30 C
Phnom Penh

បំណែកនំប័ុង

ដោយ ឌឹ ខេមបូឌា ដេលី

បទវិភាគ

រូបគំនូរ​​​ថ្មីៗ​​​បំផុត​​​របស់​​​លោក ​​​ព្រហ្ម វិចិត្រ អំពាវ​​​នាវ​​​ឲ្យ​​​ចែក​​​រំលែកអាហារ​​​ដែល​​​ច្រើន​​​លើស​​​លុប​​​​

គំនូ "ការ​ជប់​លៀង​ភូមិ​ៈ នំបញ្ចុក" គូរ​ដោយ​ ព្រហ្ម វិចិត្រ​
គំនូរ “ការ​ជប់​លៀង​ភូមិ​ៈ នំបញ្ចុក” គូរ​ដោយ​ ព្រហ្ម វិចិត្រ​

គំនូរ​​​​​​លោក ព្រហ្ម វិចិត្រ ដែល​​​មាន​​​ចំណង​​​ជើង​​​ថា “ខគោ និង​​​នំប័ុង”​​​ រៀបរាប់​​​ពី​​​តុមួយ​​​ដែល​​​មាន​​​នំប័ុង ខគោ​​​មួយចានគោម​​​ជិត​​​ពេញ​​​ ម្អម​​​មួយ​​​ចាន​​​​​​សំប៉ែត​​​ និង​​​ទឹក​​​កន្លះកែវ គឺអាហារ​​​ពេល​​​ព្រឹក​​​ខ្មែរ។​​​

គូរ​​​ដោយ​​​ប្រើ​​​ពណ៌​​​ស្រទន់​​​ ដែល​​​គូស​​​បញ្ជាក់​​​នូវ​​​ភាព​​​កក់​​​ក្តៅ​​​និង​​​សុខុមាល​​​ភាព​​​ដែល​​​អាហារ​​​គ្រប់​​​គ្រាន់នាំ​​​មក រូបគំនូរ​​​វិចិត្រករ​​​រូប​​​នេះ​​​ដែល​​​ដាក់តាំង​​​​​​នៅ​​​ឯ​​​វិចិត្រសាល​​​អិនសាយដឺ ក្នុង​​​សណ្ឋាគារ​​​​​​អ៊ិនធឺ​​​ខុន មាន​​​ឈ្មោះ​​​ថា”សំណល់​​​អាហារ”។​​​

ការបង្ហាញ​​ម្ហូប​​​អាហារ​​​នៅ​​​ក្នុង​​​រូប​​​គំនូរ​​​ គឺ​​​សុទ្ធ​​​តែ​​​ម្ហូប​​​អាហារ​​​សល់ ជា​​​អ្វី​​​ដែល​​​អ្នក​​​បរិភោគ​​​ទុក​​​ចោល​​​ក្នុង​​​ពេលដែល​​​​​​ពួក​​​គេ​​​បាន​​​ដើរ​​​ចេញ​​​ពី​​​តុ។​​​

អាហារ​កសិករ។ គូរ​ដោយ​ ព្រហ្ម វិចិត្រ​
អាហារ​កសិករ​   គូរ​ដោយ​ ព្រហ្ម វិចិត្រ​

វិចិត្រករ​​​ អា​​​យុ ៥៩​​​ឆ្នាំ​​​រូប​​​នេះ​​​ បាន​​​មាន​​​ប្រសាសន៍​​​ថា “វា​​​ជា​​​ទុក្ខ​​​វេទនា​​​របស់​​​ខ្ញុំ​​​ ដែល​​​ជំរុញ​​​ឲ្យ​​​ខ្ញុំ​​​គូរ​​​គំនូរ​​​បែប​​​នេះ។​​​ ខ្ញុំ​​​បាន​​​រស់​​​នៅ​​​ឆ្លង​​​កាត់់​​​របប​​​ប៉ុល ពត ជាពេល​​​ដែល​​​ខ្ញុំ​​​ពិត​​​ជា​​​ស្រេក​​​ឃ្លាន​​​យ៉ាង​​​ខ្លាំង​​​ដោយ​​​សារ​​​តែ​​​អត់​​​អាហារ​​​ហូប។ ខ្ញុំ​​​​​​ចាំ​​​មិន​​​ភ្លេច​​​ថា អ្នក​​​ដែល​​​បាន​​​ឲ្យ​​​ដំឡូង​​​ខ្ញុំ​​​មួយ​​​ដុំ​​​តូច និង​​​បាយមួយ​​​ដុំ​​​នៅ​​​​​​ថ្ងៃមួយ​​​…. ដូច្នេះ​​​ខ្ញុំ​​​ពិត​​​ជា​​​យល់​​​អំពី​​​ការ​​​ស្រេក​​​ឃ្លាន​​​”។​​​

លោក វិចិត្រ បាន​​​និយ​​​ាយ​​​ថា ពល​​​រដ្ឋ​​​ខ្មែរ​​​សព្វ​​​ថ្ងៃ​​​នេះ ទំនង​​​ជា​​​ប្រើ​​​ទម្លាប់​​​បោះចោល​​​សំណល់អាហារ​​​។ វិចិត្រករ​​​រូប​​​នេះ បាន​​​​​​សោក​​​ស្តាយ​​​ថា ពួក​​​គេ​​​តែង​​​តែ​​​រៀប​​​ចំ​​​អាហារ​​​យ៉ាង​​​ច្រើន​​​សម្រាប់​​​គ្រួសារ​​​ ឬ​​​ពេល​​​ជួប​​​ជុំ​​​គ្នា​​​ចុង​​​សប្តាហ៍​​​ ហើយ​​​​​​ជាញឹកញាប់​​​បន្សល់​​​ទុក​​​ចោល​​​​នូវ​​​​​ម្ហូបយ៉ាង​​​ច្រើន។

ពងទា។ គូរ​ដោយ​ ព្រហ្ម វិចិត្រ​
ពងទា​​   គូរ​ដោយ​ ព្រហ្ម វិចិត្រ​

វិចិត្រករ​​​រូបនេះ បាន​​​និយាយ​​​បន្ថែម​​​ថា “ម្ហូប​​​នោះ​​​ គឺ​​​ច្រើន​​​ណាស់​​​សម្រាប់​​​​​​គ្រួសារ​​​ក្រី​​​ក្រ។ ចុះ​​​ហេតុអ្វីក៏​​​មិន​​​ខ្ចប់​​​ម្ហូប​​​នោះ ហើយ​​​ប្រាប់​​​មនុស្ស​​​រស់​​​នៅ​​​តាម​​​ចិញ្ចើម​​​ផ្លូវ​​​ថា ម្ហូប​​​នៅ​​​សល់​​​នេះ អាច​​​បរិភោគ​​​បាន មិន​​​មែន​​​ម្ហូបហូប​​​មិន​​​កើត​​​នោះ​​​ទេ?”។​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​ ដូច​​​បង្ហាញ​​​នៅ​​​ក្នុង​​​រូប​​​គំនូរ​​​របស់​​​លោក មាន​​​ចាន​​​សំប៉ែត​​​ និង​​​ចាន​​​គោម​​​ គឺ​​​នៅ​​​សល់​​​ម្ហូបច្រើន នៅ​​​ពេល​​​គេ​​​បរិភោគ​​​រួច។​​​

ជា​​​ឧទាហរណ៍​​​ នៅ​​​ក្នុង​​​រូប​​​គំនូរ​​​មួយ​​​ដែល​​​មាន​​​ចំណង​​​ជើង​​​ថា “សំណល់​​​បាយ​​​និង​​​ក្តាម​​​” សាច់​​​​​​ក្តាម​​​បរិភោគ​​​អស់ ប៉ុន្តែ​​​មាន​​​នៅ​​​សល់​​​បាយ​​​ជា​​​ច្រើន​​​នៅ​​​លើ​​​ស្លឹក​​​ចេក។​​​​​​​​​

ប្រើ​​​ក្នុងពណ៌កក់ក្តៅ​​​និងស្រាល​​​ស្រទន់​​​ ដែល​​​ឆ្លុះ​​​បញ្ចាំង​​​នូវ​​​ភាព​​​សំបូរ​​​ហូរ​​​ហៀរ​​​​​​នៃ​​​អាហារ​​​ជាមួយ​​​មិត្ត​​​ភក្តិ ឬ​​​គ្រួសារ​​​នោះ រូប​​​គំនូរ​​​ទាំង​​​១១​​​ផ្ទាំង ត្រូវ​​​បាន​​​គូរ​​​នៅ​​​លើ​​​ផ្ទាំង​​​ក្រណាត់​​​ដោយ​​​ប្រើ​​​បច្ចេក​​​ទេសប្រេង​​​ជក់​​​ស្ងួត។​​​ លោក វិចិត្រ បាន​​​និយាយ​​​ថា “ជា​​​ធម្មតា យើង​​​បន្ថែម​​​សាំង​​​ ឬ​​​ខ្លាញ់​​​​​​ត្រី​​​ទៅ​​​នឹង​​​ថ្នាំ” ដើម្បីធ្វើ​​​ឲ្យ​​​​​​ឥទ្ធិពល​​​ចាំង​​​រលោង​​​ឃើញ​​​ច្បាស់។ តាមវិធី​​​នេះ ពណ៌​​​នៅ​​​តែ​​​មាន​​​ពិត​​​ប្រាកដ​​​នៅ​​​ក្នុង​​​ពន្លឺ។​​​​​​​​​​​​

ខគោនិង​នំបុ័ង។ គូរ​ដោយ​ ព្រហ្ម វិចិត្រ​
ខគោនិង​នំបុ័ង  គូរ​ដោយ​ ព្រហ្ម វិចិត្រ​

កើតនៅ​​​ជាយ​​​ក្រុង​​​ភ្នំ​​​ពេញ លោក វិចិត្រ គឺ​​​ជា​​​និស្សិតសាកលវិទ្យាល័យ​​​ភូមិន្ទវិចិត្រ​​​សិល្បៈ នៅ​​​ពេល​​​ដែល​​​ខ្មែរ​​​ក្រហម បានឡើង​​​​​​កាន់​​​​​​អំណាច​​​ក្នុង​​​ឆ្នាំ​​​ ១៩៧៥។ ពី​​​​​​ទសវត្សរ៍​​​ឆ្នាំ​​​១៩៨០ រហូត​​​ដល់​​​ឆ្នាំ​​​ ១៩៩៥​​​ លោកបាន​​​បង្រៀន​​​គណិតវិទ្យា​​​ថ្នាក់​​​បឋមសិក្សា និង​​​មធ្យម​​​សិក្សា។ ​​​​​​ពី​​​ឆ្នាំ​​​១៩៩៥មក លោក​​​បាន​​​បែង​​​ចែក​​​ពេល​​​វេលា​​​រវាងការ​​​បង្រៀន និង​​​ធ្វើ​​​ការ​​​នៅ​​​ឯនាយកដ្ឋាន​​​ស្រាវជ្រាវ​​​និង​​​គរុកោសល្យនៃ​​​ក្រសួង​​​អប់​​​រំ ក៏​​​ដូច​​​ជា​​​គ្រប់​​​គ្រង​​​សៀវ​​​ភៅកុមារ​​​បោះ​​​ពុម្ភ​​​ដោយ​​​អង្គការ​​​ក្រៅ​​​រដ្ឋាភិបាល។

ចាប់​​​តាំង​​​ពី​​​ចូល​​​និវត្តន៍​​​​​​ក្នុង​​​ឆ្នាំ​​​២០១៣ លោក វិចិត្រ បង្រៀន​​​សិល្បៈ​​​ដល់​​​កុមារ​​​មកពី​​​តំបន់​​​ក្រី​​​ក្រតាម​​​រយៈ​​​អង្គ​​​ការ​​​វិចិត្រករ​​​ខ្មែរ​​​​​​សម្រាប់​​​កុមារ។​​​ លោក​​​ក៏​​​បង្រៀន​​​គំនូរ​​​បច្ចេក​​​ទេសដល់​​​និស្សិត​​​វិស្វករ​​​នៅ​​​តាម​​​សាកលវិទ្យាល័យ​​​ឯកជន​​​នានាដែរ។​​​​​​​​​

បញ្ជូន​​​សារ​​​សង្គម​​​តាម​​​រយៈ​​​គំនូរ​​​របស់​​​លោក មិន​​​មែន​​​ជា​​​រឿង​​​ថ្មី​​​ចំពោះ​​​លោក វិចិត្រ​​​ទេ។​​​ ក្នុង​​​ឆ្នាំ​​​ ២០១២ លោកគឺ​​​​​​ស្ថិត​​​ក្នុង​​​វិចិត្រករ​​​​​​ដំបូង​​​គេក្នុង​​​ការ​​​និយាយ​​​អំពី​​​ការ​​​បំផ្លិច​​​បំផ្លាញ ដែល​​​បណ្តាល​​​មក​​​ពី​​​ការ​​​កាប់​​​បំផ្លាញ​​​ព្រៃ​​​ឈើ​​​​​​នៅ​​​ក្នុង​​​ប្រទេស​​​កម្ពុជា។​​​

ហើយ​​​នៅ​​​ក្នុង​​​ការ​​​តាំង​​​ពិព័រណ៍ម្នាក់​​​ឯងនា​​​​​​ឆ្នាំ​​​២០១២​​​ស្តី​​​ពី​​​កម្ពុជាអស់​​​រ​​​យៈ​​​ពេល​​​រាប់​​​ទស​​​វត្សរ៍ វិចិត្រករ​​​រូប​​​នេះ រៀបរាប់​​​អំពី​​​ការ​​​ទាក់​​​ទាញ​​​នៃ​​​ទឹក​​​​​​ប្រាក់​​​​​​នៅ​​​ក្នុង​​​សង្គម​​​ទំនើប​​​ ដោយ​​​បង្ហាញ​​​បុរស​​​ម្នាក់​​​ដោយ​​​មាន​​​សញ្ញាប្រាក់​​​ដុល្លារ​​​ក្នុង​​​ភ្នែក​​​របស់​​​គាត់​​​ និង​​​ការ​​​ញញិម​​​សប្បាយ​​​រីក​​​រាយ​​​នៅ​​​លើ​​​ផ្ទៃ​​​មុខ អង្គុយនៅ​​​ឯ​​​តុដោយ​​​មាន​​​កុំ​​​ព្យូទ័រ​​​យួរ​​​ដៃ​​​ និង​​​ទូរស័ព្ទ​​​ដៃ​​​នៅ​​​កៀក​​​នឹងប៊ិច និង​​​ក្រដាស។​​​​​​

សំណល់​បាយ​និង​ក្កាម​។ គូរ​ដោយ​ ព្រហ្ម វិចិត្រ​
សំណល់​បាយ​និង​ក្កាម​   គូរ​ដោយ​ ព្រហ្ម វិចិត្រ​

វិចិត្រករ​​​រូប​​​នេះ បាន​​​និយាយ​​​ថា នៅ​​​ពេល​​​នេះ “សារ​​​របស់​​​ខ្ញុំ​​​ គឺ​​​ចង់​​​​​​ឃើញ​​​ពល​​​រដ្ឋ​​​កម្ពុជា​​​ ដែល​​​រក​​​ប្រាក់​​​កាសបាន​​​បន្តិច​​​បន្តួច ចាប់​​​ផ្តើម​​​គិត​​​ពីការ​​​សន្សំ​​​សំចៃ​​​ដោយ​​​រៀបចំ​​​ម្ហូបទៅ​​​តាម​​​​​​តម្រូវ​​​ការ​​​ពិត​​​ប្រាកដ។​​​ លោក​​​បាន​​​បញ្ជាក់​​​ថា គ្រួសារ​​​ខ្លះចំណាយ​​​ប្រាក់​​​កាស​​​ច្រើន​​​លើ​​​ម្ហូប​​​អាហារ​​​នៅ​​​ដើម​​​ខែ​​​នីមួយៗ​​​ ហើយ​​​​​​ម្ហូប​​​​​​ត្រូវ​​​សល់​​​ចោល ហើយ​​​បន្ទាប់​​​មក​​​មាន​​​នៅ​​​សល់​​​ប្រាក់​​​កាស​​​​​​តិចតួច​​​ស​​​ម្រាប់​​​ទិញ​​​អាហារ​​​​​​រយៈ​​​ពេល​​​បួន​​​អាទិត្យ​​​ក្រោយ​​​មក។​​​​​​​​​​​​ សរុបមក មាន​​​មនុស្ស​​​ជា​​​ច្រើន​​​ ដែល​​​តែង​​​តែ​​​ចំណាយ​​​ខ្ជះ​​​ខ្ជាយ​​​ ហើយ​​​គ្រវែង​​​ចោល​​​ម្ហូប​​​ ដែល​​​គេ​​​មិន​​​អាច​​​បរិភោគ​​​អស់​​​។​​​ លោក វិចិត្រ​​​ បាន​​​និយាយ​​​ថា”ខ្ញុំ​​​ចង់​​​និយាយ​​​ថា គេ​​​គួរ​​​បញ្ឈប់​​​ទម្លាប់​​​​​​​​​បោះ​​​ចោល​​​ម្ហូប​​​អាហារ​​​ដោយ​​​ខ្ជះខ្ជាយ​​​”។

ការ​​​តាំង​​​ពិព័រណ​​​៍នេះ​​​ធ្វើ​​​​​​​​​រហូត​​​ដល់​​​ថ្ងៃ​​​ទី​​​​​​៧ ខែ​​​មិថុនា៕​​​រើន

 

© 2024, ខេមបូឌា ដេលី. All rights reserved. No part of this article may be reproduced in print, electronically, broadcast, rewritten or redistributed without written permission.

អត្ថបទទាក់ទង

អត្ថបទអានច្រើន

សេចក្ដីរាយការណ៍ពិសេស