33 C
Phnom Penh

ជនរងគ្រោះ​ពី​ការ​បង្ក្រាប​ដោយ​ហិង្សា​នៅ​ផ្លូវ​វ៉េងស្រេង និង​រោងចក្រ​យ៉ាកជីន​នៅតែ​ស្វែងរក​យុត្តិធម៌

ដោយ ឌឹ ខេមបូឌា ដេលី

បទវិភាគ

នៅ​ថ្ងៃ​ទី​៣ ខែ​មករា ឆ្នាំ​២០២២ នេះ គឺជា​ខួប ៨​ឆ្នាំ​គត់​នៃ​ព្រឹត្តិការណ៍​បង្ក្រាប​យ៉ាង​ហិង្សា​រវាង​កងកម្លាំង​រដ្ឋាភិបាល​របស់​បុរស​ខ្លាំង​លោក ហ៊ុន សែន ទៅលើ​ក្រុម​បាតុករ​ដែល​ទាមទារ​ប្រាក់ខែ ១៦០​ដុល្លារ​របស់​កម្មករ​កម្មការិនី​នៅ​មុខ​រោងចក្រ យ៉ាកជីន (Yakjin) ស្ថិត​នៅ​តំបន់​សេដ្ឋកិច្ច​ពិសេស​ភ្នំពេញ និង​នៅ​លើ​កំណាត់ផ្លូវ​វ៉េងស្រេង ស្ថិត​ក្នុង​ខណ្ឌ​ដង្កោ រាជធានី​ភ្នំពេញ។

ក្រុម​ជនរងគ្រោះ​នៅតែ​ទទូច​ទាមទារ​ឲ្យ​រាជរដ្ឋាភិបាល​រក​យុត្តិធម៌​ដល់​ពួកគេ បើ​ទោះ​ជា​ដឹង​ថា​ពន្លឺ​យុត្តិធម៌​នៅ​ឆ្ងាយ​ដូច​ជើងមេឃ​យ៉ាងណាក៏ដោយ។

ប្រធាន​សម្ពន្ធ​សហគមន៍​កសិករ​កម្ពុជា លោក ថេង សាវឿន ជា​ជនរងគ្រោះ​ម្នាក់​ក្នុង​ចំណោម​ជនរងគ្រោះ​ដទៃ​ទៀត​ដែល​ត្រូវ​បាន​កងពលតូច​ឆត្រ​យោង​៩១១ របស់​លោក ចាប ភក្តី វាយ​បង្ក្រាប​កាលពី​ថ្ងៃ​ទី​០៣ ខែ​មករា ឆ្នាំ​២០១៤។ លោក​បាន​ថ្លែង​រិះគន់​ប្រព័ន្ធ​យុត្តិធម៌​កម្ពុជា​ថា មិន​បាន​ផ្តល់​យុត្តិធម៌​ដល់​រូបលោក និង​ជនរងគ្រោះ​ផ្សេង​ទៀត​នោះ​ទេ​ក្នុង​រយៈពេល ៨​ឆ្នាំ​កន្លងមក​នេះ។

លោក​ថា៖ «៨​ឆ្នាំ​គត់ ពន្លឺ​យុត្តិធម៌ គឺ​ហាក់​នៅ​ឆ្ងាយ​ដូច​ជើងមេឃ។ លោក​នៅតែ​ទទូច​ឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល​ក៏ដូចជា​ប្រព័ន្ធ​យុត្តិធម៌​នៅ​កម្ពុជា ផ្តល់​យុត្តិធម៌​មក​ដល់​ក្រុម​របស់​លោក​ដែល​ជា​ជនរងគ្រោះ​នៅ​ក្នុង​ហេតុការណ៍​នោះ»

លោក ថេង សាវឿន ប្រធាន​សម្ពន្ធ​សហគមន៍​កសិករ​កម្ពុជា

លោក​ថា នេះ​គឺជា​ខួប ៨​ឆ្នាំ​ដែល​សាលាដំបូង​រាជធានី​ភ្នំពេញ​កាត់ទោស​ឲ្យ​រូបលោក​ជាប់​ពន្ធនាគារ ៤​ឆ្នាំ និង​ពិន័យ​ជា​ប្រាក់​ចំនួន ៨​លាន​រៀល​ពី​បទ «ញុះញង់​ឲ្យ​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ហិង្សា​មាន​ស្ថាន​ទម្ងន់​ទោស»។ លោក​ថា៖ «លោក​រស់នៅ ៨​ឆ្នាំ​ជាប់​ឈ្មោះ​ជា​ទណ្ឌិត​ដែល​បណ្ដាល​មកពី​ភាព​អយុត្តិធម៌»

លោក​ថា បើ​ទោះ​ជា ៨​ឆ្នាំ​បាន​កន្លង​ផុត​ទៅ ប៉ុន្តែ​ការ​ប្រើប្រាស់​អំពើ​ហិង្សា​បែប​ព្រៃផ្សៃ​មក​លើ​រាងកាយ​របស់​លោក គឺ​បាន​ដក់​ជាប់​ក្នុង​ខួរក្បាល​របស់​លោក​ជា​រៀង​រហូត។ លោក​ថា រូបភាព​ទាំងអស់​នេះ​បាន​ដាស់​វិញ្ញាណ និង​ផ្ដល់​កម្លាំងចិត្ត​ឲ្យ​លោក​ខិតខំ​តស៊ូ​ដើរ​ទៅ​មុខ​ដោយ​មិន​ខ្លាច​មហា​ព្យុះ​នៃ​ឧបសគ្គ​ទាំងឡាយ​ដែល​កើតមាន​ឡើយ ក្នុង​ការ​ជួយ​ដល់​ពលរដ្ឋ​ខ្មែរ​ស្ទើរ​ទូទាំង​ប្រទេស។

កាលពី​ថ្ងៃ​ទី​២ និង​ថ្ងៃ​ទី​៣ ខែ​មករា ឆ្នាំ​២០១៤ កន្លងមក មាន​ព្រឹត្តិការណ៍​បង្ក្រាប​ដ៏​ហិង្សា​លើ​កម្មករ​នៅ​ក្បែរ​រោងចក្រ យ៉ាកជីន (Yakjin) ស្ថិត​នៅ​តំបន់​សេដ្ឋកិច្ច​ពិសេស​ភ្នំពេញ និង​នៅ​លើ​កំណាត់ផ្លូវ​វ៉េងស្រេង ក្នុង​ខណ្ឌ​ដង្កោ ក្នុង​ពេល​ដែល​កម្មករ​កម្មការិនី​តវ៉ា​ទាមទារ​ដំឡើង​ប្រាក់ឈ្នួល​គោល ១៦០​ដុល្លារ​ក្នុង​មួយ​ខែ។

ការ​បង្ក្រាប​ដ៏​ហិង្សា​នៅ​ក្បែរ​រោងចក្រ យ៉ាកជីន នោះ គឺ​កម្លាំង​កងពលតូច​ទ័ព​ពិសេស​ឆត្រ​យោង​៩១១ របស់​លោក ចាប ភក្តី បាន​ចាប់​ខ្លួន​មនុស្ស ១០​នាក់ ក្នុង​ចំណោម​នោះ​ក៏​មាន​លោក ថេង សាវឿន និង​ប្រធាន​សមាគម​ប្រជាធិបតេយ្យ​ឯករាជ្យ​នៃ​សេដ្ឋកិច្ច​ក្រៅ​ប្រព័ន្ធ លោក វន់ ពៅ ផង​ដែរ។ ចំណែក​ការ​បាញ់​បង្ក្រាប​នៅ​លើ​ផ្លូវ​វ៉េងស្រេង វិញ ប្រព្រឹត្ត​ដោយ​កងកម្លាំង​ចម្រុះ​រដ្ឋាភិបាល​បណ្ដាល​ឲ្យ​កម្មករ​ចំនួន ៤​នាក់​ស្លាប់ ម្នាក់​បាត់​ខ្លួន និង​កម្មករ​ជិត ៤០​នាក់​រង​របួស ហើយ ១៣​នាក់​ទៀត​ត្រូវ​បាន​ចាប់​ខ្លួន។

លោក វន់ ពៅ ប្រធាន​សមាគម​ប្រជាធិបតេយ្យ​ឯករាជ្យ​នៃ​សេដ្ឋកិច្ច​ក្រៅ​ប្រព័ន្ធ

លោក ខឹម សឿន ដែល​ជា​ឪពុក​របស់​យុវជន ខឹម សុផាត ដែល​បាន​បាត់​ខ្លួន​ក្នុង​ហេតុការណ៍​នោះ បាន​ប្រាប់ The Cambodia Daily ថា លោក​នៅតែ​ទទូច​រក​យុត្តិធម៌​សម្រាប់​កូនប្រុស​របស់​លោក បើ​ទោះ​ជា​ដឹង​ថា​យុត្តិធម៌​នោះ​ដូច​រាវ​ម្ជុល​ក្នុង​បាត​សមុទ្រ​យ៉ាងណាក៏ដោយ។

លោក​ថា៖ «លោក​នៅតែ​ទទូច​ទាមទារ​រក​យុត្តិធម៌​ដល់​កូនប្រុស​របស់​លោក ហើយ​លោក​បាន​ព្យាយាម​នាំ​យក​ឯកសារ និង​រូបថត​កូនប្រុស​របស់​គាត់​ពី​ខេត្ត​ស្វាយរៀង ឡើង​មក​ភ្នំពេញ ដោយ​សង្ឃឹម​ថា​ថ្ងៃ​ណា​មួយ គ្រួសារ​របស់​គាត់​នឹង​ទទួល​បាន​យុត្តិធម៌»

លោក​បន្ត​ថា លោក​នៅតែ​មាន​កូនចិត្ត​មួយ​គិត​ថា កូនប្រុស​របស់​លោក​នៅ​មាន​ជីវិត​នៅឡើយ បើ​ទោះ​ជា​មិត្តភ័ក្ដិ​របស់​គេ​បាន​ឃើញ​ផ្ទាល់​ភ្នែក​ប្រាប់​ថា កូន​របស់​លោក​បាន​ស្លាប់​បាត់​ទៅ​ហើយ​នោះ។

លោក​ថា៖ «ដល់​ថ្ងៃ​ខែ​ដែល​បាត់​ខ្លួន លោក​នៅតែ​ស្រមៃ​ថា កូន​របស់​លោក​កំពុង​ជិះ​ឡាន​ឈ្នួល​មក​ផ្ទះ ខណៈ​លោក​កំពុង​ធ្វើ​បុណ្យ​ឧទ្ទិស​កុសល​ដល់​កូន​តាមរយៈ​រូបថត​អស់​រយៈពេល ៨​ឆ្នាំ​កន្លងមក​ក៏ដោយ។ លោក​ទទូច​សូម​ឲ្យ​អង្គការ​ជាតិ និង​អន្តរជាតិ​ជួយ​រក​យុត្តិធម៌​ដល់​កូនប្រុស​របស់​លោក​ផង»

ចំណែក​ឯ​យុវជន ហឿន ចាន់ បាន​រង​របួស​ធ្ងន់​នៅ​ក្នុង​ការ​បង្ក្រាប​របស់​សមត្ថកិច្ច​ទៅលើ​កម្មករ​រោងចក្រ SL នៅ​គល់​ស្ពាន​ស្ទឹងមានជ័យ ដោយ​ត្រូវ​គ្រាប់កាំភ្លើង​ចំ​ចង្កេះ​ខាង​ឆ្វេង ហើយ​ប៉ះពាល់​ដល់​ខួរ​ឆ្អឹងខ្នង​ធ្វើ​ឲ្យ​យុវជន​រូប​នោះ​ត្រូវ​ពិការ​មួយ​កំណាត់​ខ្លួន​ចុះ​ក្រោម ដែល​កំពុង​ដេក​សម្រាក​ព្យាបាល​មុខ​របួស​នៅ​ឯ​ខេត្ត​បាត់ដំបង បាន​ថ្លែង​ថា រូបគេ​អស់​សង្ឃឹម​នៅ​ក្នុង​ការ​ទទួល​បាន​យុត្តិធម៌ ពីព្រោះ ៨​ឆ្នាំ​បាន​កន្លង​ផុត​ទៅ​នៅ​ពុំ​ដែល​មាន​សមត្ថកិច្ច​ណា​សួរនាំ​ម្តង​ណា​ឡើយ។

យុវជន​រូប​នេះ​ថ្លែង​ថា៖ «តើ​អ្នក​ណា​មិន​ចង់​បាន​យុត្តិធម៌? ព្រោះ​លោក​ពុំ​បាន​ធ្វើ​អី​សោះ គ្រាន់តែ​ឈរ​មើល​គេ​តវ៉ា​ក៏​ក្លាយ​ខ្លួន​ជា​ជន​ពិការ​មួយ​ជីវិត។ តែ​សំខាន់ តើ​ឲ្យ​លោក​ទៅ​ទាមទារ​រក​យុត្តិធម៌​ពី​អ្នក​ណា? បើ​សព្វថ្ងៃ​អង្គុយ​លើ​រទេះ​មិន​បាន​ផង​នោះ»

កាលពី​ថ្ងៃ​ទី​០១ ខែ​ឧសភា ឆ្នាំ​២០១៤ កន្លងទៅ ប្រធាន​នៃ​អតីត​គណបក្ស​សង្គ្រោះ​ជាតិ លោក កឹម សុខា បាន​បញ្ជាក់​ទៅកាន់​អ្នកគាំទ្រ​នៅ​ក្បែរ​វត្តភ្នំ​ថា ក្នុង​នាម​គណបក្ស​សង្គ្រោះ​ជាតិ លោក​សន្យា​ជាមួយ​បងប្អូន​ដែល​មាន​អ្នក​ស្លាប់ និង​របួស​ថា បើ​ច្បាប់​ជាតិ​មិន​អាច​រក​យុត្តិធម៌​ឲ្យ​បងប្អូន​បាន​ទេ លោក​នឹង​ដាក់​បណ្តឹង​ផ្លូវច្បាប់​ទៅ​អន្តរជាតិ។ លោក​បន្ត​ថា អ្នក​បញ្ជា​ឲ្យ​បាញ់​កម្មករ មិន​អាច​រួច​ពី​សំណាញ់​ច្បាប់​ទេ។

គិត​ត្រឹម​ថ្ងៃ​ទី​៣ ខែ​មករា ឆ្នាំ​២០២២ នេះ រដ្ឋាភិបាល​មិន​ទាន់​បង្ហាញ​ថា ស្ថាប័ន​ណា​មួយ​ជា​អ្នក​ទទួល​ខុសត្រូវ​ចំពោះ​ការ​បង្ក្រាប​ដ៏​បង្ហូរ​ឈាម​នោះ​ទេ ហើយ​ក៏​មិន​ទាន់​បញ្ជាក់​ថា ស្ថាប័ន​ណា​មួយ​ជា​អ្នក​ផ្តល់​សំណង​ជំងឺចិត្ត​ដើម្បី​ប៉ះប៉ូវ​ដល់​ការ​ឈឺចាប់​របស់​គ្រួសារ​ជនរងគ្រោះ​ដែរ។

ប៉ុន្តែ​កាលពី​ថ្ងៃ​ទី​១៩ ខែ​វិច្ឆិកា ឆ្នាំ​២០១៧ កន្លងទៅ បុរស​ខ្លាំង​នៅ​កម្ពុជា លោក ហ៊ុន សែន បាន​ថ្លែង​ដោយ​ចោទប្រកាន់​ថា អ្វី​ដែល​កើតឡើង​នៅ​ពេល​នោះ គឺជា​ផែនការ​របស់​គណបក្ស​សង្គ្រោះ​ជាតិ ក្នុង​ការ​ប៉ុនប៉ង​ផ្ដួល​រំលំ​រដ្ឋាភិបាល​តាមរយៈ​រូបភាព​បដិវត្តន៍​ពណ៌។ លោក​ថា លោក​សោកស្ដាយ​ណាស់​ដែល​លោក​បាន​ដឹង​ផែនការ​នេះ​យឺត​ពេល បើ​ពុំ​ដូច្នោះ​ទេ លោក​នឹង​បញ្ជា​ឱ្យ​ក្រុម​របស់​លោក​សម្លាប់​ក្រុម​អ្នក​ប្រឆាំង​ទាំងអស់​នោះ​ចោល​តែម្ដង។

លោក​បាន​ថ្លែង​ថា៖ «បើ​លោក​ដឹង​រឿង​នេះ​តាំងពី​ពេល​នោះ ប្រហែលជា​ចុង​ឆ្នាំ​២០១៣ និង​ដើម​ឆ្នាំ​២០១៤ គឺ​ពួក​នេះ​ងាប់​អស់​ហើយ។ លោក​បញ្ជាក់​ថា ក្រុម​នោះ​កំណត់​យក​ថ្ងៃ​ទី​២៩ ខែ​ធ្នូ ឆ្នាំ​២០១៣ ជា​ថ្ងៃ​ផ្ដាច់ព្រ័ត្រ​រំលំ​រដ្ឋាភិបាល​របស់​លោក។ បើ​លោក​ឃើញ​តាំងពី​ពេល​នោះ អ្នក​ទាំងនេះ​ងាប់​តាំង​ពេល​នោះ ហើយ​ពេលនេះ​ជា​ពេល​បុណ្យ​ខ្មោច​ពួក​នោះ​ទៀត»

នៅ​ថ្ងៃ​ទី​៣ ខែ​មករា ឆ្នាំ​២០២២ អង្គការ​ក្រៅ​រដ្ឋាភិបាល​ចំនួន ៥៩​ស្ថាប័ន បាន​ចេញ​សេចក្តី​ថ្លែងការណ៍​រួម​ស្ដីពី​ការ​ចងចាំ​នៅ​ផ្លូវ​វ៉េងស្រេង «៨​ឆ្នាំ​ក្នុង​ភាព​ស្ងប់ស្ងាត់ ប៉ុន្តែ​គ្មាន​យុត្តិធម៌» ដោយ​បន្ត​ស្នើសុំ​ឱ្យ​មាន​ការ​ទទួល​ខុសត្រូវ​ចំពោះ​ការ​បាញ់​ប្រហារ​នេះ ក៏ដូចជា​ការ​បាត់​ខ្លួន​ក្មេងប្រុស​អាយុ ១៥​ឆ្នាំ​ម្នាក់​ឈ្មោះ ខឹម សុផាត ដែល​នៅ​បន្ត​បាត់​ខ្លួន​មកទល់​សព្វថ្ងៃ​នេះ។

សេចក្តី​ថ្លែងការណ៍​រួម​ដដែល​បាន​លើកឡើង​ថា៖ «ជួយ​គ្រួសារ​របស់​ក្មេងប្រុស​ដែល​បាន​បាត់​ខ្លួន​ឲ្យ​ស្ងប់​ចិត្ត ដោយ​ចាត់​វិធានការ​ជាក់លាក់​ជា​បន្ទាប់ ដើម្បី​ស៊ើបអង្កេត​ទៅលើ​ការ​បាត់​ខ្លួន​របស់ ខឹម សុផាត រហូត​ដល់​ពេល​ដែល​ជោគវាសនា​របស់​គេ​ត្រូវ​បាន​កំណត់​ថា ស្លាប់ ឬ​នៅ​រស់ ដោយ​រួម​បញ្ចូល​ទាំង​ការ​កំណត់​អត្តសញ្ញាណ និង​សម្ភាស​ដោយ​មាន​ប្រសិទ្ធភាព​ចំពោះ​កងកម្លាំង​សមត្ថកិច្ច និង​ទាហាន​ទាំងអស់​ដែល​មាន​វត្តមាន​នៅ​ទីតាំង​ដែល​បាត់​ខ្លួន»

The Cambodia Daily មិន​អាច​ទាក់ទង​លោក ខៀវ សុភ័គ អ្នក​នាំពាក្យ​ក្រសួង​មហាផ្ទៃ ដើម្បី​ធ្វើការ​អត្ថាធិប្បាយ​បាន​ទេ​កាលពី​ថ្ងៃ​ទី​៣ ខែ​មករា ឆ្នាំ​២០២២។

ចំណែក​មន្ត្រី​ផ្នែក​ស៊ើបអង្កេត​ជាន់ខ្ពស់​នៃ​សមាគម​ការពារ​សិទ្ធិមនុស្ស​អាដហុក (Adhoc) លោក ស៊ឹង សែនករុណា និយាយ​ថា ចំពោះ​ការ​បង្ក្រាប​លើ​ការ​ទាមទារ​របស់​កម្មករ​កាលពី​ដើម​ឆ្នាំ​២០១៤ កន្លងទៅ ជា​ការ​រំលោភ​សិទ្ធិមនុស្ស​ធ្ងន់ធ្ងរ​បំផុត។ លោក​ទទូច​ឲ្យ​អាជ្ញាធរ​ស្វែងរក​ការពិត និង​យុត្តិធម៌​ទៅ​ដល់​ក្រុម​កម្មករ​ដែល​បាន​រង​របួស និង​បាត់បង់​ជីវិត​ទាំងនោះ។

លោក​ថា៖ «រហូត​មក​ទល់​ពេលនេះ នៅតែ​មិន​ទាន់​ឃើញ​រក​យុត្តិធម៌​បាន​នៅឡើយ​ទេ ដែល​នេះ​បង្ក​ឲ្យ​មាន​អំពើ​និទ្ទណ្ឌភាព​ឥត​ឈប់​ឈរ​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​កម្ពុជា។ លោក​បន្ត​ថា ច្បាប់​ត្រូវតែ​អនុវត្ត​ទៅលើ​ជន​គ្រប់​រូប បើ​ទោះ​ជា​ជន​នោះ​ជា​អ្នក​មាន​អំណាច​ប៉ុនណា​ក៏ដោយ គឺ​ដើម្បីឲ្យ​ស្ថាប័ន​ច្បាប់​មាន​ឯករាជភាព»

© 2022, ខេមបូឌា ដេលី. All rights reserved. No part of this article may be reproduced in print, electronically, broadcast, rewritten or redistributed without written permission.

អត្ថបទទាក់ទង

អត្ថបទអានច្រើន

សេចក្ដីរាយការណ៍ពិសេស