36 C
Phnom Penh

បន្ទាប់​​​ពី​​​​​​គ្រោះថ្នាក់​​​​​​ដ៏​​​រន្ធត់​​​ ប្រាក់​​​ឧបត្ថម្ភ​​​សម្រាប់​​​ធ្វើ​​​ដំណើរ​​​​​​​​​​ ​​ត្រូវ​​​​​​បាន​គេ​​​ចាប់​​​អារម្មណ៍​​​ខ្លាំង​​​

ដោយ ឌឹ ខេមបូឌា ដេលី

បទវិភាគ

ក្រោយ​​​ពី​​​មានគ្រោះថ្នាក់​​​ចរាចរណ៍ដ៏​​​សាហាវ​​​បំផុត​​​មួយ​​​ដែល​​​មិនធ្លាប់​​​មាន​​​នៅ​​​ក្នុង​​​វិស័យ​​​វាយនភណ្ឌ​​​របស់​​​កម្ពុជា​​​កាលពី​​​ថ្ងៃ​​​អង្គារ អគ្គលេខាធិការ​​​នៃ​​​សមាគម​​​រោង​​​ចក្រ​​​កាត់​​​ដេរ​​​នៅ​​​កម្ពុជា​​​ (GMAC) បាន​​​លើក​​​ឡើង​​​​​​នៅ​​​សប្តាហ៍​​​នេះ​​​ថា ការ​​​ធ្វើ​​​ដំណើរ​​​ដែល​​​គ្មាន​​​សុវត្ថិភាព​​​គឺ​​​ជា​​​កំហុស​​​របស់​​​កម្មករ ដែល​​​សុខ​​​ចិត្ត​​​មិន​​​ចំណាយ​​​ប្រាក់​​​ចំណូល​​​របស់​​​ខ្លួន​​​សម្រាប់ការ​​​ធ្វើ​​​ដំណើរ​​​។

បន្ទាប់​​​ពី​​​មាន​​​គ្រោះ​​​ថ្នាក់​​​ចរាចរណ៍​​​មួយ​​​កើត​​​ឡើង​​​នៅ​​​ក្នុង​​​ខេត្ត​​​ស្វាយ​​​រៀង​​​កាល​​​ពីថ្ងៃ​​​អង្គារ ដែល​​​​​​បាន​​​ឆក់​​​យក​​​អាយុជីវិត​​​កម្មករ​​​​​​១៨​​​នាក់ និង​​​អ្នក​​​បើក​​​បរ​​​រថយន្ត​​​តួរីស​​​​​​ផ្ទុក​​​លើ​​​ស​​​ចំណុះ​​​មួយ​​​គ្រឿង​​​ដែល​​​បាន​​​បុក​​​គ្នា​​​ជា​​​មួយ​​​នឹង​​​រថយន្ត​​​ក្រុង​​​មួយ​​​គ្រឿង​​​ទៀត​​​ លោក កែន លូ បាន​​​មាន​​​ប្រសាសន៍​​​កាល​​​ពី​​​ថ្ងៃ​​​ព្រហស្បតិ៍​​​ថា មិន​​​ត្រូវ​​​បន្ទោស​​​ម្ចាស់​​​រោង​​​ចក្រ​​​​​​ទេ​​​។

លោក​​​បាន​​​លើក​​​ឡើង​​​យ៉ាង​​​ដូច្នេះ​​​ថា “យើង​​​បាន​​​ផ្តល់​​​ប្រាក់​​​ឧបត្ថម្ភ​​​សម្រាប់​​​ការ​​​ធ្វើ​​​ដំណើរ​​​រួច​​​ហើយ ប៉ុន្តែ បើ​​​ពួកគាត់​​​សុខ​​​ចិត្ត​​​មិន​​​ចំណាយ​​​វា​​​ឲ្យ​​​អស់​​​ យើង​​​មិន​​​អាច​​​ធ្វើ​​​អី​​​បាន​​​ទេ​​​។ វា​​​មិន​​​មែន​​​ជា​​​បញ្ហា​​​ត្រង់​​​ដំឡើង​​​ប្រាក់​​​ឧបត្ថម្ភ​​​ឡើយ​​​ ប្រសិន​​​បើ​​​ពួក​​​គាត់​​​​​​ចំណាយ​​​វា​​​ឲ្យ​​​អស់​​​ ប៉ុន្តែ ពួកគាត់​​​មិន​​​ធ្វើ​​​ដូច្នេះ​​​ទេ​​​”។

ទោះ​​​ជា​​យ៉ាងណា អ្នកស្រី​​​ ច័ន្ទ​​​ សារុន អាយុ​​​៣៤​​​ឆ្នាំ ជា​​​កម្មការិនី​​​​​​កាត់​​​ដេរ​​​ម្នាក់​​​មក​​​ពីខេត្ត​​​ស្វាយ​​​រៀង​​​បាន​​​និយាយ​​​​​​កាល​​​ពីថ្ងៃ​​​សុក្រ​​​ថា គាត់​​​ជិះ​​​រថយន្ត​​​មួយ​​​គ្រឿង​​​ជា​​​មួយ​​​កម្មករ​​​៥០​​​នាក់​​​ទៀត​​​ជារៀង​​​រាល់​​​ព្រឹក​​​ដោយ​​​សារ​​​តែ​​​ប្រាក់​​​ឧបត្ថម្ភ​​​សម្រាប់​​​ការ​​​ធ្វើ​​​ដំណើរ​​​ប្រចាំ​​​ខែ​​​ ដែល​​​គាត់​​​ទទួល​​​បាន​​​មាន​​​ចំនួន​​​តែ​​​​​​១៣​​​ដុលា្លរ​​​។

គាត់​​​និយាយ​​​ថា “ខ្ញុំ​​​គិត​​​ថា រោង​​​ចក្រ​​​គួរ​​​តែ​​ដំឡើង​​​ប្រាក់​​​ឧបត្ថម្ភ​​​សម្រាប់​​​ធ្វើ​​​ដំណើរ​​​ ពីព្រោះ​​​យើង​​​គ្មាន​​​សុវត្ថិភាព​​​គ្រប់គ្រាន​​​់​​​ទេ​​​ពេល​​​ជិះ​​​រថយន្ត​​​ទាំង​​​នេះ​​​។បើ​​​រោង​​​ចក្រ​​​ដំឡើង​​​ ខ្ញុំ​​​នឹង​​​រក​​​ឡាន​​​ដែល​​​មាន​​​សុវត្ថិភាព​​​ជិះ​​​ ប៉ុន្តែ នៅ​​​ពេល​​​នេះ​​​ខ្ញុំ​​​មាន​​​លុយ​​​តិច​​​តួច​​​ ហើយ​​​ត្រូវ​​​ការ​​​ប្រើ​​​ប្រាស់​​​ខ្លះ​​​សម្រាប់​​​​​​​​​អាហារ​​​”។

ណាន សុធា អាយុ​​​២៧​​​ឆ្នាំ​​​ជា​​​កម្មការិនី​​​កាត់​​​ដេរ​​​នៅ​​​ក្នុង​​​ខេត្ត​​​កំពង់​​​ស្ពឺ​​​បាន​​​និយាយ​​​ថា នាង​​​ចំណាយ​​​១០​​​ដុល្លារ​​​​​​នៃ​​​ប្រាក់​​​ឧបត្ថម្ភ​​​ធ្វើ​​​ដំណើរ​​​ប្រចាំខែ​​​​​​១១ដុល្លារ​​​​​​លើ​​​ការ​​​ធ្វើ​​​ដំណើរ​​​​​​​​​ហើយ​​​ទំនង​​​ជា​​​សន្សំ​​​ប្រាក់​​​បន្ថែម​​​ទុក​​​ខ្លះ​​​​​​ ប្រសិនបើ​​​រោង​​​ចក្រ​​​របស់​​​គាត់​​​ដំឡើង​​​ប្រាក់​​​ឧបត្ថម្ភ​​​សម្រាប់​​​ការ​​​ធ្វើ​​​ដំណើរ​​​​​​។ គាត់​​​និយាយ​​​ថា “ខ្ញុំ​​​ចង់​​​ឲ្យ​​​រោង​​​ចក្រ​​​ផ្តល់​​​ប្រាក់​​​បន្ថែម​​​ទៀត​​​សម្រាប់ធ្វើ​​​ដំណើរ​​​ដើម្បី​​​សុវត្ថិភាព​​​របស់​​​ខ្ញុំ ហើយ​​​​​ពេល​​​នោះ​​​​​​​​​ខ្ញុំ​​​ក៏​​​អាច​​​សន្សំ​​​លុយ​​​នៅសល់​​​តិច​​​​​​តួច​​​បានដែរ​​​”។

លោក​​​ ណៃ​​​ តារា អាយុ​​​៣០​​​ឆ្នាំ ជា​​​អ្នក​​​បើក​​​បរ​​​រថយន្ត​​​​​​ដឹក​​​កម្មករ​​​ជុំ​​​វិញ​​​​​​ខេត្ត​​​ស្វាយ​​​រៀង​​​​​​ និយាយ​​​ថា គាត់​​​យក​​​ថ្លៃ​​​ពី​​​កម្មករ​​​ម្នាក់​​​ពី​​​១១​​​ដុល្លារ ទៅ​​​១២​​​ដុល្លារ​​​ក្នុង​​​មួយ​​​ខែ​​​។ គាត់​​​និយាយ​​​ទៀត​​​ថា “ជា​​​ធម្មតា​​​ ឡាន​​​ខ្ញុំ​​​មាន​​​កម្មករ​​​ឈរ​​​ប្រហែល​​​៤០​​​នាក់​​​​​​ ប៉ុន្តែ ពេល​​​ខ្លះ​​​បើ​​​មាន​​​កម្មករ​​​ច្រើន​​​ប្រញាប់​​​​ទៅ​​​ផ្ទះ​​​​​​​​​ ពួក​​​គេ​​​ប្រជ្រៀត​​​គ្នា​​​ជិះ​​​ដល់​​​ទៅ​​​ជាង​​​១០០នាក់​​​”។

កាល​​​ពីថ្ងៃ​​​សុក្រ លោក កែន លូ បាន​​​ច្រាន​​​ចោល​​​គំនិត​​​ដែល​​​យល់​​​ឃើញ​​​ថា ការ​​​ដំឡើង​​​ប្រាក់​​​ឧបត្ថម្ភ​​​សម្រាប់​​​ការ​​​ធ្វើ​​​ដំណើរ​​​បាន​​​ជួយ​​​សម្រប​​​សម្រួល​​​ការ​​​ធ្វើ​​​ដំណើរ​​​ប្រកប​​​ដោយ​​​សុវត្ថិភាព​​​សម្រាប់កម្មករ​​​។

លោក​​​បាន​​​លើក​​​ឡើង​​​ថា “បែបនោះ​​​គឺមិនអាច​​​ទទួល​​​យក​​​បាន​​​ឡើយ​​​ ពី​​​ព្រោះ​​​វា​​​​​​​​​មិន​​​ចោទ​​​ជា​​​បញ្ហា​​​ត្រង់​​​ពួក​​​គាត់​​​ទទួល​​​បាន​​​ប្រាក់​​​គ្រប់គ្រាន់​​​សម្រាប់​​​ធ្វើ​​​ដំណើរ​​​ប្រកប​​​ដោយ​​​សុវត្ថិភាព​​​នោះ​​​ទេ​​​ បញ្ហា​​​នៅ​​​ត្រង់​​​ការ​​​ជ្រើស​​​រើស​​​។ ពួក​​​គាត់​​​ជ្រើស​​​រើស​ការ​​​​​ចំណាយ​​​​​​​​​របស់​​​ខ្លួន​​​ទៅ​​​លើ​​​អ្វី​​​ផ្សេង​​​។ ពួក​​​គាត់​​​ភាគ​​​ច្រើន​​​មាន​​​​​​ស្មាត​​​ហ្វូន វា​​​មិន​​​សម​​​ហេុត​​​ផល​​​ទេ​​​។ ចំណុច​​​នៅ​​​ត្រង់​​​ថា​​​ ពួក​​​គាត់​​​យក ​​​[ប្រាក់​​​ឧបត្ថម្ភ​​​សម្រាប់​​​ការ​​​ធ្វើ​​​ដំណើរ​​​] មិន​​​ថា១០​​​ដុល្លារ​​​ ៧​​​ដុល្លារ ១២​​​ដុល្លារទេ​​​ គឺ​​​ពួក​​​គាត់​​​មិន​​​ចំណាយ​​​ប្រាក់​​​នោះ​​​ឲ្យអស់​​​ឡើយ​​​”។

លោ​​​ក​​​ មឿន តុលា ប្រធាន​​​កម្មវិធីការ​​​ងារ​​​នៅ​​​មជ្ឈមណ្ឌល​​​អប់រ​​​ំ​​​ច្បាប់​​​សម្រាប់​​​សហគមន៍​​​បាន​​​យល់​​​ស្រប​​​នឹង​​​លោក កែន លូ ថា កម្មករ​​​ជា​​​ច្រើន​​​​​​មិន​​​ចំណាយ​​​ប្រាក់​​​ឧបត្ថម្ភ​​​សម្រាប់​​​ការ​​​ធ្វើ​​​ដំណើរ​​​របស់​​​ពួក​​​គាត់​​​ឲ្យអស់​​​ទៅលើ​​​ការ​​​ធ្វើ​​​ដំណើរ​​​នោះ​​​ទេ​​​ ប៉ុន្តែ បាន​​​លើ​​​​​​ក​​​ឡើង​​​ថា ​​​ប្រាក់​​​ខែ​​​មិន​​​គ្រប់​​​គ្រាន់​​​ ដូច​​​ជា​​​​​​​​​ប្រាក់​​​ខែ​​​គោល​​​​​​នៅ​​​ក្នុង​​​ឧស្សាហកម្មកាត់​​​ដេរ​​​​​​ ដែល​​​មាន​​​ចំនួន​​​១២៨​​​ដុល្លារ​​​ជា​​​ដើម​​​​​​ គឺ​​​ជា​​​មូល​​​ហេតុ​​​។

លោក​​​បាន​​​លើកឡើង​​​បន្ត​​​ថា “ខ្ញុំ​​​គិត​​​ថា ប្រហែលជា​​​គាត់​​​​​​និយាយ​​​ត្រូវ​​​ ពីព្រោះ​​​ប្រាក់​​​ខែ​​​គោល​​​នៅ​​​ទាប​​​នៅ​​​ឡើយ ដូច្នេះ​​​កម្មករ​​​ព្យាយាម​​​សន្សំ​​​សំចៃ​​​​​​​​​តាម​​​ដែល​​​អាច​​​ធ្វើ​​​ទៅ​​​បាន​​​”។

ទោះ​​​បី​​​ជា​​​បែប​​​នេះ​​​ក្តី​​​​​​ ក៏​​​លោក​​​បាន​​​មាន​​​ប្រសាសន៍​​​ថា កម្មករ​​​នឹង​​​ងាក​​​ទៅរក​​​មធ្យោបាយ​​​ធ្វើ​​​ដំណើរ​​​ដែល​​​មាន​​​សុវត្ថិភាព​​​ប្រសិន​​​បើ​​​​​​មាន​​​ប្រាក់​​​គ្រប់គ្រាន់​​​។ លោក​​​មាន​​​ប្រសាសន៍​​​បន្ថែម​​​ថា “ប្រសិន​​​បើ​​​​​​ប្រាក់​​​ខែ​​​គោល​​​បច្ចុប្បន្ន​​​​​​ឆ្លើយ​​​តប​​​ទៅ​​​នឹង​​​​​​កម្មករ​​​គ្មាន​​​ជំនាញ​​​ និង​​​ភាព​​​ពឹង​​​ផ្អែក​​របស់​​​គាត់​​​​​​ ខ្ញុំ​​​ប្រាកដ​​​ថា កម្មករ​​​នឹង​​​ជ្រើស​​​រើស​​​ការ​​​ធ្វើ​​​ដំណើរ​​​ដែល​​​មាន​​​សុវត្ថិភាព​​​”៕ សុខុម​​​

© 2024, ខេមបូឌា ដេលី. All rights reserved. No part of this article may be reproduced in print, electronically, broadcast, rewritten or redistributed without written permission.

អត្ថបទទាក់ទង

អត្ថបទអានច្រើន

សេចក្ដីរាយការណ៍ពិសេស