​សម្បទាន​ដីដែល​ផ្សព្វផ្សាយ​ជាទូទៅ​ដោយ​ក្រសួង​បរិស្ថាន និង​ក្រសួង​កសិកម្ម​ក៏ដោយ ក៏​សម្បទាន​ដី​នៅតែ​មាន​ទំហំ២.១៤​លាន​ហិកតា​ដែរ”។ លោកស្រី​​បាន​បន្ថែម​ថា តួលេខ​ពិត​ប្រហែល​ខ្ពស់​ជាង​នេះ​ទៅ​ទៀត។

រយៈ​ពេល​ជាច្រើន​ខែ​ក្រោយពី​លោក ហ៊ុន សែន បាន​ប្រកាស​ការ​បញ្ឈប់ រដ្ឋាភិបាល​បាន​បន្ត​ផ្តល់​សម្បទាន​ដី​សេដ្ឋកិច្ច ដល់​ក្រុមហ៊ុន​នានា​ដែល​ខ្លួន​បាន​អះអាង​ថា​ ការ​ដាក់​ពាក្យ​សុំ​របស់​ក្រុមហ៊ុន​ទាំង​នោះ​បាន​ធ្វើ​រួច​ទៅហើយ។

ក្នុង​ផែនទី​ថ្មី​របស់​ខ្លួន អង្គការ​លីកាដូ​បំបែក​សម្បទាន​តាម​ប្រទេស​ដែល​ម្ចាស់​សម្បទាន​មក និង​អ្វី​ដែល​ពួកគេ​កំពុង​ដាំ​ដុះ។ យោងតាម​តួលេខ​របស់​អង្គការ​នេះ ក្រុមហ៊ុន​កម្ពុជា​មាន​តិចជាង​ពាក់​កណ្តាល​បន្តិច​នៃ​ដី​សម្បទាន​សេដ្ឋកិច្ច​២.១៤​លាន​ហិកតា ដែល​ខ្លួន​ដឹង។ ក្រុមហ៊ុន​ចិន​និង​វៀតណាម នីមួយៗ​មាន​ប្រហែល​៣៥០.០០០​ហិកតា។ ក្រុមហ៊ុន​ម៉ាឡេស៊ី សិង្ហបុរី កូរ៉េ​ខាង​ត្បូង និង​ថៃ នីមួយៗ​មាន​ចន្លោះ​ពី​៧៩.០០០ ទៅ​១១២.០០០​ហិកតា។

ដំណាំ​និយម​ដាំ​ច្រើន​បំផុត​នៅ​ពេល​នេះ​គឺ​កៅស៊ូ មាន​លើ​ផ្ទៃដី​យ៉ាង​ហោច​ណាស់​៨៣៤.០០០​ហិកតា ប្រហែល​៣៩​ភាគរយ​នៃ​ដី​សម្បទាន​សេដ្ឋកិច្ច។ ដំណាំ​បន្ទាប់​គឺ​អំពៅ ដើមឈើ​ធ្វើ​ក្រដាស ដំឡូងមី និង​ដូងប្រេង។

ចម្ការ​កៅស៊ូ​និង​អំពៅ​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​មានភាព​ចម្រូងចម្រាស​យ៉ាង​ខ្លាំង។ ប្រជា​ពល​រដ្ឋ​ជាច្រើន​គ្រួសារ​ក្នុង​ខេត្ត​កោះកុង សព្វថ្ងៃ​កំពុង​ប្តឹង​ក្រុមហ៊ុន​ថេត និង លីល (Tate & Lyle) របស់​អង់គ្លេស ពីព្រោះ​បាន​ទិញ​ស្ករ​ស​ពី​ចម្ការ​ថៃ​ពីរ​កន្លែង ដែល​រង​ការ​ចោទ​ប្រកាន់​​ថា​បាន​ប្លន់​ដី​ធ្លី​របស់​ខ្លួន។ ហើយ​សាជីវកម្ម​ហិរញ្ញវត្ថុ​អន្តរជាតិ​កំពុងសម្រប​សម្រួល​ការ​ចរចា​រវាង​ចម្ការ​កៅស៊ូ​វៀតណាម​ក្នុង​ខេត្ត​រតនគិរី​ដែល​ខ្លួន​បាន​វិនិយោគ និង​ប្រជាជន​ជាច្រើន​គ្រួសារ​ដែល​ចោទ​ថា​ ក្រុមហ៊ុន​បាន​ដណ្តើម​យកស្រែ​ចម្ការ​ពី​ពួកគេ៕ និត (រាយការណ៍​បន្ថែម​ដោយ អូន ភាព)

 

© 2022, ខេមបូឌា ដេលី. All rights reserved. No part of this article may be reproduced in print, electronically, broadcast, rewritten or redistributed without written permission.

អត្ថបទទាក់ទង

អត្ថបទអានច្រើន

សេចក្ដីរាយការណ៍ពិសេស