28 C
Phnom Penh

អ្នក​​​រងរបួស​​​រៀបរាប់ប្រាប់​​​ពី​​​ការ​​​បង្ក្រាប​​​ដោយ​​​ហិង្សា​​​ពីសំណាក់​​​អាជ្ញាធរ

ដោយ ឌឹ ខេមបូឌា ដេលី

បទវិភាគ

យោង​​​តាម​​​បទ​​​សម្ភាស​​​ជាមួយ​​​សាក្សី​​​ដែល​​​រង​​​របួស​​​ជិត​​​២០​​​នាក់​​​នៅ​​​មន្ទីរពេទ្យ​​​ចំនួន​​​​​​បី​​​កាល​​​ពី​​​ម្សិលមិញ​​​ បង្ហាញ​​​ថា ដំបូង​​​​​​កង​​​រាជ​​​អាវុធ​​​ហត្ថ​​​បាន​​​បាញ់​​​កាំភ្លើង​​​ពី​​​លើ​​​ក្បាល​​​អ្នក​​​តវ៉ា​​​នៅ​​​ពេល​​​ពួក​​​គេ​​​ទៅ​​​ដល់​​​កន្លែង​​​តវ៉ា​​​នៅ​​​ផ្លូវ​​​វេង​​​ស្រេង​​​​​​ កាលពី​​​ថ្ងៃ​​​សុក្រ​​​ មុន​​​ពេល​​​តម្រង់​​​កំាភ្លើង​​​របស់​​​ពួក​​​គេ​​​បាញ់​​​​​​សម្លាប់​​​កូដករ​​​ដែល​​​បាន​​​​​​គប់​​​ដុំ​​​ថ្ម។

អ្នក​​​ជំងឺ​​​ដែល​​​​​​កំពុង​​​សម្រាក​​​ព្យាបាល​​​របួស​​​​​​ត្រូវ​​​គ្រាប់​​​កាំភ្លើង​​​របស់​​​កង​​​រាជអាវុធ​​​ហត្ថ​​​នៅ​​​មន្ទីរ​​​ពេទ្យ​​​ព្រះ​​​កុសុមៈ មន្ទីរពេទ្យ​​​កាល់ម៉ែត​​​​​​ និង​​​មន្ទីរ​​​ពេទ្យ​​​មិត្តភាព​​​ខ្មែរ​​​-សូវៀត ក៏​​​បាន​​​ប្រាប់​អំពី​​​ការ​​​បាញ់​​​កំាភ្លើង​​​របស់​​​មន្ត្រី​​​ប្រដាប់​​​អាវុធ​​​​​​ទៅ​​​លើ​​​​​ក្រុម​​​​​​អ្នក​​​តវ៉ា​​​​​​ ហើយ​​​ក្រោយ​​​មក​​​បាន​​​​​​​​​​​​តម្រង់​​​កាំភ្លើង​​​ទៅ​​​លើ​​​អ្នក​​​តវ៉ា​​​​​ម្នាក់​​​ៗ​​​តែ​​​ម្តងបន្ទាប់​ពី​​​មិន​​​អាច​​​បំបែក​​​ការ​​​តវ៉ា​​​នោះ​​​​​​បាន​​​។

កង​​​​​​រាជអាវុធ​​​ហត្ថ​​​បាន​​​បាញ់​​​​​​​​​សម្លាប់​​​បាតុករ​​​ប្រាំ​​​នាក់​​​ និង​​​រងរបួស​​​ធ្ងន់​​​យ៉ាង​​​ហោច​​​ណាស់​​​៤២​​​នាក់​​​ទៀត​​​​​​នៅ​​​ពេល​​​ពួក​​​គេ​​​បាញ់​​​កាំភ្លើង​​​បំបែក​​​អ្នក​​​តវ៉ា​​​​​​ ដែល​​​​​​គប់​​​ដុំ​​​ថ្ម​​​ និង​​​ដែល​​​បាន​​​​​​បិទ​​​ផ្លូវ​​​វេង​​​ស្រេង​​​​​​​​​ ដែល​​​មាន​​​រោងចក្រ​​​ច្រើន​​​នៅ​​​ក្នុង​​​ខណ្ឌ​​​ពោធិ៍​​​សែន​​​ជ័យ​​​។ កូដករ​​​​​​ក៏​​​បាន​​​​​​គប់​​​​​​ដប់​​​​​​សាំង​​​ផង​​​ដែរ។

ហែម អឿន​​​ អាយុ​​​២៣​​​ឆ្នាំ​​​បាន​​​និយាយ​​​ថា គាត់​​​គប់​​​ដុំ​​​ថ្ម​​​ដាក់​​​​​​កង​​​រាជអាវុធ​​​ហត្ថ​​​នៅ​​​ពេល​​​ពួក​​​គេ​​​​​​លើក​​​​​​កាំភ្លើង​​​បាញ់​​​​​​ទៅ​​​លើ​​​ក្រុម​​​អ្នក​​​តវ៉ា​​​ ដែល​​​ភាគ​​​ច្រើន​​​​​​កំពុង​​​​​​ព្យាយាម​​​​​​រត់​​​គេច​​​ចេញ​​​ពី​​​ទី​​​នោះ​​​ហើយ​​​។ ហែម អឿន ដែល​​​ធ្វើ​​​ការ​​​នៅ​​​​​​រោងចក្រ​​​កាត់​​​ដេរ​​​មួយ​​​​​​នៅ​​​ក្នុង​​​សួន​​​ឧស្សាហកម្ម​​​កាណា​​​ឌីយ៉ា បាន​​​និយាយ​​​ថា “នៅ​​​ពេល​​​ដែល​​​ពួក​​​គេ​​​មកដល់​​​​​​ ហើយ​​​ចុះ​​​ពី​​​លើ​​​ឡាន​​​ ពួក​​​គេ​​​​​​ត្រៀម​​​​​​រួច​​​ជា​​​ស្រេច​​​”។

គាត់​​​បាន​​​ពន្យល់​​​ប្រាប់​​​ថា “ខ្ញុំ​​​បាន​​​ឃើញ​​​កង​​​រាជអាវុធ​​​ហត្ថ​​​១០​​​នាក់​​​​​​យក​​​ខែល​​​បាំង​​​​​​ ហើយ​​​​​​បន្ទាប់​​​មក​​​ខ្ញុំ​​​បាន​​​ឃើញ​​​​​​​​​គេ​​​​​​ដាក់​​​កំាភ្លើ​​​ង​​​នៅ​​​ចន្លោះ​​​ខែល​​​នោះ​​​​​​ ហើយ​​​បាញ់​​​តម្រង់​​​មក​​​ខ្ញុំ​​​​​​។ ប្រសិន​​​បើ​​​យើង​​​មិន​​​រត់​​​ចេញ​​​ទេ​​​ ពួក​​​គេ​​​​​​​​​បាញ់​​​តម្រង់​​​មក​​​លើ​​​យើង​​​ម្នាក់​​​ៗ​​​តែម្តង​​​”។ នៅ​​​មន្ទីរពេទ្យ​​​មិត្តភាព​​​ ខ្មែរ-សូវៀត​​​ អ៊ុក​​​ ម៉ារ៉ាយ អាយុ​​​១៧​​​ឆ្នាំ​​​ អង្គុយ​​​នៅ​​​លើ​​​​​​កន្ទេល​​​មួយ​​​​​​ក្រាល​​​នៅ​​​លើ​​​រាន​​​ហាល​​​​​​នៃ​​​មន្ទីរពេទ្យ​​​នេះ​​​ ដោយ​​​មាន​​​រុំ​​​របួស​​​​​​​​​ត្រង់​​​ក្បាល​​​។

ម៉ារ៉ាយ​​​ បាន​​​និយាយ​​​ថា នាង​​​បាន​​​​​​​​​​ឱន​​​ក្បាល​​​​ចុះ​​​ពេល​​​​​​បណ្ដើរ​​​កង់​​​របស់​​​នាង​​​​ចេញ​​​ពី​​​​​​រៀន​​​ត្រឡប់​​​ទៅ​​​ផ្ទះវិញ ស្រាប់​​​តែ​​​នៅ​​​ពេល​​​នោះ​​​គ្រាប់​​​កាំភ្លើង​​​មួយ​​​គ្រាប់​​​​​​រត់​​​មក​​​​​​​​​​​​ត្រូវ​​​បញ្ឆិត​ពី​​​លើ​​​ក្បាល​​​របស់​​​នាង​​​ ហើយ​​​នាង​​​បាន​​​ដួល​​​ទៅ​​​លើ​​​ដី​​​។ នាង​​​​​​បាន​​​​​​និយាយ​​​​​​ពេល​​​បង្ហាញ​​​​​​ចុង​​​​​​ម្រាម​​​​​​ដៃ​​​របស់​​​នាង​​​​​​ថា “ខ្ញុំ​​​ត្រូវ​​​របួស​​​​​​ជម្រៅ​​​នេះ​​​ ប៉ុន្តែ​​​មិន​​​ប៉ះពាល់​​​​​​​​​ដល់​​​ខួរ​​​ក្បាល​​​​​​របស់​​​ខ្ញុំ​​​ទេ​​​”។

ម៉ារ៉ាយ​​​ បាន​​​និយាយ​​​ថា ច្បាស់​​​​​​ហើយ​​​នេះ​​​គឺ​​​ជា​​​ការ​​​​​​​​បាញ់​​​សម្លាប់​​​​​​ពី​​​​​​កង​​​រាជ​​​អាវុធ​​​ហត្ថ​​​​​​ដោយ​​​ចេតនា​​​តែ​​​ម្តង​​​។ នាង​​​បាន​​​និយាយ​​​ថា “ពួក​​​គេ​​​មិន​​​ខ្លាច​​​អ្នក​​​តវ៉ា​​​គប់​​​ដុំ​​​ថ្ម​​​ទេ​​​ ពួក​​​គេ​​​​​​ខឹង​​​នឹង​​​​​​​​​អ្នក​​​គប់​​​ដុំ​​​ថ្ម​​​ទាំង​​​នោះ។ ខ្ញុំ​​​ឃើញ​​​ពួក​​​គេ​​​បាញ់​​​សម្លាប់​​​តែ​​​ម្ដង​​​។ វា​​​ដូច​​​ជា​​​មើល​​​ក្មេង​​​ៗ​​​លេង​​​កាំជ្រួច​​​​​​អ៊ីចឹង​​​”។

នៅ​​​មន្ទីរពេទ្យ​​​នេះ​​​ដែរ​​​កាលពី​​​ម្សិលមិញ​​​ ជឿន ស្រី​​​ពៅ អាយុ​​​២៦​​​ឆ្នាំ​​​បាន​​​និយាយ​​​ថា គាត់​​​​​​មិន​​​បាន​​​​​​រងរបួស​​​ទេ​​​ ប៉ុន្តែ​​​គាត់​​​បាន​​​ចូល​​​រួម​​​​​​​​​នាំ​​​អ្នក​​​រងរបួស​​​នៅ​​​តាម​​​ផ្លូវ​​​វេង​​​ស្រេង​​​ កាល​​​ពី​​​ថ្ងៃ​​​សុក្រ​​​ ​​ទៅ​​​មន្ទីរពេទ្យ​​​។ គាត់​​​បាន​​​និយាយ​​​ថា “ពួកគេភាគ​​​ច្រើន​​​​ត្រូវ​​​​​​​​បាន​​​បាញ់​​​ចំជើង​​​ ប៉ុន្តែ​​​អ្នក​​​ផ្សេង​​​ទៀត​​​ក៏​​​​​​ត្រូវ​​​បាន​​​​បាញ់​​​ត្រូវ​​​​ពោះ​​​ និង​​​អ្នក​​​ខ្លះ​​​ទៀត​​​​​​ត្រូវចំ​​​​​​ក្បាល​​​​​​”។

ឡាវ ស្រី​​​ទូច​​​ អាយុ​​​២២​​​ឆ្នាំ​​​​​​​​​បាន​​​និយាយ​​​ថា ប្អូន​​​ប្រុស​​​របស់​​​នាង​​​ ឈ្មោះ​​​ ឡាវ សៅ​​​ អាយុ​​​២១​​​ឆ្នាំ​​​​​​មិន​​​អាច​​​និយាយ​​​ជា​​​មួយ​​​នាង​​​បាន​​​ទេ​​​ ដោយសារ​​​គាត់​​​​​​ត្រូវ​​​​​​​​​គ្រាប់​​​កាំភ្លើង​​​​​​​​​ AK-47 ​​​របស់​​​កង​​​រាជអាវុធ​​​ហត្ថ​​​​​​ធ្លាយ​​​ត្រចៀក​​​ម្ខាង​​​ដែល​​​បាន​​​​ត្រូវ​​​​​​បញ្ឆិត​សៀត​​​​​​​​​ផ្កា​​​​​​របស់​​​គាត់។ នាង​​​បាន​​និយាយ​នៅ​​​ពេល​​​ប្អូន​​​ប្រុស​​​​​​ដែល​​​មាន​​​​​​​​​​​​រុំរបួស​​​​​ដេក​​​នៅ​​​លើ​​​​​​គ្រែ​​​នៅ​​​រាន​​​ហាល​​​មន្ទីរពេទ្យ​​​នេះ​​​​​​ថា “ប្អូន​​​ប្រុស​​​គាត់​​​​​​​​​ដែល​​​បាន​​​ចូល​​​រួម​​​នៅ​​​ក្នុង​​​ការ​​​ប៉ះទង្គិច​​​គ្នា​​​នេះ​​ត្រូវ​​​គ្រាប់​​​កាំភ្លើង​​​​​​​​​​​​ជិត​​ភ្នែក​​​ឆ្វេង​​​​​​ ហើយ​​​ធ្លាយ​​​តាម​​​ត្រចៀក​​​​​​គាត់​​​។ គាត់បាន​​​ដក​​​​​​ថយ​​​ក្រោយ​​​​​​ ដើម្បីគេច​​​ពី​​​កង​​​រាជអាវុធ​​​ហត្ថ​​​”។ នាង​​​បាន​​​និយាយ​​​ថា “យើង​​​មិន​​​ដឹង​​​ថា តើ​​​គាត់​​​អាច​​​ស្ដាប់​​​ឮ​​​វិញ​​​ឬ​​​អត់​​​ទេ​​​”។

លោក ឈឿង យៃយែន​​​ អនុប្រធាន​​​មន្ទីរ​​​​ពេទ្យ​​​មិត្តភាព​​​ខ្មែរ-សូវៀត​​​បាន​​​មាន​​​ប្រសា​សន៍​​​ថា មន្ទីរពេទ្យ​​​របស់​​​លោក​​​​​​បាន​​​ទទួល​​​​​​កម្ម​ករ​​​​​​រោងចក្រ​​​កាត់​​​ដេរ​​​៣១​​​នាក់​​​​​​​​​ ដែល​​​​​​ត្រូវ​​​បាន​​​កង​​​​រាជអាវុធ​​​ហត្ថ​បាញ់​​​និង​​​វាយ​​​​​​កាល​​​ពីថ្ងៃ​​​សុក្រ​​​។ លោក​​​បាន​​​មាន​​​ប្រសាសន៍​​​ថា មនុស្ស​​​បួន​​​នាក់​​​ទៀត​​​​​​​​​​​​បាន​​​ស្លាប់​​​​​​ក្នុង​​​មន្ទីរពេទ្យ​​​​​​នេះ​​​ ឬ​​​ស្លាប់​​​ពេល​​​មក​​​ដល់​​​​​​មន្ទីរពេទ្យ​​​តែ​​​ម្ដង​​​។

លោក​​​វេជ្ជបណ្ឌិត​​​ គូ ណូ នៅ​​​មន្ទីរ​​​ពេទ្យ​​​នេះ​​​បាន​​​​​​​​​មាន​​​ប្រសាសន៍​​​ថា កម្មករ​​​ពីរនាក់​​​​​​ក្នុង​​​ចំណោម​​​កម្មករ​​​​​​បួន​​​នាក់​​​​​​បាន​​​ស្លាប់​​​​​​​​​ពេល​​​វះ​​​កាត់​​​សង្គ្រោះ​​​បន្ទាន់​​​ ដើម្បី​​​​​​យក​​​ក្បាល​​​គ្រាប់​​​​​​កាំភ្លើង​​​ AK-47 ចេញពី​​​ទ្រូង​​​។

ហៀត រ៉ាឌី អាយុ​​​២០​​​ឆ្នាំ​​​ជា​​​កម្មករ​​​ម្នាក់​​​ទៀត​​​​​​មក​​​ពី​​​សួន​​​ឧស្សាហកម្ម​​​កាណាឌីយ៉ា​​​ ក៏​​​ត្រូវ​​​បាន​​​បាញ់​​​ចំ​​​ទ្រូង​​​​​​ពី​​​លើ​​​​​​ដោះ​​​ឆ្វេង​​​បន្ដិច​​​ ​​​និង​​​​​​ត្រូវ​​​​ចំ​​​​​​​​ដើម​​​ដៃ​​​​​​ឆ្វេង​​​របស់​​​នាង​​​​​​​​​ផង​​​ដែរ​​​ ប៉ុន្តែ​​​វេជ្ជបណ្ឌិត​​​​​​​​​បាន​​​ប្រាប់​​​នាង​​​ថា នាង​​​​​​រួច​​​​​​ផុត​​​ពី​​​ការ​​​ស្លាប់​​​ហើយ​​។ កញ្ញា រ៉ាឌី បាននិយាយថា “ខ្ញុំ​​​កំពុង​​​​​​ឈរ​​​នៅ​​​ខាង​​​ក្រៅ​​​ទ្វារ​​​ផ្ទះមើល​​​គេ​ ​​ស្រាប់​​​តែ​​​នៅ​​​​​​ពេល​​​នោះ​​​​​​ខ្ញុំ​​​បាន​​​ត្រូវ​​​គ្រាប់​​​ ហើយ​​​ខ្ញុំ​​​មិន​​​ដឹង​​​ថា គ្រាប់​​​កំាភ្លើង​​​នោះ​​​មក​​​ពី​​​ណា​​​ទេ​​​។ កង​​​រាជ​​​អាវុធ​​​ហត្ថ​​​​​​រត់​​​ប្រសេច​​​ប្រសាច​​​បាញ់​​​​​​ដោយ​​​គ្មាន​​​រើស​​​មុខ​​​​​​។ ពួក​​​គេ​​​​​​ខឹង​​​​​​ណាស់​​​ បន្ទាប់ពី​​​​​​អ្នក​​​តវ៉ា​​​គប់​​​​​​ដុំ​​​ថ្ម​​​​​​ដាក់​​​ពួក​​​គេ​​​”។

នាង​​​បាន​​​​​​ពន្យល់​​​ប្រាប់​​​ថា “វេជ្ជបណ្ឌិត​​​និយាយ​​​ថា ប្រសិន​​​បើ​​​ខ្ញុំ​​​ត្រូវ​​​ក្រោម​​​ទ្រូង​​​​​​បន្ដិច​​​ ខ្ញុំ​​​ប្រហែល​​​ជា​​​ស្លាប់​​​បាត់​​​ទៅ​​​ហើយ​​​។ ឥឡូវ​​​នេះ​​​ខ្ញុំ​​​មិន​​​អាច​​​កម្រើក​​​ដៃ​​​ឆ្វេង​​​​​​​​​បាន​​​ទាល់​​​តែ​​​សោះ​​​ ហើយ​​​នៅ​​​​​​​​​ពេល​​​មាន​​​គេ​​​ប៉ះ​​​ដៃ​​​នោះ​​​​​​ក៏​​​​​​ខ្ញុំ​​​មិន​​​ដឹង​​​ដែរ​​​”។

សោម​​​ អ៊ឹម​​​ អាយុ​​​២២​​​ឆ្នាំ​​​​​​បាន​​​ត្រូវ​​​គ្រាប់​​​កាំភ្លើង​​​​​​ពីក្រោយ​​​ស្មា​​​ឆ្វេង​​​ និង​​​ចំ​​​ទ្រូង​​​ឆ្វេង​​​របស់​​​គាត់​​​ ដោយ​​​ធ្វើ​​​ឲ្យ​​​មើល​​​ឃើញ​​​​​​ស្នាម​​​គ្រាប់​​​ចូល​​​។ សោម អ៊ឹម​​​ បាន​​​និយាយ​​​ថា គាត់​​​បាន​​​​​​​​​ដក​​​ថយ​​​ពី​​​ផ្លូវ​​​វេង​​​ស្រេង​​​​​​ ចូល​​​ទៅ​​​ក្នុង​​​បរិវេណ​​​​​​​​​លំនៅដ្ឋាន​​​មួយ​​​​​​ ហើយ​​​បាន​​​គប់​​​ដុំ​​​ថ្ម​​​ដាក់​​​កង​​​រាជអាវុធ​​​ហត្ថ​​​​​​ស្រាប់​​​​​​តែ​​​នៅ​​​ពេល​​​នោះ​​​គាត់​​​បាន​​​ត្រូវ​​​គ្រាប់​​​តែ​​​ម្ដង​​​ ប៉ុន្តែ​​​គាត់​​​មិន​​​ដឹង​​​ថា នរណា​​​បាញ់​​​គាត់​​​ទេ​​​។ មិត្តភក្ភិ​​​របស់​​​គាត់​​​​​​ឈ្មោះ​​​ ជា ណូទី អាយុ​​​២៥​​​​​​ឆ្នាំ​​​បាន​​​និយាយ​​​ថា គាត់​​​បាន​​​ឃើញ​​​អ្នក​​​​​​បាញ់​​​នោះ​​​​​​។

គាត់​​​បាន​​​និយាយ​​​ដោយ​​​ចង្អុល​​​ទៅ​​​​​​​​​ស្នាម​​​របួស​​​ដោយ​​​សារ​​​គ្រាប់​​​កាំភ្លើង​​​នៅ​​​លើ​​​កជើង​​​របស់​​​គាត់​​​ថា “ខ្ញុំ​​​បាន​​​ឃើញ​​​ពួ​​​កគេ​​​បាញ់​​​កំាភ្លើង​​​​ពី​​​លើ​​​អគារ​​​។ ពួក​​​គេ​​​តម្រង់​​​មក​​​លើ​​​​​​យើង​​​ម្នាក់​​​ៗ​​​​តែ​​​ម្តង​​​​​ ប៉ុន្តែ​​​ខ្ញុំ​​​មាន​​​សំណាង​​​ពីព្រោះ​​​​​​ខ្ញុំ​​​បាន​​​​​ក្រាប​​​នៅ​​​ជិត​​​​​​អគារ​​​នោះ​​​”។ លោក​​​វេជ្ជបណ្ឌិត​​​ ណូ បាន​​​​​​មាន​​​​​​ប្រសា​​​សន៍​​​ថា ថ្លៃ​​​ព្យាបាល​​​អ្នក​​​ជំងឺ​​​ដែល​​​បាន​​​រង​​​របួស​​​​​​អំឡុង​​​ពេល​​​​​​តវ៉ា​​​នេះ​​​​​​មន្ទីរពេទ្យ​​​ជា​​​អ្នក​​​ចេញ​​​។ កម្មករ​​​​​​រងរបួស​​​​​​ទាំង​​​អស់​​​លើក​​​លែង​​​តែ​​​​​​ម្នាក់​​​ដែល​​​ត្រូវ​​​បាន​​​សម្ភាស​​​​​​បាន​​​បញ្ជាក់​​​ថា ពួក​​​គេ​​​មិន​​​ត្រូវ​​​បាន​​​គិត​​​ថ្លៃ​​​ទេ​​។

នៅ​​​មន្ទីរពេទ្យ​​​កាល់ម៉ែត​​​ បុគ្គលិក​​​ដែល​​​សុំ​​​មិន​​បញ្ចេញ​ឈ្មោះ​​​​​​និយាយ​​​ថា កម្មករ​​​រង​​​របួស​​​​​​៧​​​នាក់​​​មក​​​ពី​​​ផ្លូវ​​​វេង​​​ស្រេង​​​ត្រូវ​បាន​​​ទទួល​​​ព្យា​បាល​​​នៅ​​​មន្ទីរពេទ្យ​​​នេះ​​​ ហើយ​​​ថា កម្មករ​​​ប្រាំ​មួយ​​​នាក់​​​បាន​​​ចេញ​​​ពី​​​មន្ទីរពេទ្យ​​​វិញ​​​ហើយ។ វេជ្ជបណ្ឌិត​​​បាន​​​និយាយ​​​ថា អ្នក​​​ជំងឺ​​​នៅ​​​សល់​​​ចុង​​​ក្រោយ​​​គេ​​​ឈ្មោះ​​​ ចៅ ហ៊ុន​​​ឌី អាយុ​​​២៣​​​ឆ្នាំ​​​​​​ត្រូវ​​​បាន​​​កង​​​រាជអាវុធ​​​ហត្ថ​​​វាយ​​​​​​រង​​​របួស​​​យ៉ាង​​​ទម្ងន់ ដែល​​​ធ្វើ​​​ឲ្យ​​​គាត់​​​និយាយ​​​​​​បាន​​​​​​ខ្លីៗ​​​ប៉ុណ្ណោះ​​​។

វេជ្ជបណ្ឌិត​​​ដែលសុំ​​​មិន​​​បញ្ចេញ​​​​​​ឈ្មោះ​​​រូប​​​នេះ​​​បាន​​​និយាយ​​​ថា លោក​​​ ហ៊ុន​​​ ឌី ដែល​​​មាន​​​ផ្ទៃ​​​មុខ​​​ស្លេក​​​ស្លាំង​​​នៅ​​​ពេល​​​ដេក​​​លើ​​​គ្រែ​​​​​​ក្នុង​​​មន្ទីរពេទ្យ​​​កាល​​​ពីម្សិ​ល​មិញ​​​​​​ត្រូវ​​​​​​បាន​​​ទទួល​​​​​​ការ​​​វះកាត់​​​សង្គ្រោះ​​​ជីវិត​​​​​​​​​ពេល​​​គាត់​​​​​​មក​​​ដល់​​​មន្ទីរពេទ្យ​​​ ដើម្បី​​​ទប់​​​ស្កាត់​​​ការ​​​ចេញ​​​ឈាម​​​​​​​​​ជា​​​ច្រើន​​​កន្លែង​​​​​​ និង​​​ដើម្បីយក​​លំពែង​​​​​​ចេញ​​​។

ស្រី ចាន់​​​ អាយុ​​​២៨​​​ឆ្នាំ​​​ជា​​​បង​​​ស្រី​​​របស់​​​បុរស​​​រង​​​របួស​​​ធ្ងន់​​​រូប​​​នេះ​​​បាន​​​និយាយ​​​ថា ប្អូន​​​គាត់​​​បាន​​​​​​ទៅ​​​​​​រោងចក្រ​​​របស់​​​គាត់​​​ ដើម្បី​​​ចង់​​​ដឹង​​​ថា តើ​​​គេ​​​បើក​​​ធ្វើការ​​​វិញ​​​ហើយ​​​ឬ​​​នៅ​​​ ហើយ​​​​​​បាន​មើល​​​ហេតុ​​​ការណ៍​​​​​​ចលាចល​​​នោះ​​​​​​​​​នៅ​​​ពីក្រោយ​​​​​​គេ​​​ បន្ទាប់​​​ពី​​​​​​មាន​​​កា​​​រប៉ះ​​​ទង្គិច​​​គ្នា​​​។

បុគ្គលិក​​​នៅ​​​សាល​​​តម្កល់​​​សព​​​ក្នុង​​​មន្ទីរ​​​ពេទ្យ​​​កាល់ម៉ែត​​​ បាន​​​បញ្ជាក់​​​ថា កម្មករ​​​ម្នាក់​​​ ឈ្មោះ​​​ សំ រ៉ាវី អាយុ​​​២៦​​​ឆ្នាំ​​​ បាន​​ស្លាប់​​​នៅ​​​ពេល​​​​​​មិត្តភក្ភិ​​​ដឹក​​​តាម​​​ម៉ូតូ​​​មក​​​ដល់​​​មន្ទីរពេទ្យ​​​។ ឯកសារ​​​មន្ទីរពេទ្យ​​​ព្រះ​​​កុសុមៈ​​​ បង្ហាញ​​​ថា មនុស្ស​​​បួននាក់​​​មក​​​ពី​​​ផ្លូវ​​​វេង​​​ស្រេង​​​ បាន​​​ចូល​​​សម្រាក​​​ព្យាបាល​​​របួស​​​ត្រូវ​​​គ្រាប់​​​កាំភ្លើង​ត្រង់​ពោះ ចំភ្លៅ និង​​​ចំ​​​ដៃ​​​ កាលពី​​​ថ្ងៃ​​​សុក្រ ប៉ុន្តែ​​​ពី​​​រ​​​នាក់​​​បាន​​​ចេញ​​​ទៅ​​​វិញ​​​ហើយ​​​​​​។

កម្មករ​​​ម្នាក់​​​ឈ្មោះ​​​ ហឿន ខាន់ អាយុ​​​១៩​​​ឆ្នាំ​​​​​​​​​ បាន​​​​​​និយាយ​​​​​​​​​រឿង​​​ដូច​​​គ្នា​​​ ដែល​​​​​​​កម្មករ​​​រង​​​របួស​​​ផ្សេង​​​ទៀត​​​​​​​​​បាន​​​ប្រាប់​​​អំពី​​​​​​ហេតុ​​​ការណ៍​​​កាលពី​​​ថ្ងៃ​​​សុក្រ​​​នេះ​​​។
កម្មករ​​​​រូប​​​នេះ​​​បាន​​​និយាយ​​​ថា “នៅ​​​ពេល​​​ពួក​​​គេ​​​មក​​​ដល់​​​ ពួក​​​គេ​​​បាន​​​បាញ់​​​ឡើង​​​លើ​​​គំរាម​​​​​​យើង​​​។ នៅ​​​ពេល​​​ដែល​​​​​​ការ​​​បាញ់​​​គំរាម​​​នោះ​​​​​​មិន​​​បាន​​​​​​រារាំង​​​​​​យើង​​​មិន​​​ឲ្យ​​​​​​​​​តវ៉ា​​​នោះ​​​​​​ ពួក​​​គេ​​​បាន​​​បាញ់​​​មក​​​លើ​​​យើង​​​​​​តែ​​​ម្ដង​​​។ យើង​​​ទាំង​​​អស់​​​គ្នា​​​បាន​​​ព្យាយាម​​​ដក​​​ថយ​​​ ប៉ុន្តែ​​​នៅ​​​ពេល​​​នោះ​​​ពួក​​​គេ​​​បាន​​​​​​តម្រង់​​​មក​​​លើ​​​​​​យើង​​​តែ​​​ម្ដង​​​”។
លោក ខាន់ ត្រូវ​​​គ្រាប់​​​ចំ​​​ភ្លៅ​​​ស្ដាំ​​​ ប៉ុន្តែ​​​បាន​​​និយាយ​​​ថា  វេជ្ជបណ្ឌិត​​​បាន​​​ប្រាប់​​​គាត់​​​ថា សាច់​​​​​​​​​ដុំ​​​គាត់​​​​​​​​​នឹង​​​ជា​​​វិញ​​​​​​។

កម្មករ​​​​​​ឈ្មោះ សូ ណា អាយុ​​​២៧​​​ឆ្នាំ​​​បាន​​​និយាយថា វេជ្ជបណ្ឌិត​​​មិន​​​បាន​​​ប្រាប់​​​គាត់​​​ថា តើ​​​គាត់​​​នឹង​​​ជា​​​​​​ពី​​​ស្នាម​​​របួស​​​ដែល​​​គាត់​​​បាន​​​ត្រូវ​​​គ្រាប់​​​កាំភ្លើង​​​នៅ​​​ពេល​​​ឈរ​​​លើ​​​ជាន់ទី​​​៣ នៃ​​​ផ្ទះ​​​មួយ​​​នៅ​​​ផ្លូវ​​​វេង​​​ស្រេង​​​នោះ​​​ទាំង​​​ស្រុង​​​​​​ ឬ​​​យ៉ាង​​​ណា​​​ទេ​​​។ គាត់​​​បាន​​​និយាយ​​​ថា “ខ្ញុំ​​​​​​ត្រូវ​​​គ្រាប់​​​​​​ធ្លាយ​​​ពោះវៀន។ ខ្ញុំ​​​បាន​​​រត់​​​ទៅ​​​ជាន់​​​លើ​​​​​​ទៅ​​​​​​បន្ទប់​​​របស់​​​ខ្ញុំ​​​​​​ដើម្បី​​​មើល​​​គេ​​​ ហើយ​​​ពួក​​​គេ​​​បាន​​​បាញ់​​​ពី​​​​​​ក្រោម​​​ឡើ​​​ង​​​លើ​​​​​​ត្រូវ​​​ខ្ញុំ​​​តែ​​​ម្ដង​​​”។ គាត់​​​បាន​​​បញ្ជាក់​​​​​​ថា ពោះរបស់​​​គាត់​​​នៅ​​​ហូរ​​​ឈាម​​​នៅ​​​ឡើយ​​​។ “ពួកគេ​​​​​​មិន​​​បាន​​​បាញ់​​​គំរាម​​​យើង​​​ទេ ពួក​​​គេ​​​បាញ់​​សម្លាប់​​​យើង​​​តែ​​​ម្ដង​​​”៕​​​គឹមហឿន
(រាយការណ៍​​​បន្ថែម​​​​​​ដោយ សាំង សុឥន្ទរិទ្ធ)​​​

© 2024, ខេមបូឌា ដេលី. All rights reserved. No part of this article may be reproduced in print, electronically, broadcast, rewritten or redistributed without written permission.

អត្ថបទទាក់ទង

អត្ថបទអានច្រើន

សេចក្ដីរាយការណ៍ពិសេស