32 C
Phnom Penh

បទវិភាគ៖ មិត្ត​ជិតស្និទ្ធ​ម្នាក់​របស់​ចិន​ត្រូវ​សភា​ច្រាន​ចេញពី​តំណែង​នាយករដ្ឋមន្ត្រី​ប៉ាគីស្ថាន

ដោយ ឌឹ ខេមបូឌា ដេលី

បទវិភាគ

នាយករដ្ឋមន្ត្រី​ប៉ាគីស្ថាន លោក Imran Khan ត្រូវ​បាន​ទាញ​ទម្លាក់​ចេញពី​តំណែង​នៅ​ក្នុង​ការ​បោះឆ្នោត​របស់​សមាជិក​សភា ដែល​គេ​ហៅថា​ការ​បោះឆ្នោត​ដក​សេចក្ដី​ទុកចិត្ត​ចំពោះ​នាយករដ្ឋមន្ត្រី។

បណ្ដាញ​ព័ត៌មាន BBC បាន​រាយការណ៍​មក​ថា សមាជិក​សភា​ចំនួន ១៧៤ ទល់​នឹង ១៦៨ បាន​ទម្លាក់​លោក Imran Khan ពី​អំណាច​បាន​ជា​ផ្លូវការ ដោយ​សំឡេង​ឈ្នះ​តែ ៦​សំឡេង​ប៉ុណ្ណោះ។ ការ​បោះឆ្នោត​របស់​សមាជិក​សភា​ដែល​សម្រេច​បាន​នេះ បន្ទាប់ពី​តុលាការ​កំពូល​នៃ​ប្រទេស​នេះ​សម្រេច​ថា ចំណាត់ការ​របស់​លោក Khan ក្នុង​ការ​រារាំង​ការ​បោះឆ្នោត​ដក​សេចក្ដី​ទុកចិត្ត គឺជា​ទង្វើ​ខុស​ច្បាប់​ផ្ទុយពី​រដ្ឋធម្មនុញ្ញ។ ដោយ​មើល​ឃើញ​ដូច្នេះ តុលាការ​កំពូល​របស់​ប្រទេស​មួយ​នេះ​ត្រូវ​គេ​កោត​សរសើរ​ថា មិន​ដែល​ស្ថិត​នៅ​ក្រោម​អ្នក​នយោបាយ ឬ​បក្ស​កាន់​អំណាច​ម្ដង​ឡើយ ទោះជា​ជំនាន់​នាយករដ្ឋមន្ត្រី ឬ​ប្រធានាធិបតី​កើត​ចេញពី​រដ្ឋប្រហារ​ក៏ដោយ។

តុលាការ​កំពូល​កាលពី​ថ្ងៃ​ព្រហស្បតិ៍​សប្ដាហ៍​មុន បាន​រក​ឃើញ​ចំណាត់ការ​របស់​លោក Imran Khan ក្នុង​ការ​រារាំង​ការ​បោះឆ្នោត​ដក​សេចក្ដី​ទុកចិត្ត​របស់​សភា គឺ​មិន​ស្រប​តាម​រដ្ឋធម្មនុញ្ញ និង​ច្បាប់ ហើយ​គ្មាន​ឥទ្ធិពល​លើ​ផ្លូវ​ច្បាប់​ទេ។ តុលាការ​នេះ​ក៏​បាន​ចេញ​ដីកា​បង្គាប់​ឱ្យ​លោក Imran Khan កុំ​ព្យាយាម​ប្រើ​ឥទ្ធិពល​ទៅលើ​ស្ថាប័ន​នីតិប្បញ្ញតិ ហើយ​ថា​បើ​ពុំ​នោះ​ទេ នឹង​មាន​ទោស​ពី​បទ​បំពាន​ច្បាប់​រដ្ឋ។

តុលាការ​កំពូល​ក៏​បាន​សម្រេច​ថា ការ​សម្រេច​រំលាយ​សភា​របស់​លោក Imran Khan គឺ​មិន​ត្រឹមត្រូវ​ទេ ព្រោះ​ពុំ​ទាន់​ឈាន​ដល់​នាយករដ្ឋមន្ត្រី​ប្រើ​សិទ្ធិ​អំណាច​បែប​នេះ​ឡើយ។ ដូច្នេះ តុលាការ​កំពូល​ក៏​បាន​បង្គាប់​ឱ្យ​សភា​កោះ​ប្រជុំ​ឡើងវិញ​នៅ​ថ្ងៃ​សៅរ៍ ទី​៩ មេសា ដើម្បី​បន្ត​ដំណើរការ​បោះឆ្នោត​ប្រឆាំង​លោក Imran Khan។ តែ​ទីបំផុត សភា​កោះ​ប្រជុំ​យ៉ាង​ប្រញាប់​ទាំង​យប់​ដោយ​រក​សំឡេង​បាន​ភាគច្រើន សម្រេច​ច្រាន​ទម្លាក់​នាយករដ្ឋមន្ត្រី​ដែល​មាន​ទំនោរ​ទៅ​ចិន​បាន​ដូច​បំណង។

មាន​កត្តា​ជាច្រើន​ដែល​នាំ​ឱ្យ​ជើងឯក​កីឡា​គ្រីឃិត​មួយ​នេះ ត្រូវ​បាន​ទាញ​ទម្លាក់​ពី​អំណាច។ គេ​អាច​រាប់​ទាំង​ពី​វិបត្តិ​សេដ្ឋកិច្ច​ដោយសារ​ប្រទេស​ធ្លាក់​ក្នុង​ជំងឺ​រាតត្បាត​កូវីដ-១៩ ដែល​ប្រភព​ដើម​ចេញពី​ប្រទេស​ចិន មិត្ត​របស់​លោក Imran Khan។ កត្តា​មួយ​ទៀត គឺ​ករណី​រដ្ឋាភិបាល​របស់​លោក Imran Khan ដំឡើង​ថ្លៃ​សេវា​អគ្គិសនី និង​ការ​ទប់ស្កាត់​មិន​បាន​នូវ​អតិផរណា​ទំនិញ។ ម្យ៉ាង​ទៀត រដ្ឋាភិបាល​របស់​លោក​មាន​អំពើពុករលួយ និង​មាន​និន្នាការ​លម្អៀង​ទៅ​រក​ចិន​ខ្លាំង​ជ្រុល បាន​ធ្វើ​ឱ្យ​ក្រុម​ប្រឆាំង​មិន​សប្បាយ​ចិត្ត។ កត្តា​នាំ​ឱ្យ​មាន​ហានិភ័យ​ខ្លាំង គឺ​បំណុល​របស់​ចិន ហក់​ឡើង​ស្រឺតៗ​ពី ១៩​ពាន់​លាន​ដុល្លារ​នៅ​ឆ្នាំ​២០១៨ ឡើង​ដល់ ៣០​ពាន់​លាន​ដុល្លារ​នៅ​ឆ្នាំ​២០២១។

ព្រោះតែ​ស្ថានភាព​បំណុល​វ័ណ្ឌក និង​ចំ​ពេល​ប្រទេស​ធ្លាក់​ក្នុង​វិបត្តិ​ថាមពល​អគ្គិសនី បាន​នាំ​ឱ្យ​ប្រជាជន​ងើប​ឡើង​ធ្វើ​បាតុកម្ម​កាលពី​ឆ្នាំ​២០២០ ហើយ​ស្ងប់​ទៅវិញ​នៅ​ពេល​ដែល​ប្រទេស​នេះ​ធ្លាក់​ក្នុង​ជំងឺ​រាតត្បាត។

ប៉ុន្តែ​ប្រជាជន​នៅតែ​ចិញ្ចឹម​ចិត្ត​ថា​នឹង​បន្ត​ធ្វើ​បាតុកម្ម​ទៀត​ប្រឆាំង​នឹង​ការ​ដំឡើង​ថ្លៃ​អគ្គិសនី និង​តម្លៃ​ទំនិញ​លើ​ទីផ្សារ។ តែ​បែប​នេះ​ក្ដី កត្តា​មួយ​ទៀត គឺ​ប្រទេស​ចិន ចាប់ផ្តើម​ទារ​បំណុល និង​ការ​សង​ត្រឡប់​ទៅវិញ​ទាំង​ប្រាក់​ដើម និង​ការប្រាក់។ ព្រោះតែ​វិបត្តិ​សេដ្ឋកិច្ច​ធ្ងន់ធ្ងរ​ដោយសារ​ការ​រាតត្បាត​ជំងឺ​កូវីដ​ប្រភព​ដើម​ចេញពី​ប្រទេស​ចិន គេ​សង្កេត​ឃើញ​រដ្ឋាភិបាល​របស់​លោក Imran Khan បាន​ត្អូញត្អែរ​ប្រាប់​ចិន​ថា ពុំ​អាច​រក​ប្រាក់​សង​បំណុល​បាន​ទេ។

លោក Imran Khan សុំ​ឱ្យ​ចិន បន្ត​អនុគ្រោះ​ជាច្រើន​ឆ្នាំ​ទៀត ហើយ​ចិន​ក៏​បាន​យល់ព្រម ប៉ុន្តែ​ក្រុម​ប្រឆាំង​ចោទ​ថា រដ្ឋាភិបាល​លោក Imran Khan មាន​ផែនការ​សម្ងាត់​ជាច្រើន​ជាមួយ​ចិន ទើប​ចិន​អនុគ្រោះ​ដូច​នេះ។

នាយករដ្ឋមន្ត្រី​ប៉ាគីស្ថាន លោក Imran Khan។

អ្វី​ដែល​ក្រុម​ប្រឆាំង​សង្ស័យ គឺ​ការ​ដែល​រដ្ឋាភិបាល​របស់​លោក Imran Khan អាច​ទូទាត់​បំណុល​ដោយ​ការ​ប្រគល់​ផែ​សមុទ្រ​ណា​មួយ​ឱ្យ​ទៅ​ចិន​គ្រប់គ្រង​ផ្ដាច់មុខ។

មាន​ការ​សង្ស័យ​មួយ​ទៀត នោះ​គឺ​រដ្ឋាភិបាល​លោក Imran Khan អាច​នឹង​ជួល​ដី​ឱ្យ​ចិន​ស្ថាបនា​មូលដ្ឋាន​ទ័ព​របស់​ចិន នៅ​លើ​ទឹកដី​ប៉ាគីស្ថាន ដែល​នាំ​ឱ្យ​សហរដ្ឋ​អាមេរិក​ព្រមាន​ថា លោក Imran Khan អាច​ដើរ​ដល់​ចំណុច​ដូច​នេះ ព្រោះតែ​ជាប់​អន្ទាក់​បំណុល​របស់​ចិន​វ័ណ្ឌក​ហើយ។ កត្តា​ទាំងនេះ អាច​ជា​កម្មសិក្សា​មួយ​របស់​ចិន ដែល​មាន​មិត្ត​ដ៏​ជិតស្និទ្ធ​ម្នាក់​ធ្លាក់​ពី​អំណាច​ដោយសារតែ​ជំពាក់​វាក់វិន​ជាមួយ​នឹង​ចិន​មួយ​ផ្នែក​ដែរ។

ក្រុង​ប៉េកាំង ទំនង​កំពុង​សិក្សា​មួយ​ជ្រុង​ទៀត​អំពី​ស្ថានការណ៍​នៃ​វិបត្តិ​ស្បៀង និង​ថាមពល​អគ្គិសនី​នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ស្រីលង្កា ដែល​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​តំបន់​អាស៊ី​ខាងត្បូង​ដូច​ប៉ាគីស្ថាន​ដែរ។ នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ស្រីលង្កា បាតុករ​រាប់​ម៉ឺន​នាក់​បាន​ផ្ទុះ​ឡើង​ពាសពេញ​ប្រទេស ដោយ​បាន​ទាមទារ​ឱ្យ​ប្រធានាធិបតី Gotabaya Rajapaksa និង Mahinda Rajapaksa ជា​នាយករដ្ឋមន្ត្រី​ចុះ​ចេញពី​តំណែង។

បាតុករ​ស្រែក​ព្រម​គ្នាៗ​ថា ត្រូវ​បញ្ចប់​អំណាច​របស់​ត្រកូល Rajapaksa ព្រោះ​ជា​ត្រកូល​ពុករលួយ​គាប​សង្កត់​ប្រជាជន កិបកេង​ទ្រព្យសម្បត្តិ​ជាតិ និង​ជា​មេដឹកនាំ​ដែល​ឱ្យ​ប្រទេស​ធ្លាក់​ក្នុង​បំណុល​ចិន​រាប់​ពាន់​លាន​ដុល្លារ។

ខណៈ​នេះ ស្រីលង្កា​ជាប់​ប្រាក់​បំណុល​បរទេស​សរុប ៥១​ពាន់​លាន​ដុល្លារ ដែល​មួយ​ភាគ​ធំ​ខ្ចី​ពី​ចិន។ អ្នក​ជំនាញ​សេដ្ឋកិច្ច និយាយ​ថា ស្រីលង្កា​លែង​មាន​លទ្ធភាព​សង​បំណុល​ហើយ​នៅពេល​នេះ។

តាម​មើល​ទៅ រដ្ឋាភិបាល​ស្រីលង្កា​គ្មាន​ជម្រើស​អ្វី​ផ្សេង​ក្រៅពី​រក​ខ្ចីប្រាក់​ថែម​ទៀត ដើម្បី​សង​បំណុល​គេ​នោះ​ទេ។ តើ​ថា​ចិន​ដែល​ជា​ម្ចាស់​បំណុល​ធំ​ជាងគេ ព្រម​ឲ្យ​ស្រីលង្កា​ខ្ចី​ប្រាក់​ទៀត​ឬ​ទេ នៅ​ពេលវេលា​ត្រូវ​សង​ចិន​តាំងពី​ឆ្នាំ​២០១៨ ក្នុង​មួយ​ឆ្នាំៗ ៥០០​លាន​ដុល្លារ ស្រីលង្កា​ពុំ​មាន​លទ្ធភាព​សង​ផង​នោះ ដែល​នាំ​ឱ្យ​ចិន​រឹបអូស​កំពង់ផែ​សមុទ្រ​របស់​ប្រទេស​នេះ​បាត់​ទៅ​ហើយ។

នេះ​ក៏​អាច​ជា​មេរៀន​មួយ​ដែល​ចិន​ពិត​ណាស់​នឹង​ដាក់​ការ​ព្រួយបារម្ភ​អំពី​រដ្ឋាភិបាល​ប្រធានាធិបតី Gotabaya Rajapaksa និង​នាយករដ្ឋមន្ត្រី Mahinda Rajapaksa ព្រោះ​ស្ថានភាព​នេះ​គឺ​មិន​ខុស​ពី​វាសនា​របស់​រដ្ឋាភិបាល​លោក Imran Khan នោះ​ទេ។ នៅ​ក្នុង​ប្រទេស​ស្រីលង្កា មាន​ការ​បែកបាក់​គ្នា​ហើយ គឺ​សភា​ចម្រុះ​របស់​បក្ស​កាន់​អំណាច​បាន​ដើរ​ចេញពី​សម្ពន្ធភាព​ជាមួយ​បក្ស​កាន់​អំណាច​ហើយ។

ចំណែក​ប្រទេស​ប៉ាគីស្ថាន​វិញ គឺ​ពេលនេះ​មាន​នាយករដ្ឋមន្ត្រី​ថ្មី គឺ​លោក Shehbaz Sharif។ លោក Shehbaz Sharif គឺជា​នាយករដ្ឋមន្ត្រី​ទី​២៣ នៃ​ប្រទេស​ប៉ាគីស្ថាន។ លោក​គឺជា​ប្អូនប្រុស​របស់​លោក ណាវ៉ា ហ្សារិហ្វ ជា​អតីត​នាយករដ្ឋមន្ត្រី​ដែល​កំពុង​រស់នៅ​និរទេស​ខ្លួន​នៅ​ប្រទេស​អង់គ្លេស។ អ្នក​នយោបាយ​បងប្អូន​ពីរ​រូប​នេះ​មាន​និន្នាការ​ទៅ​រក​ពួក​បស្ចិម​ប្រទេស ហើយ​ក៏​មាន​ទំនោរ​ទៅ​រក​ឥណ្ឌា​ផង​ដែរ។

នៅ​ថ្ងៃ​នេះ កាសែត​របស់​ចិន People Daily បាន​ធ្វើ​អត្ថាធិប្បាយ​ដោយ​ដាក់​ចំណងជើង​ថា ចិន​សង្ឃឹម​ថា​រដ្ឋាភិបាល​របស់​លោក Shehbaz Sharif នឹង​មិន​ធ្វើ​ឲ្យ​ចំណង​មិត្តភាព​ជាមួយ​ចិន​មាន​ការ​ប្រែប្រួល​ឡើយ៕

© 2022, ខេមបូឌា ដេលី. All rights reserved. No part of this article may be reproduced in print, electronically, broadcast, rewritten or redistributed without written permission.

អត្ថបទទាក់ទង

អត្ថបទអានច្រើន

សេចក្ដីរាយការណ៍ពិសេស