32.4 C
Phnom Penh

កម្ពុជា​ចាត់ទុក​គម្រោង​លុប​អនុស្សរណៈ​យោគយល់​ឆ្នាំ​២០០០ ពី​ភាគី​ថៃ ថា​ជា​ចេតនា​កេង​ចំណេញ​នយោបាយ

ដោយ ឌឹ ខេមបូឌា ដេលី

បទវិភាគ

រដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា ចាត់ទុក​ការ​សម្រេច​របស់​គណៈកម្មាធិការ​ចំពោះ​កិច្ច​ព្រឹទ្ធសភា​ថៃ ដែល​ស្នើ​ឱ្យ​លុប​អនុស្សរណៈ​យោគយល់ (MoU) ឆ្នាំ​២០០០ ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​ព្រំដែន​រវាង​កម្ពុជា-ថៃ ថា​គ្មាន​មូលដ្ឋាន​ត្រឹមត្រូវ ផ្ទុយ​ពី​ច្បាប់​អន្តរជាតិ និង​មាន​ចេតនា​កេង​ចំណេញ​នយោបាយ។

រដ្ឋលេខាធិការដ្ឋាន​កិច្ចការ​ព្រំដែន​របស់​កម្ពុជា បាន​ចេញ​សេចក្តី​ប្រកាស​បដិសេធ​នៅ​ថ្ងៃទី​២៦ ខែ​មីនា ឆ្នាំ​២០២៦ នេះ​ថា អនុស្សរណៈ​យោគយល់ (MoU) ឆ្នាំ​២០០០ គឺជា​កិច្ចព្រមព្រៀង​ទ្វេភាគី​ដ៏​សំខាន់​ដែល​បាន​ចុះហត្ថលេខា​ដោយ​រដ្ឋាភិបាល​នៃ​ប្រទេស​ទាំង​ពីរ និង​បាន​ចុះបញ្ជី​នៅ​អង្គការ​សហប្រជាជាតិ ដែល​ផ្តល់​នូវ​យន្តការ​សម្រាប់​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​ព្រំដែន​ដោយ​សន្តិវិធី តាមរយៈ​គណៈកម្មការ​ចម្រុះ​ខណ្ឌសីមា​ព្រំដែន​គោក​កម្ពុជា-ថៃ (JBC)។

ប្រភព​ដដែល លើកឡើង​ថា MoU ឆ្នាំ​២០០០ នេះ​មាន​ចរិត​លក្ខណៈ​ជា​សន្ធិសញ្ញា ឬ​កិច្ចព្រមព្រៀង​ទ្វេភាគី​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​ព្រំដែន ដែល​បង្កើត​កាតព្វកិច្ច​ក្រោម​ច្បាប់​អន្តរជាតិ និង​ជា​កិច្ចព្រមព្រៀង​ដ៏​មាន​សារសំខាន់​សម្រាប់​ភាគី​ទាំង​ពីរ​ក្នុង​ការ​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​ព្រំដែន​ដោយ​សន្តិវិធី។

រដ្ឋលេខាធិការដ្ឋាន​កិច្ចការ​ព្រំដែន អះអាង​ថា តាម​គោលការណ៍​ច្បាប់​អន្តរជាតិ ទោះ​ស្ថិត​ក្នុង​កាលៈទេសៈ​ណា​ក៏ដោយ ភាគី​ថៃ មិន​អាច​លើកយក​ហេតុផល​ច្បាប់ និង​នីតិវិធី​ផ្ទៃក្នុង ឬ​ហេតុផល​ណា​មួយ​ដើម្បី​ជា​មធ្យោបាយ​ក្នុង​ការ​លុប MoU ឆ្នាំ​២០០០ ដែល​ជា​សន្ធិសញ្ញា​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​ព្រំដែន​ដែល​ខ្លួន​ជា​ភាគី​បាន​ឡើយ នេះ​បើ​យោង​តាម​មាត្រា ៦២ ចំណុច​ទី​២ នៃ​អនុសញ្ញា​ទីក្រុង​វីយែន ស្ដីពី​ច្បាប់​សន្ធិសញ្ញា-VCLT ឆ្នាំ​១៩៦៩ នោះ។

ប្រភព​ដដែល​បន្ត​ថា MoU ឆ្នាំ​២០០០ បាន​ផ្ដល់​សមត្ថកិច្ច និង​សិទ្ធិ​អំណាច​ពេញលេញ​ដល់​គណៈកម្មការ JBC នៃ​ភាគី​ទាំង​ពីរ​ក្នុង​ការ​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​ព្រំដែន​ដោយ​សន្តិវិធី ផ្អែកលើ​មូលដ្ឋាន​អនុសញ្ញា​បារាំង-សៀម ឆ្នាំ​១៩០៤ និង​សន្ធិសញ្ញា​បារាំង-សៀម ឆ្នាំ​១៩០៧។

ជាង​នេះ​ទៀត ក៏​ផ្អែកលើ​មូលដ្ឋាន​ផែនទី​ដែល​ជា​លទ្ធផល​នៃ​ការងារ​ខណ្ឌសីមា​របស់​គណៈកម្មការ​កំណត់​ព្រំដែន​ឥណ្ឌូចិន-សៀម កំណត់ហេតុ​បោះ​បង្គោល​របស់​គណៈកម្មការ​ឥណ្ឌូចិន-សៀម បែបបទ​បច្ចេកទេស (TOR) ឆ្នាំ​២០០៣ និង​កំណត់ហេតុ​កិច្ចប្រជុំ​របស់​គណៈកម្មការ JBC នៃ​ភាគី​ទាំង​ពីរ​ផង​ដែរ។

ជាក់ស្តែង កន្លង​មក គណៈកម្មការ JBC នៃ​ភាគី​ទាំង​ពីរ​សម្រេច​បាន​នូវ​សមិទ្ធផល​ជា​វិជ្ជមាន​ជា​បន្តបន្ទាប់ ដូចជា ការ​ស្វែងរក​ទីតាំង​ពិតប្រាកដ​នៃ​បង្គោល​ព្រំដែន​សម័យ​បារាំង​ទាំង ៧៤ ការ​ជួសជុល និង​ថែទាំ​បង្គោល​ព្រំដែន​សម័យ​បារាំង ដែល​បាន​ឯកភាព​គ្នា ការ​ចុះ​វាស់វែង និង​បោះ​បង្គោល​បណ្ដោះអាសន្ន។

រដ្ឋលេខាធិការដ្ឋាន​កិច្ចការ​ព្រំដែន បញ្ជាក់​ថា ការ​លុប MoU ឆ្នាំ​២០០០ ដោយ​ហេតុផល​ណា​មួយ គឺ​មិន​ត្រឹមតែ​រំលោភ​ច្បាប់​អន្តរជាតិ និង​គោលការណ៍​ខ្សែ​ព្រំដែន​មិន​កែប្រែ (Uti Possidetis Juris) ប៉ុណ្ណោះ​ទេ ថែមទាំង​បង្ក​ជា​ឧបសគ្គ​ដល់​ការ​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​ព្រំដែន​រវាង​ប្រទេស​ទាំង​ពីរ​ដោយ​សន្តិវិធី និង​មិន​អាច​ឈាន​ទៅ​កសាង​ព្រំដែន​មួយ​ដែល​មាន​ស្ថិរភាព សន្តិភាព និង​អភិវឌ្ឍ​បាន​ឡើយ។

កាលពី​ថ្ងៃទី​២៤ ខែ​មីនា ឆ្នាំ​២០២៦ កាសែត​ថៃ The Nation បាន​រាយការណ៍​ថា គណៈកម្មាធិការ​ពិសេស​របស់​ព្រឹទ្ធសភា បាន​ផ្តល់​យោបល់ ឬ​ណែនាំ​ជា​ឯកច្ឆន្ទ​ឱ្យ​លុប​ចោល​កិច្ចព្រមព្រៀង​នៃ​អនុស្សរណៈ​យោគយល់​ឆ្នាំ​២០០០ (MoU43) ស្តី​ព្រំដែន​គោក និង​អនុស្សរណៈ​យោគយល់​ឆ្នាំ​២០០១ (MoU44) ស្ដីពី​តំបន់​សមុទ្រ ប្រេង និង​ឧស្ម័ន​ជាមួយ​កម្ពុជា។

ប្រភព​ដដែល បញ្ជាក់​ថា ការ​ណែនាំ​ឱ្យ​លុប​អនុស្សរណៈ​យោគយល់​នេះ បន្ទាប់ពី​លោក Nappadon Inha សមាជិក​ព្រឹទ្ធសភា និង​ជា​ប្រធាន​គណៈកម្មាធិការ​ព្រឹទ្ធសភា​ទទួល​បន្ទុក​សិក្សា​ពី​គុណសម្បត្តិ​និង​គុណវិបត្តិ​នៃ​ការ​លុប​អនុស្សរណៈ​យោគយល់​ជាមួយ​កម្ពុជា បាន​ដឹកនាំ​កិច្ចប្រជុំ​ចំនួន ២០​លើក និង​ចុះ​សិក្សា​ផ្ទាល់​ក្នុង​ខេត្ត​ចំនួន​៧ នៅ​តាម​ព្រំដែន​ជាប់​ប្រទេស​កម្ពុជា រួម​ទាំង​ការ​ពិនិត្យ​របាយការណ៍​លម្អិត​របស់​ទីភ្នាក់ងារ​សន្តិសុខ​ថៃ ជាច្រើន​លើក​ច្រើនសា​មក​នោះ។

ជុំវិញ​បញ្ហា​នេះ លោក ជុំ ឈាង អតីត​នាយ​ទាហាន​ជាន់ខ្ពស់​នៃ​ភាគី​រណសិរ្ស​ជាតិ​រំដោះ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ខ្មែរ បាន​អះអាង​កាលពី​ពេល​ថ្មីៗ​នេះ​ថា ផ្អែក​តាម​អនុសញ្ញា​ក្រុង​វីយែន ឆ្នាំ​១៩៦៩ អនុស្សរណៈ​រវាង​កម្ពុជា-ថៃ គឺ​អាច​លុប​បាន តែ​ត្រូវ​ស្ថិត​ក្រោម​លក្ខខណ្ឌ​មួយ​ចំនួន​ដែល​បាន​ចែង​ក្នុង​មាត្រា ៤៦ រហូត​ដល់​មាត្រា ៦៤ នៃ​ច្បាប់​នេះ។

លោក ជុំ ឈាង បញ្ជាក់​ថា មាត្រា​ទាំង ៣០ នៃ​អនុសញ្ញា​ក្រុង​វីយែន ឆ្នាំ​១៩៦៩ នេះ​បាន​ចែង​យ៉ាង​ច្បាស់​អំពី​ការ​បដិសេធ ការ​លុប និង​ការ​ផុត​រលត់​នៃ​ច្បាប់ និង​កិច្ចព្រមព្រៀង​អន្តរជាតិ​នានា រួម​ទាំង​សន្ធិសញ្ញា​ផ្សេងៗ​ថែមទៀត៕

© 2026, ឌឹ ខេមបូឌា ដេលី. All rights reserved.

© 2026, ខេមបូឌា ដេលី. All rights reserved. No part of this article may be reproduced in print, electronically, broadcast, rewritten or redistributed without written permission.

អត្ថបទទាក់ទង

អត្ថបទអានច្រើន

សេចក្ដីរាយការណ៍ពិសេស